Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

30 september 2009

Superunie beslist: u mag geen Beemster

Maakt u zich daar nou nooit zorgen over? Dat een handvol supermarkten feitelijk beslist wat dik zestien miljoen Nederlanders eten? Want zo is het wel. Als boeren iets produceren waarvoor de super in zijn schappen geen plaats heeft, is dat eigenlijk bijna commerciële zelfmoord.

De super heeft op die manier veel macht. En waar veel macht heerst, ligt machtsmisbruik vlak om de hoek. Het handjevol superinkopers bepaalt niet alleen hoe de mainstream van het Nederlandse voedsel eruit ziet, maar ook wat die mag kosten. En dat is niet veel. Een paar maanden geleden merkte frisdrankproducent Vrumona dat. AH dicteerde een inkoopprijs, Vrumona vond die te laag. AH haalde Vrumona uit de schappen, Vrumona--toch geen kleintje, zou je zeggen--kwam met hangende pootjes terug en accepteerde alsnog AH's afbraakprijs.

Nu kan ik eerlijk gezegd best zonder Vrumona. Bij ons allemaal thuis komt prima drinkwater uit de kraan en als je geluk hebt is dat precies hetzelfde water dat door Vrumona in flesjes wordt gedaan en, voorzien van een etiket Sourcy, met milieu-onvriendelijke vrachtwagens wordt vervoerd om voor meer dan het honderdvoudige aan ons verkocht te worden. En ja, dat komt natuurlijk doordat wij dat dan ook kopen.

Maar nu is Beemster aan de beurt. Beemster is kaas van een kleine Noordhollandse coöperatie van zo'n vijfhonderd boeren. Het is enigszins een massaproduct, maar bepaald geen slecht massaproduct (als je tenminste die treurige 20+ en 30+ buiten beschouwing laat). En de coöperatie betaalt de boeren een eerlijke prijs voor hun melk, met nog een toeslag voor wie zijn vee in de weide laat grazen. Kijk, dat is een groot goed. We willen toch niet dat er straks in Nederland niemand meer boert en dat al die mooie Nederlandse producten niet alleen niet meer bij de super, maar gewoon helemaal nergens meer te krijgen zijn?

Maar de Superunie denkt daar anders over. Die heeft per onmiddellijk gedecreteerd dat Beemster "te duur" is. Nee, Beemster heeft geen prijsverhoging doorgevoerd; de kaas moet gewoon goedkoper--vermoedelijk omdat "de klant" het wil. En als u nog niet wist dat u dat wilde, dan bent u niet de enige. De marketeers van de super hebben namelijk een telepathisch lijntje met u, waardoor ze weten wat u wilt zonder dat u dat zelf weet.

Slot van het liedje is dat, bij wijze van schot voor de boeg, een flink deel van de Beemster uit de schappen verdwijnt. Alleen de populairste soorten--de belegen, de oude en de overjarige--mogen nog even blijven, vermoedelijk omdat Coöp, Deen, Dekamarkt, Dirk van den Broek, Em-Té, Hoogvliet, Jumbo en Plus hun hand niet willen overspelen.

Dat laatste zou erop kunnen wijzen dat ze zich van enige kwetsbaarheid bewust zijn. Is de supermarkt inderdaad almachtig? Die vraag kunnen we beantwoorden met onze portemonnee. Hierbij een oproep: blijf weg uit bovengenoemde supers, of koop er in elk geval geen kaas meer. Stuur ze, via hun site, een mailtje om ze te vertellen dat u dat doet. Eventueel kunt u op de site van Beemsterkaas uw naam opgeven (hoewel je dit formuliertje natuurlijk geen echte petitie kunt noemen is dit enigszins onbeholpen initiatief in elk geval sympathiek).

Is de dictatuur van de super nog te breken? Ik moet eerlijk zeggen: ik heb er een hard hoofd in. Daarvoor hebben we het eigenlijk al veel te ver laten komen. Maar niet geschoten is altijd mis. En genoeg is genoeg. Bij deze.

4 Comments:

  • At 30 september 2009 om 16:04, Anonymous © RJ said…

    Gelukkig heb ik - als laatste der Mohikanen - een alternatief: boter, kaas en eieren worden hier tweewekelijks aan huis bezorgd. Ik kan aldus kiezen uit een ruim assortiment en bovendien mijn wensen kenbaar maken.

    Voor zuivelproducten ging je vroeger naar de melkman. Zo'n heerlijke, van kaaslucht doortrokken winkel, meestal gedreven door de vrouw van de melkman (hij was zèlf aan 't uitventen) die je ook aan een plaat eieren kon helpen. Weet jij er nog eentje te vinden in - laten we zeggen - Almere? Of Apeldoorn?

    Dat soort winkels bestaat nauwelijks meer. Ze zijn al lang geleden door de gigagrutters uit de markt gedrukt. Vandaar dat blauwe (en andere) reuzen hun kaasdictaten nu ongestoord kunnen opleggen.

    Als we met z'n allen niet oppassen, gebeurt eerdaags hetzelfde met slagers, groenteboeren en bakkers. Dagelijks zie ik hele volksstammen hun karbonaadjes, bloemkolen en halfjes volkoren bij AH uit de schappen graaien. Dom, dom, dom!

    Voor mij is het een principekwestie geworden: verswaren haal ik bij de kleine zelfstandige detailhandelaar. Naar de supermarkt ga ik slechts voor grutterswaren: suiker, zout, bloem, havermout... dat soort zaken.

    Ohja: èn voor melk natuurlijk, want mijn thuisbezorgende kaasman komt maar eens per twee weken langs en ik houd niet van zure zuivel.

     
  • At 30 september 2009 om 17:31, Anonymous Anoniem said…

    Niet meer bij de super. Maar wat is het alternatief voor een randstedeling? Naar een kaaswinkel? Ik ben bang dat het overgrote merendeel gewoon inkoopt bij een groothandel en die groothandel is vast net zo fout als de door jou aangehaalde inkooporganisatie.

    De strijd is inderdaad gestreden. We hebben verloren.

     
  • At 30 september 2009 om 20:16, Anonymous Franka said…

    Via Foodlog hier terecht gekomen. Wat een verademing dit soort stukken te lezen! Je verwoordt met dit Beemster-artikel een aantal dingen die me uit het hart gegrepen zijn.
    Persoonlijk heb ik er heel wat tijd en geld voor over om mijn boodschappen niet in supermarkten te hoeven doen. Het is een sport geworden om alle gebakken-lucht-waren links te laten liggen en in plaats daarvan 'eerlijk(er)' voedsel in te slaan.

     
  • At 30 september 2009 om 23:32, Anonymous hannie said…

    Gelukkig heb ik een zelfstandig denkende kaasboer die inkoopt op kwaliteit en zich niet laat leiden door dictaten van de groothandel. En gelukkig heeft die kaasboer een heleboel weldenkende klanten. En die kaasboer zit niet ergens in Amsterdam Zuid, maar gewoon op de Dappermarkt. Maar ik realiseer me wel dat ik heel erg veel geluk heb met zo'n kaasboer.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home