Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

13 januari 2010

Bevroren margarita

Bekritiseren wat anderen doen is nodig, maar zelf in de keuken experimenteren blijft leuk. Karin klaagde vorig jaar al eens (begrijpelijkerwijs) dat ik veel over eten schrijf, maar steeds minder over koken. Toch doe ik dat nog steeds af en toe.

De reden van dat af en toe is dat ik nu éénmaal niet elke dag opnieuw het wiel uitvind. En ik blijf van mening dat u hier niet komt voor overgeschreven recepten van anderen, De recepten die u hier vindt, zijn allemaal van mij--of in elk geval heb ik er zo veel aan gesleuteld, dat ze naar mijn mening voldoende meerwaarde vertegenwoordigen om hier een plaats te mogen krijgen. Die lat leg ik voor mezelf hoog, vrees ik.

Maar gisteren sprongen mijn geliefde G. en ik zo'n gat in de lucht, dat we een luchtfoto van de lat hadden kunnen maken. Het begon allemaal afgelopen weekend toen we zaten we te nippen aan onze favoriete cocktail de margarita, die niet zo lekker was als anders omdat we de limoenen vergeten waren. Voor mijn neus langs zei ik: "Ik moet toch eens proberen margarita-ijs te maken".

Margarita-ijs bestaat al; je kunt het vooral in de VS regelmatig vinden als frozen margarita. Hoe ze dat precies maken, weet ik eerlijk gezegd niet--al is het wel lekker. Maar dat wilde ik nu juist niet. Ik wilde roomijs dat naar margarita smaakte. En dat bestaat nu, misschien wel voor de eerste keer in de geschiedenis.

En nu verwacht u natuurlijk het recept. Maar soms moet een mens egoïstisch zijn. Bijvoorbeeld als zich een partij meldt die graag eens wil nadenken over de commerciële mogelijkheden van wat "het lekkerste ijs ooit" genoemd wordt. Echt eerlijk ijs van een echte eetschrijver, te koop voor ons allemaal: dat moet je toejuichen. Ik ga er mijn best voor doen.

8 Comments:

  • At 13 januari 2010 om 17:33, Blogger Jeroen said…

    Klinkt briljant!!! Ga ik zeker eens proberen...

     
  • At 13 januari 2010 om 22:26, Anonymous RozeMarijn said…

    Klinkt goed, al was ik op het verkeerde been gezet door het stokjesijs op de foto.

     
  • At 13 januari 2010 om 23:18, Blogger hannie said…

    Dat ga ik zeker proberen! Het water loopt me eerlijk gezegd nu al in de mond.

     
  • At 14 januari 2010 om 16:46, Anonymous Yvon said…

    Lijkt me lekker fris, alleen even nazoeken wat triple sec ook alweer is. Tequila is wel in huis, meneer vindt dat onmisbaar bij ossenhaas :-S

     
  • At 14 januari 2010 om 17:21, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Yvon, triple sec is sinaasappellikeur. Het heet ook wel Curaçao. Als je het niet in huis hebt, dan lukt het met Cointreau ook.
    Tequila bij ossenhaas? Ik geef toe dat ik dat nooit geprobeerd heb. Misschien voel ik me ten onrechte volmaakt gelukkig. :-)

     
  • At 14 januari 2010 om 18:43, Anonymous Yvon said…

    Haha, het zou niet bij mij opgekomen zijn, maar A. beweert dat de ossenhaas malser wordt van Tequila. Gezien de vleesprijs ervan moet het zonder ook mals genoeg zijn lijkt mij, maargoed de ossenhaas is zijn afdeling en ik ben ook volmaakt gelukkig als er een perfect stuk vlees op mijn bord belandt :-)

     
  • At 14 januari 2010 om 18:46, Anonymous Yvon said…

    Oh en Cointreau staat wel in de kast, maar bedoel je met Curaçao dat vreselijke blauwe spul?! (Ben niet zo thuis in de likeuren, maar er komt iets bovendrijven van héél vroeger).

     
  • At 14 januari 2010 om 18:59, Anonymous Carla said…

    Leuk zeg, ik ga het zeker maken, ik ben erg benieuwd naar die filmende structuur (want alleen dan is ijs tenslott lekker ;-))

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home