Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

12 augustus 2009

Weggooien is zonde

Had ik het eergisteren nog over die flessenlikker, over hoe weggooien zonde is en over de tijd van het tetrapak, kom ik vandaag een eigentijdse versie van een oud fenomeen tegen waartegen de flessenlikker niets vermag. Het gaat om de groene ijsthee met citroen van Lipton waarvan ik een pak (tetra, ja) had gekocht. Best lekker, want gelukkig niet zo zoet.

Maar dan komt het staartje. Je schenkt tot er niets meer uit het pak komt. Dan zou je mogen veronderstellen dat dat leeg is. Maar dat blijkt niet zo te zijn. Je hoort en voelt duidelijk nog een hoeveelheid vloeistof terug naar de bodem lopen. Nog eens schenken, nog een paar druppeltjes en nog steeds klotst er groene ijsthee met citroen in het pak. Dat geeft hetzelfde gevoel als wanneer een ijverige ober je glas weghaalt terwijl je net van plan was de laatste slok te gaan nemen.

De oorzaak is natuurlijk dat Lipton dit pak zo heeft vormgegeven, dat bij het schenken de opening niet het laagste punt van het pak is. Als het pak rechtop staat, steken de zijkanten en het middenstuk duidelijk boven de tuit uit. Bij het uitschenken blijft er dus altijd iets in het pak achter, en dat is er zonder veel geduld en/of enig geweld niet uit te krijgen.

Hoeveel er achterblijft? Hoewel het als "best veel" klinkt en voelt, heb ik geen idee. Ik ben echter vast van plan nog zo'n pak te kopen en vervolgens na normaal uitschenken eens met het broodmes aan de slag te gaan om een precieze meting te kunnen uitvoeren en te zien hoeveel Lipton ons dank zij deze creatieve vormgeving laat weggooien. Je kunt maar weer even van de straat zijn, als Eetschrijver.

4 Comments:

  • At 12 augustus 2009 om 19:44, Anonymous © RJ said…

    Lipton is niet de enige fabrikant die zo'n truuk toepast. Het is me bij veel meer producenten opgevallen, al willen me nu even geen namen te binnen schieten.

    Feitelijk is dit de omgekeerde versie van het (inmiddels verboden) wasmiddelenbedrog: vroeger pakte je een enorme doos uit het winkelrek, om er na thuiskomst achter te komen dat die voor slechts tweederde met poeder bleek gevuld.

    Nu probeert men je met andere malversaties zo snel mogelijk weer naar de winkel te laten hollen voor nieuwe aankopen...

    Eens zien hoe lang het duurt voordat deze vorm van oplichterij door de wetgever een halt wordt toegeroepen.

    Goed dat je het een keer hebt aangekaart!

     
  • At 12 augustus 2009 om 22:24, Anonymous Amapola said…

    Zelfs zoiets simpels als een pak melk lijdt tegenwoordig aan dit euvel. Het is echter eenvoudig op te lossen: knijp het pak een beetje samen vlak onder de dop, zodat daar een kunstmatig diepste punt ontstaat.

     
  • At 13 augustus 2009 om 10:49, Blogger Dionne said…

    Laat ik me daar nu recentelijk ook behoorlijk druk over gemaakt te hebben. Ik knip het pak wel open en er komt dan gewoon nog een slok uit. Maar het feit dat het pak zo ontworpen is dat die laatste slok er niet vanzelf uitkomt: dat is stom.

     
  • At 13 augustus 2009 om 14:50, Blogger paulhart said…

    Klaargemaakte thee in een pakkie kopen; dát is pas zonde.

    Maak zelf een smakelijke af te koelen thee, en zet het in een schenkkan in de koelkast.

    Zo kom ik de hele zomer door met verse muntthee met honing.... Er wordt niets van weggegooid.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home