Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

06 januari 2010

Lekker dan

Koken doe ik meestal niet vanaf een recept. Dat wil niet zeggen dat ik nooit recepten nasla, want natuurlijk weet ik ook niet alles uit mijn hoofd. Meestal volg ik die nageslagen recepten dan weer niet letterlijk, want volgens mij hoort een goede kok het altijd een beetje beter te weten. Maar gisteren wilde ik vanilleijs maken en ineens vroeg ik me af of de hoeveelheden die ik in mijn hoofd had wel klopten.

Ik googelde dus even en kwam al snel terecht bij een recept van de gebroeders Tanner, van wie ik voor één van mijn kerstdiners een ijsje had gemaakt. Dat ijsje mocht weliswaar voor mij (en zelfs voor G. die geen al te pikant voedsel verdraagt) best wat pittiger qua rode peper, maar verder hadden de hoeveelheden aardig geklopt. Ik besloot dat recept dus als basis te gebruiken.

Toen ik alles klaar had staan, keek ik eens weifelend naar die gigantische berg suiker in die kom. Ik sloeg ook even aan het rekenen: als ik dit slaafs volgde, zou mijn ijs voor ruim eenderde van zijn gewicht uit suiker bestaan. Dat leek me echt niet kunnen; trouwens, hoe krijg je zo'n karrevracht suiker met twaalf eierdooiers geklopt? Mooi niet!

Ik besloot maar eens te beginnen met de helft van de suiker. Zelfs toen sloeg de twijfel toe: het leek nog steeds ontstellend veel. Maar vooruit maar. Toen ik op deze manier alle ingrediënten bij elkaar had, proefde ik eens. Nu moet u weten dat een mengsel voor ijs op kamertemperatuur altijd te zoet smaakt omdat je bij de lage temperatuur van ijs minder zoet proeft, maar hier trok echt mijn mond van samen. Prompt besloot ik nog de helft van de oorspronkelijke hoeveelheid melk en room bij te mengen. Dat leek er iets meer op.

Ik reken dus even uit: ik had de helft van de voorgeschreven hoeveelheid gebruikt. Dat bleek te zoet. Ik had de hoeveelheid vloeistof vervolgens maal anderhalf genomen. Uiteindelijk had ik dus de voorgeschreven hoeveelheid suiker door drie gedeeld. Toen het ijs klaar was, bleek het weliswaar prima van smaak en structuur, maar nog steeds te zoet. Ik had de hoeveelheid suiker beter door vier of zelfs vijf kunnen delen.

Zouden de gebroeders Tanner hun ijs zo belachelijk zoet maken? Hoewel ik het oorspronkelijke recept niet heb kunnen vinden, durf ik aan de hand van het ene recept dat ik van ze heb wel te stellen van niet. Waarschijnlijker is dat de plaatser van het recept een fout heeft gemaakt bij het omrekenen van de hoeveelheden van imperial naar metrisch*. Maar zou zo iemand dat recept dan plaatsen zonder dat ijs ooit gemaakt te hebben?

Bijna even opvallend vind ik dat op de site van Iens niemand geklaagd heeft. Er stond alleen maar een vraag van iemand die had gelezen dat er custard van de ingrediënten moest worden gekookt, dat kennelijk te veel werk vond en vroeg of hij ook een pakje custard van Koopmans kon gebruiken, maar zelfs niemand die de brave Peter vertelde dat ijs met aardappelzetmeel erin weliswaar origineel maar niet smakelijk is. Nee, ik ook niet. Ik kijk wel uit. Hebt u gezien hoeveel ze bij Iens van u willen weten vóór u een duit in het zakje mag doen?

Ja, internet is een heerlijk doorgeefluik voor recepten. Maar je begint te betwijfelen hoeveel van die enthousiaste receptenplaatsers ze daadwerkelijk hebben uitgeprobeerd. En met die receptensite van Iens gaat het een twee jaar later kennelijk nog steeds niet beter. Ik citeer nog even uit het persbericht waarmee de site met veel bombarie werd gelanceerd: "Alle aangeboden recepten worden eerst door de redactie gecontroleerd. Zodat recepten kloppen en maataanduidingen, bereidingswijze en andere receptinformatie altijd uniform, duidelijk en eigentijds worden gepresenteerd".

Mijn zolen.

* 7 ounces = 7 ons = 700 gram? Zou best kunnen. In werkelijkheid is 7 ounces precies 196 198.446 gram. Komt aardig in de buurt van een kwart...

5 Comments:

  • At 6 januari 2010 om 18:10, Anonymous Yvon said…

    Absurd recept, dat je daar nog mee door bent gegaan. Het boekje "Verleidelijk ijs" van Liz Franklin geeft betrouwbare en verrukkelijke recepten. (Nouja, sommige smaken zijn wat te avontuurlijk voor sommige mensen). Voor vanille-ijs houdt zij 2 vanillestokjes, 300 ml volle melk, 300 ml slagroom, 6 eidooiers en 150 g basterdsuiker aan.

     
  • At 6 januari 2010 om 19:39, Anonymous Nico said…

    Hebben wij op (koks)school geleerd:
    1l volle melk
    1 vanillestok
    8 eierdooiers
    240 g suiker
    20 cl room
    Dus 200 g suiker per liter melk+room.
    Maar ik vind half room half melk smeuiger.

     
  • At 6 januari 2010 om 19:43, Anonymous Nico said…

    Trouwens ook een mooie is de verwarring tussen cc en cl die je zo vaak ziet. Wat dacht je bijvoorbeeld van een recept voor een cocktail voor 4 met 300 cl gin, samen met nog enkele ingrediënten in een shaker...
    Hips!

     
  • At 6 januari 2010 om 20:26, Anonymous Ruud said…

    Je hebt gelijk, echt een schande dat dat daar zo staat terwijl ze zeggen alles te controleren. Ik heb er een commentaartje geplaatst en een laag cijfer gegeven, en daardoor weer het idee gekregen dat er ook met die waarderingen wordt geknoeid. Ga door met je goede werk, ik lees je graag.

     
  • At 6 januari 2010 om 22:44, Anonymous Yvon said…

    Haha, Nico je hebt gelijk. Ik gooi de maten niet door elkaar maar de twijfel slaat dan wel toe, shit, wat was cc ookalweer. Ook verwarrend: sap of ander vloeibaar spul in grammen aangegeven.

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home