Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

14 oktober 2009

F(eelg)oodjournalistiek

Nog niet zo lang geleden werd mij hier in reacties gebrek aan ruggengraat verweten. Ik zou in ruil voor enkele dubbeltjes mijn principes verkwanselen. Grappig, want als dat zo was, zou ik beslist heel andere dingen schrijven dan ik nu doe.

Daaraan is namelijk behoefte. Nee, niet in de eerste plaats bij de lezer. Wel bij de uitgevers en bij de adverteerders. Die willen geen kritische verhalen, maar feelgoodjournalistiek. Nog maar enkele maanden geleden kreeg deze ruggengraatloze eetschrijver van een hoofdredacteur te horen dat je in het verleden pas als een goede journalist gold als je een adverteerder ter waarde van een half miljoen had weggejaagd. Volgens die criteria, voegde hij er snaaks aan toe, was ik een uitstekende journalist. Vervolgens kreeg ik te horen dat voor een project dat ik al enkele maanden in voorbereiding had, per onmiddellijk geen budget meer beschikbaar was. De reden: er vielen geen advertenties op te werven.

Met advertenties werven heeft het blad Delicious alvast geen moeite. De producten van de grootadverteerders worden er dan ook regelmatig in redactioneel materiaal of in advertorials met name genoemd. Een gezonde situatie, want zo blijven je advertentie-inkomsten intact en kun je dank zij mooie fotografie en vormgeving een beeld scheppen van een wereld waarin heel wat lezers graag willen leven en eten. Dat daarbij af en toe een Magnum in vieren wordt gesneden en met behulp van wat fruit tot een hip toetje wordt gepimpt, schijnt de modale consument niet te deren. Hij/zij vindt dat waarschijnlijk wel lekker makkelijk.

Een onthutsend kijkje in de krochten van het redactionele beslissingsproces van Delicious staat vandaag te lezen op Foodlog. De initiatiefnemer van die uiterst lezenswaardige site was geïnterviewd door één van de stukjesschrijvers van het blad. Helaas: op de hoofdredactie was men geschrokken van de openlijke kritiek op diverse met name genoemde voedselgiganten. Helaas pindakaas dus, en kon de betreffende medewerker nog niet snel een stukje maken over een site waar gezellig speculaas werd gemaakt?

Het is maar dat u weet, lezer, hoe deze dingen gaan. Deze eetschrijver kan overigens dank zij dit stukje vermoedelijk ook Delicious definitief als afnemer op zijn buik schrijven. Ruggengraatloos, net wat u zegt.

2 Comments:

  • At 15 oktober 2009 om 19:05, Blogger Aan tafel met Tanja said…

    Ach ja, menig Vrij Nederland-journalist heeft inderdaad grootadverteerders (al dan niet tijdelijk) weggejaagd. Die luxepositie hadden ze toen nog. Als je nu een willekeurige VN ter hand neemt en de advertentiepagina's gaat tellen dan weet je: het is droefenis troef om én kritisch te kunnen blijven én de exploitatie gezond te kunnen houden temeer de oplages in het algemeen in tijdschriftenland kelderen. Wie neemt er nu nog een abonnement vandaag de dag? En waarop kun je wekelijks/maandelijks het makkelijkst bezuinigen: tijdschriften. Wat mij betreft is het zwaar weer in tijdschriftenland en ik vrees dat veel bladen buigen voor de grootadverteerders. Nee, laat ik het zo zeggen: ze zijn op voorhand bang een 'ander geluid' te plaatsen waarvan ze vermoeden dat hun adverteerders niet bijster geamuseerd zullen reageren. In het geval van Delicious kan ik het me goed voorstellen: een compleet inwisselbaar blaadje zonder ook maar enig duidelijk profiel. Neem nu Runner's World, het maandblad voor de loopsport. Jaren geleden dreigde grootadverteerder Nike weg te lopen als er geen rectificatie op een column zou verschijnen. Hoezo rectificatie op een column? Een column is een column. Uiteindelijk is de soep niet zo heet gegeten als die opgediend werd en bleef Nike bij Runner's World. Waar hadden ze anders met hun superschokdempende airodynamische bumpers moeten adverteren? Kijk, en dat is natuurlijk weer leuk aan die tijdschriftjes die een kleine uitgesproken doelgroep bedienen. Zou Delicious wat minder kleurloos zijn dan hadden ze misschien anders gereageerd.

     
  • At 19 oktober 2009 om 15:30, Anonymous hanneke groothedde said…

    he gerrit jan, lang lang geleden weer , even laten weten je nog wel te volgen hoor, maar is een drukke boel in apeldoorn , gaan afspreken broer ok. groet en kus je zus (je)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home