Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

12 november 2009

Elf elf

De één noemt het schoolmeesterachtig (en heeft de internetpopulatie goeddeels mee), de ander consequent. Ja, natuurlijk zijn er kinderen die dit net zo min een traktatie vinden als ze een nieuwe pyjama beschouwen als een cadeautje. Maar omdat een mens ergens een grens moet trekken, heb ik op elf november altijd maar één versnapering in huis.

Een aantal reacties waren weer vermakelijk. Het meest heb ik gegniffeld om het jochie dat bij de aanblik van mijn bak boordevol mandarijntjes een ontsteld gezicht trok, tien meter wegsprintte en van daaruit hartstochtelijk riep "Ik lust geen mandarijntjes!". Toch vonden de meeste kinderen het prima of deden uiterst beleefd alsof.

Tot driemaal toe (zij het in verschillende toonaarden) hoorde ik een commentaar in de zin van "Dat hebben steeds meer mensen dit jaar". Kijk, denk ik dan: we gaan de goede kant op.

Nee, ik misgun kinderen niet iets lekkers (mandarijntjes zijn toch zeker ontzettend lekker?). Maar ik hou van tradities. Pepernoten op 5 december. Mandarijntjes op 11 november. Trouwens, dingen lekker vinden moet je ook leren. En in het lekker vinden van suiker met kleurstoffen hebben ze echt al oefening genoeg.

2 Comments:

  • At 13 november 2009 om 20:49, Blogger hannie said…

    Tja, natuurlijk zijn mandarijntjes gezond en lekker, maar ik koop toch altijd snoep. Dat vinden veel kinderen toch lekkerder en ik denk niet dat ik op een avond per jaar hun smaak kan veranderen. En eigenlijk ook uit het oogpunt van traditie. Bij Sint Maarten hoort snoep. Grappig dat jij mandarijntjes als traditie ziet voor Sint Maarten.

     
  • At 14 november 2009 om 21:49, Anonymous Anoniem said…

    Tjaaa...inderdaad grappig dat jij die mandarijntjes als traditie ziet (zoals Hannie zei).
    Voor mij "hoort" eveneens snoep bij St. Maarten.
    En zoals alle tradities onderhevig zijn aan lichte "aanpassingen", is volgens mij de "traditie" dat kinders op dit soort dagen iets krijgen dat ze anders niet meer ongebreideld mogen/kunnen nuttigen.

    Misschien was 70 jaar terug een mandarijn of sinaasappel voor sommige kinderen nog een luxe-tractatie (= "snoep"), maar die tijd is toch wel erg lang voorbij inmiddels....en ondanks nobele intenties zul je die tijd niet meer terugkrijgen, GJ.

    Jammer dat kinders tegenwoordig vaak met niets meer tevreden zijn, maar WEL goed dat mandarijntjes etc. geen onbetaalbare "luxe" meer zijn.

    Ook ik vind een overdaad aan snoep "ongezonde onzin" maar ik vind het ook ongezonde onzin om kinders ALTIJD snoep te onthouden: op verjaardagen, met Sint, ST. Maarten en nog zo wat hoogtijdagen moet het gewoon kunnen... (net zoals wij volwassenen soms heerlijk een fikse klont boter gebruiken, ook al is dat "minder gezond" dan olie etc....)

    Ik geef dus ook wat snoep, aangevuld met stukjes mandarijn/banaan en peer gedoopt in chocolade, zoals je het met aardbeien doet.
    Dat vinden ze dan wel weer zo lekker en apart dat ze soms later komen vragen "waar heeft u die gekocht mevrouw"?"
    (niks gekocht natuurlijk, lekker zelf gedoopt en ook nog zelf van gesmuld)

    Groet,
    sanne

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home