Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

31 december 2009

Volgers

"Wie volg jij allemaal op twitter?", vroeg iemand mij een week of wat geleden. "Ik volg niemand", grapte ik. "Ik word alleen gevolgd". De waarheid was dat ik helemaal nooit op twitter keek en ook zelf niet twitterde. Je wilt toch niet op Maxime V. lijken?

Maar verdomd, toen ik kort daarna besloot een tweet de wereld in te sturen alleen maar om te voorkomen dat iemand anders met het twitter-id @eetschrijver aan de haal zou gaan, bleek ik een uur later al een heuse volger te hebben. En toen ik van de week inlogde op de site vanwaar ik deze bijdragen publiceer, zag ik ineens dat ik ook hier al zeven volgers heb. Terwijl ik die functie helemaal niet had aangezet en Blogger mij waarschuwt dat als ik dat wel van plan ben "veel van mijn originele opmaakkenmerken verloren zullen gaan". Tja, dat wil ik natuurlijk niet. want zo oogverblindend als deze webstek grafisch is krijg ik het natuurlijk nooit meer, zeg nu zelf. Maar hoe die volgers dat dan gedaan hebben, ontgaat mij volkomen. De man die hier zo nijver digi-eet is namelijk nogal een digibeet die heel veel dingen niet digi-weet.

Maar de wetenschap dat ik volgers heb, is toch wel een klein kroontje op dit jaar. Overigens alweer het vierde jaar dat ik via Eetschrijven afsluit. En alweer kwamen er dit jaar meer eetlezers: dik over de honderdduizend. Ik probeer me wel eens zo'n aantal mensen voor te stellen, op het Museumplein of zo. Om verlegen van te worden.

Waar haal je het toch elke dag weer vandaan, vragen mensen mij wel eens, en daar denk ik dan liever niet te veel over na uit vrees dat ik zal blijken het ook niet te weten. Vooral omdat ik over het algemeen op een willekeurige dag nog geen idee heb wat ik morgen weer eens zal schrijven. Er dient zich gelukkig altijd wel weer iets aan.

Volgers, eetlezers en allen die hierna nog zullen komen om deze regels te lezen: ik vond het een mooi jaar en het ziet ernaar uit dat het volgende jaar nog mooier wordt. Ik heb allerlei spannende dingen in het verschiet waar ik druk aan werk, en waarover ik hoop in de loop van 2010 meer te kunnen laten weten. Ik wens uiteraard ook u* allemaal een goed 2010, en struikel niet over de drempel.

* Iemand anders vroeg me laatst waarom ik zo ouderwets "u" tegen u bleef zeggen. Dat was toch niet meer van deze tijd? Tja, waarom? Omdat ik me daar prettig bij voel, denk ik. U mag me zeggen of u 't erg vindt.

10 Comments:

  • At 31 december 2009 om 15:42, Anonymous Yvon said…

    Op naar een nog mooier 2010, wens je alle goeds en inspiratie voor de altijd fijne cq kritische teksten op dit blog.
    'U' schept afstand vind ik. Bij sommige familieleden houd ik dat er bewust in enne... dat is geen positief teken. Dus: voorstander om dat te veranderen in je-jou-jij.

    Heel egocentrisch wens ik op de 1e plaats míj een goed 2010, zonder gekruk en er minder een zooitje van maken.

    De strijkers, gillende keukenmeiden en 1000-klappers vliegen door de straat, is het in Almere ook zo erg?

     
  • At 31 december 2009 om 16:41, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Mja, ik zit zo eens na te denken over dat "u" versus "jij". In mijn reacties zeg ik namelijk wel altijd "jij". Ik denk dat ik in de stukjes "u" ook zo prettig vind omdat het zowel enkel- als meervoud kan zijn. Ik vind "jullie" helemaal zo'n klopklop-woord.

    Ja, in Almere is het ook heel erg. Ik zal op dit punt maar eerlijk toegeven dat ik nogal de pest heb aan vuurwerk. Dat zullen mijn volgers (ik heb er sinds dit stukje alweer één bij) mij misschien wel heel kwalijk nemen. ;-)

     
  • At 31 december 2009 om 17:15, Anonymous Yvon said…

    Waarom heb je de pest aan vuurwerk? Ja ok, het strijkerwerk begrijp ik nog, maar schrijf net bij RJ over 14 juli in Frankrijk, zo mooi!
    Met twitteren heb ik helemaal niks, dus helaas, daar volg ik je niet.

     
  • At 31 december 2009 om 17:17, Anonymous Yvon said…

    Enne als je je content voelt bij ge-U dan moet je dat gewoon blijven doen. Mij stoort het niet, het is alleen wat formeel en afstandelijk. Maar zoals je al zegt, dat compenseer je weer in je reacties ;-)

     
  • At 31 december 2009 om 17:31, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Yvon, dat ik de pest heb aan vuurwerk heeft vooral te maken met een traumatische ervaring, vrees ik. Ik vind het prachtig om van ruime afstand naar te kijken, maar elk moment en overal om je heen, nee.

    Zo. En nu ga ik lekker oudejaar vieren. Veel plezier iedereen, en tot in 2010!

     
  • At 1 januari 2010 om 03:56, Anonymous paulusfranciscus said…

    Allereerst dank voor je stukjes, altijd een genoegen om te lezen. En petje af voor de prestatie!

    Tweedens: houd de "u" er maar in. Er wordt al veel te veel getutoyeerd in dit land. Alsof we allemaal maar bij mekaar op school hebben gezeten. Een beetje respectvolle afstnad voor elkaar is niet erg.

    En wat vuurwerk betreft: afschaffen, morgen nog. Het geeft de hufters in dit land vier maanden de tijd om van november tot en met februaride tijd zich te misdragen, zomder dat het bevoegd gezag ingrijpt. En met twee zwaar gestresste honden krijg je de neiging af en toe zelf een veertienjarige op te blazen.

     
  • At 2 januari 2010 om 13:46, Anonymous Claudia uit GR. said…

    Allereerst, ook van mij een heel mooi en gezond 2010 (lekker afgezaagd, maar helaas ik weet niets beters). En het komt recht uit het hart (dat maakt het dan weer goed? Misschien?)

    Verder ben ik het helemaal eens met Paulusfranciscus. Niet over die veertienjarige, maar wel over dat er al genoeg getutoyeerd wordt en niet alleen in Nederland hoor. Overal raakt het respect voor alles wat leeft een beetje in een vergeethoekje.
    Maar goed, houdt dat ge-u er maar in, niet speciaal voor mij.
    Maar voor een ieder die zich een U voelt en de rest van ons leest er wel overheen.

    bedankt voor het leuke eetschrijven, ik heb je (u) pas ontdekt en ben erg blij met je.

     
  • At 3 januari 2010 om 21:38, Anonymous Nico said…

    Off topic, maar misschien wel eens interessant. Enne, ik verkoop die dingen niet, werk niet voor dat bedrijf (zelfs helemaal niet in de voedingssector) - de enige band die ik er mee heb is dat ik dit consumeer.
    Vandaag "natuurboterwafels" van Jules Destrooper gegeten. In om het even welk Belgisch grootwarenhuis te vinden. Moet je eens de ingrediëntenlijst en de prijs bekijken. Waarom zij wel en een ander niet?

     
  • At 7 januari 2010 om 10:41, Blogger Lindy said…

    Wat dat twitteren betreft, ik volg je nu ook hoor :)
    Overigens kun je prima via Twitter de updates op je site posten.
    Even naar een site als www.bit.ly en de URL naar je nieuwe blog hier op eetschrijven even verkleinen, kort berichtje plaatsen, et voila.. daar komen weer meer lezers op af :)

    Groetjes van @linwaldeck :)

     
  • At 7 januari 2010 om 19:37, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Lindy, briljant. Kijk, dat zijn nou dus van die dingen die ik niet weet. Gelukkig heb ik meer verstand van eten en koken. :-)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home