Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

15 december 2009

Lijkt op...

Over dit verrukkelijks schreef ik al eerder. Mijn Italiaan had ze een tijdje niet in huis en ik wachtte geduldig, maar op zeker moment werd het me te gortig en vertelde ik dat het naar meer had gesmaakt. In mijn bijzijn plaatste hij een bestelling en vorige week kon ik weer met een paar stukjes naar huis. Gruwelijk duur, maar elke cent waard. Wat een genot, en nog uitstekende chocolade bovendien.

Desondanks moesten G. en ik bij het uitpakken onbedaarlijk lachen. Kijk nog maar eens naar die verpakking en wat er daar onder dat venstertje te zien is. Precies: gulle truffelschaafsels. Je zou er trek van krijgen en daar zijn zulke cellofaanvenstertjes natuurlijk ook voor bedoeld.

Maar toen we de cellofaan binnenverpakking uit het karton hadden geschoven, moesten we wel constateren dat de heren Serafini en Zaccardi af en toe ook bij AH komen...

(de voor vandaag beloofde boekbespreking schuift op naar morgen)

3 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home