Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

22 december 2009

Q

Tja, lezer, daar zit je dan op de kortste dag van het jaar, terwijl de wereld buiten in kerststemming komt, naar het achtuurjournaal te kijken. Ik werd daar eerlijk gezegd knap neerslachtig van. Ik voel ook mee met boeren die opstandig worden als gezonde dieren gewoon worden doodgespoten.

Ja, natuurlijk, de volksgezondheid, wat u zegt. En toch kan ik me niet aan het gevoel onttrekken dat dit ook anders had gekund. Dat de boeren en hun geiten mede het slachtoffer zijn van een overheid die eerst, vlak in het kielzog van de Mexicaanse griep, heeft geprobeerd zo min mogelijk paniek te zaaien en zo lang mogelijk de andere kant uit heeft gekeken om daarna, toen bleek dat er echt actie nodig was, als een blad aan een boom om te draaien en vanuit de heup te gaan schieten in plaats van eerst te kijken wat vaccinatieprogramma's voor gevolg zouden kunnen hebben. Stel je voor dat dat geen effect heeft, dan zijn we nog verder van huis.

Meteen gaan er allerlei stemmen op. We hebben in Nederland geen plaats voor zulke intensieve veeteelt, die moet allemaal naar het buitenland, roept de één zonder erbij te zeggen waar wij dan de zuivel, de eieren en het vlees vandaan moeten gaan halen. Het moet allemaal veel minder intensief, roept de ander. Maar ja, we zijn met zestien miljoen op het formaat van een zakdoek. We moeten allemaal eten en dat heeft zijn prijs.

Dieren en mensen, ze kunnen allemaal ziek worden. En hoe meer we de ziektes die de kop opsteken de baas worden, hoe groter de kans dat er zich mutaties voordoen die hard om zich heen slaan en zich niet zo makkelijk laten controleren. Het is natuurlijk een beetje dweilen met de kraan open. Maar als die kraan niet dicht kan en je wilt toch geen overstroming, dan moet je waarschijnlijk wel, veroordeeld om steeds harder te dweilen.

Nee, ik heb ook geen oplossing. Ik ben alleen even niet vrolijk van die journaalbeelden en van wat ik vanmorgen in mijn dagblad zag. En ja, ik ben dol op geitenkaas. Ook op geitjes trouwens. Het vrolijke kwartet op de foto woont op kaasboerderij De Oude Streek in Zevenhuizen (Gr), waar de dieren met liefde worden gehouden, waar de lekkerste geitenkaas van Nederland vandaan komt en waar gelukkig geen Q-koorts heerst.

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home