Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

26 januari 2010

Leids bladerdeeg

Leids bladerdeeg komt niet uit Leiden, maar uit Qatar. Wel wordt het daar bereid door ene J. van Leiden, met de Hollandse slag--die in het geval van bladerdeeg makkelijker is dan de Franse slag. Dat laatste heb ik al eens uitgebreid uitgelegd, dus daar ben ik dan weer snel mee klaar. U wilt namelijk vooral weten hoe dat zit met Jan en Qatar.

In feite zat ik vanmorgen--even, want ik heb veel te doen--te kijken naar de tenniswedstrijd op de Australian Open tussen Rafael Nadal en Andy Murray (een mooie wedstrijd die nog bezig is, dus als u kunt en u houdt van tennis, doen*). Dat toernooi wordt onder meer gesponsord door Qatar Airways, dat dan ook voortdurend met spotjes tussen de sport door komt.

In één van die spotjes wordt opgegeven over de keuken aan boord. Een pasteitje wordt in de schijnwerpers gezet. Liefst 729 lagen, zo zegt een stem op een toon alsof Ducasse hier een punt aan zou kunnen zuigen. Bladerdeeg van 729 lagen, wow. Die bluf móet ik gewoon even doorprikken.

729 lagen krijg je namelijk als je met de makkelijke Hollandse slag het minimale aantal van drie toeren doet. Doe je met de iets bewerkelijker Franse slag drie toeren, dan heb je er al 768. Ook dat is enigszins grote stappen, snel thuis. Mijn bladerdeeg heeft meestal 12.288 laagjes. Maar ik werk dan ook niet bij Qatar Airways. Ducasse trouwens ook niet.

* Zulke dingen moet ik niet schrijven. Net op het moment dat ik dit stukje publiceer, geeft Nadal geblesseerd op.

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home