Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

25 februari 2010

Een wandeling in de Tuin van Eden


Richmond is al een paar keer voorbij gekomen. We vertoeven er dan ook regelmatig, wegens het bijwonen van Olympische schaatsevenementen. Een straf is dat niet, want de daar dominante Aziatische gemeenschap zorgt ervoor dat er ter plaatse uitstekend gekaand kan worden. Wij zijn dan ook nimmer meer in het Holland Heineken Huis gesignaleerd. De boerenkool mogen anderen opeten. Mocht ik daar onweerstaanbare trek in krijgen, dan is--in tegenstelling tot wat op grote schaal wordt aangenomen--ook deze groente hier probleemloos verkrijgbaar.

In plaats daarvan ontdekten wij onlangs de Aberdeen Shopping Mall, een oord waar je je, zodra je binnenstapt, in Singapore waant. Strakke architectuur, overweldigende luxe, maar toch onmiskenbaar Aziatisch van karakter.

Zoals veel malls in Noord-Amerika (en steeds vaker ook in Europa) heeft ook Aberdeen een food court. Dat is echter niet de aaneenrijging van twijfelachtige fastfoodtenten die je maar al te vaak tegenkomt. In plaats daarvan staat er het ene na het andere Aziatische stalletje. Toegegeven, ze zijn niet allemaal even goed. Vandaag waren we bijvoorbeeld bij de Vietnamees en die was hooguit verdienstelijke middelmaat. Maar de Japanse udon met seafood was bijvoorbeeld uitstekend en ook de Chinese noodle outlet was prima. Je eet je er kogelrond voor minder dan tien euro per persoon, zelfs als je je--zoals wij--tot besluit nog laat verleiden tot een dessert met de naam A Walk in the Garden of Eden, en dat bestond uit schaafijs met mango met het nodige fruit en een bolletje mangosorbet. Het was zo lekker als de naam beloofde, al is de foto met mijn telefoon genomen en daarom niet van de allerbeste kwaliteit.

1 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home