Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

14 januari 2010

De prijs van goedkoop

De super wil goedkoop spul kunnen aanbieden, en dus kan het zijn inkopers weinig schelen waar groenten en fruit vandaan komen. Ik had het er hier al eens eerder over. Het hele jaar door boontjes uit Afrika en ook de kersen komen al sinds jaar en dag uit verre landen zoals Griekenland. Zo gaat dat.

Maar de super is ook niet gek. Ze hebben daar donders goed door dat er ook elders nog veel kersen worden gekocht. Nederlandse, uit de Betuwe. Omdat die nu eenmaal lekkerder zijn dan kersen die nog ver moeten reizen en daarom maar wat eerder worden geoogst dan voor de smaak optimaal is--om maar iets te noemen.

Dat marktaandeel willen de supers ook hebben. Maar er is een probleem: Nederlandse kersen zijn betrekkelijk schaars, en dus duur. Daarom treedt de tamtam in werking. De toeleveranciers krijgen te horen dat er geleverd moet worden. En zo deed The Greenery, de grootste speler in de leverantie van groenten en fruit aan supermarkten, enkele weken geleden een oproep aan de aangesloten telers om in Nederland meer kersen te gaan telen. Zodat de super Nederlandse kersen kan gaan aanbieden.

Het klinkt als positief nieuws, en zo had ik het aanvankelijk ook opgevat. Weg met die exoten!

Toen las ik een ander, al wat ouder, bericht terug. En ineens weet ik niet of we nog zo blij moeten zijn. Een jaar of vijftien geleden lagen er in de supermarkt ook nauwelijks frambozen. Tot de framboos modieus werd. Toen konden er niet genoeg van worden aangevoerd. De telers dachten hun winst te zien en het gevolg was dat er zoveel aanvoer van frambozen kwam, dat de supers de prijzen konden dicteren. Sindsdien is er met frambozen niet veel meer te verdienen.

Gaat het met de kersen dezelfde kant op? Momenteel zijn Nederlandse kersen een luxeproduct voor wat in feite een niche-markt is. Wie Nederlandse kersen wil, is bereid een blokje om te lopen en wat extra te betalen, want dan heb je tenslotte wat. Bemoeit de super zich ermee, dan wordt de Nederlandse kers de standaard. Het aanbod wordt groter en dank zij het systeem dat de Nederlandse veilingen hanteren (de kwaliteit wordt zuiver op het oog bepaald; geroken en geproefd wordt er niet) is er voor de verkopers van Nederlandse kersen niet meer op smaak te differentiëren. Dan is het voor hen allemaal armoe troef. En dat zal de Nederlandse kers geen goed doen, vrees ik.

Zijn wij daar blij mee? Ik denk het niet.

Nee, dit is geen pleidooi om foodmiles in stand te houden en kersen uit Verweggistan te blijven kopen. Dat is onverantwoordelijk. Maar wel maak ik me steeds grotere zorgen over de plaats van de supermarkt in ons consumptielandschap, en om de steeds grotere machtspositie die hij inneemt, want de supermarkt kan onderhand geheel naar eigen inzicht maken en breken. Hij bepaalt steeds meer wat er bij u op tafel komt en wat er bij de boer op het land staat.

Ik vind dat dat anders moet. Maar hoe? Een systeem dat differentiatie mogelijk maakt op smaak is een eerste stap, daar had ik het jaren geleden al eens over, toen Eetschrijven nog maar in de kinderschoenen stond. Maar er is meer nodig, er moet verder worden gekeken. Ik ben er nog niet helemaal uit, maar ik kom steeds verder. Binnenkort meer, hoop ik.

5 Comments:

  • At 14 januari 2010 om 14:16, Blogger Calm_Pear said…

    De grote supermarkten moeten samen met hun inkoop organisaties opgebroken worden in kleinere winkel ketens. Alleen zo kan er, volgens mij, weer een gezonde marktwerking optreden.

     
  • At 15 januari 2010 om 09:49, Anonymous Anoniem said…

    Ik ben hier nogal somber over.
    Mensen geven tegenstrijdige signalen af, afhankelijk van het feit of ze zich manifesteren als burger, als consument of als kiezer.
    Een paar jaar geleden werkte ik mee aan een enquete in de supermarkt over koopgedrag. De enquetrice keek verbaasd toen bleek dat ik mijn brood koop bij de bakker, mijn vlees bij de slager en mijn groente bij de groenteboer. Want wie neemt nog die moeite?
    Als burger gunt iedereen de boer een faire prijs, maar de consument wil voor een dubbeltje op de eerste rang zitten.
    Een zelfde verhaal als hier voor tuinbouwproducten gaat op over de grootschalige industriele vleesproductie.
    De meeste burgers vinden het belangrijk dat dieren een prettig leventje hebben voor we ze opeten. Nu vanwege de q-koorts die schattige geitjes moeten worden afgemaakt wordt er zorgvuldig voor gewaakt dat de burger de dode beestjes niet te zien krijgt; hooguit het terechte verdriet van de boer mag in de media breed worden uitgemeten. Maar de consument wil een lage prijs, de kiezer/belastingbetaler wil niet dat van onze belastingcenten milieu/diervriendelijke productie wordt gestimuleerd.
    Marron

     
  • At 21 maart 2011 om 08:16, Anonymous Gerard van Loon said…

    De framboos is inderdaad modieus geworden nadat er meer aanplant van is gekomen in Nederland. En dat is een goed bericht voor sdeze lekkere vrucht. Er wordt gesproken dat er zoveel Nederlandse frambozen kwamen dat de supers de prijzen konden dicteren. Dit is pertinent onwaar. Supers dicteren de prijzen niet deze komen tot stand door vraag en aanbod. 80% van de nederlandse AGF wordt nu eenmaal verkocht door de supermarkten. De teelt van frambozen is in Spanje ver-tienvoudigd de laatste 5 jaar. Vandaar de enorme prijsdruk voor de Hollandse frambozen. Het heeft er wel toe geleid dat door de areaalsuitbreiding er verbetering is opgetreden in de teeltmethodieken en nieuwe rassen zodat de kostprijs voor de teler concurerender is geworden tov de importframboos. Nederlandse telers zijn vrij om te bepalen wat ze willen telen. De markt bepaald de vraag en aanbod. Het is onze taak om samen met onze telers goede teelt- en afzet concepten te maken zodat zij een boterham kunnen verdienen en de consument een goed Nederlands produkt op tafel krijgt. Bij deze bent U van harte uitgenodigd om een bezoek te brengen aan onze fruitafdeling in Breda zodat U achtergrondkennis op kunt doen over Nederlands fruit.

     
  • At 21 maart 2011 om 10:21, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Daar ben ik wel voor in, want pertinente onzin kunnen we niet hebben natuurlijk. Mail maar even naar eetschrijven AT gmail PUNT com, dan spreken we af.

     
  • At 21 maart 2011 om 13:09, Anonymous Carlo Peters said…

    De productiepiek van de nederlandse frambozen komt niet op het zelfde moment als de spaanse productie piek.Daar zit zeker een maand tussen.In juli ,de nederlandse piek is er al helemaal geen framboos te vinden in Spanje.Dus dat kan het vraag-aanbod riedeltje niet zijn.
    Aan frambozenmarketing werd(gezond heid!Bijv.)werd toen en wordt nu niets gedaan.Nu zou je bijv. bij groot aanbod i.p.v snoep bij de kassa frambozen in grote hoeveelheden bij de super neer kunnen zetten.Dat doen ze niet.
    Verder:Als 80% via de supermarkt gaat wie heeft dan de grootste vinger in bepalen van prijzen ongeacht dat het inderdaad via vraag en aanbod loopt.Zoals alle economische transacties van beurs tot bonen trouwens.Kortom er is dus meer dan vraag en aanbod aan het ,,aller,,handje.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home