Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

06 augustus 2009

Over halfacht

Enkele lezers waren nieuwsgierig naar wat nu precies de directe aanleiding was voor mijn berichtje van afgelopen vrijdag. Dat was het verhaal van een Vlaming die voor zaken in Nederland was en besloot van de gelegenheid gebruik te maken weer eens lang te gaan bij een kennis van vroeger, die vlak in de buurt woonde.

Omdat deze Vlaming had gehoord dat Nederlanders nogal makkelijk zonder afspraak bij elkaar langs gaan (iets wat Vlamingen toch wat minder makkelijk doen), besloot hij niet eerst te telefoneren maar gewoon aan te bellen. Om tien over zes, om precies te zijn. De kennis was heel blij hem te zien. "Maar we zitten nog even aan tafel. Kun je over drie kwartier terugkomen? Dan maken we er een gezellige avond van".

De Vlaming was totaal verbouwereerd, draaide zich om en besloot na enig beraad de 'gezellige avond' aan zich voorbij te laten gaan. Zijn verontwaardiging was nog niet geluwd toen ik hem dagen later sprak. Ik legde hem uit dat Nederlanders uitzonderlijk vroeg aan de avondmaaltijd zaten en dat het niet in de genen zit om iemand zó maar onverwacht aan te laten schuiven, ook al omdat er gewoonlijk nét genoeg in huis wordt gehaald en klaargemaakt voor het gezin, en dat het in Nederland nog heel gebruikelijk is om mensen voor de avond uit te nodigen zonder dat daar een maaltijd bij hoort.

Om hem op te vrolijken vertelde ik hem een paar anekdotes. Zoals het verhaal van de Nederlanders die in Antwerpen om zes uur op zoek waren gegaan naar een restaurant en heel verbaasd waren dat alles nog dicht was. Met moeite hadden ze een eethuis gevonden waar ze vanaf halfzeven terecht konden, maar toen ze daar om precies 18:30 binnenstapten, was daar nog iemand in de weer met een stofzuiger. Ze hadden er nog een uur helemaal alleen gezeten.

Zelf had ik het ooit eens meegemaakt dat ik, koud terug in Nederland van ruim twintig jaar wonen en werken in Brussel en omgeving en vervolgens in Californië, ergens om halfacht werd uitgenodigd. Geen seconde had ik erbij stilgestaan dat de avondmaaltijd in Nederland tegen die tijd vaak al achter de knopen is en dat je aan de koffie (met één koekje, verdomd als het niet waar is) en vervolgens aan 'iets sterkers' met chips, nootjes en kaaskoekjes gaat. Ik geef toe dat ik na die avond blij was nog een snackbar open te vinden. Dat is me daarna overigens nooit meer gebeurd: bij twijfel stel ik inderdaad even de vraag.

De Vlaming moest er allemaal erg om lachen. In ieder geval was zijn verontwaardiging over de ongastvrije behandeling omgeslagen in leedvermaak. Eigenlijk verbazend dat mijn diplomatieke carrière maar niet van de grond wil komen.

Die etenstijden in Nederland? Ik kan er niet meer aan wennen (zelf ga ik zelden voor acht uur aan de avondmaaltijd, soms nog later) en ik vind het overigens ook heel raar dat in twaalf uur tijd (soms nog minder) alle maaltijden naar binnen worden gewerkt en dat de andere helft van het etmaal gevast wordt. Er blijkt ook nog een wijdverbreide overtuiging te bestaan dat je er dik van wordt als je korter voor het slapen gaan eet. Pure kolder (het lichaam is een heel efficiënte machine die dat allemaal uitstekend kan regelen), maar het zit diep.

Boeiende discussie, overigens. Ga er vooral nog even mee door.

6 Comments:

  • At 6 augustus 2009 om 12:19, Anonymous Anoniem said…

    Maar ook de geografische locatie en de eet tijden zijn dus erg interessant! Ik begin:

    Woonplaats, Provincie, Gemiddelde tijd aanvang eten.

    Amsterdam, Noord-Holland, 19:45.

     
  • At 6 augustus 2009 om 19:07, Anonymous Jetty said…

    Tja, ik heb gewoon scheurende schoeihonger als ik tegen zessen thuis kom uit m'n werk en dan wil ik gewoon eten.

     
  • At 6 augustus 2009 om 21:08, Blogger Ineke said…

    Als ik na achten eet haalt mijn bloedsuiker vreemde fratsen uit in de nacht... Dus de avondmaaltijd is hier om zeven uur, dan nog een kop thee en vervolgens niets meer.

     
  • At 6 augustus 2009 om 21:32, Blogger Lindy said…

    Zelden vóór 8 uur, al schreeuwen de kids dan al minimaal 2 uur dat ze honger hebben. Tsja, dan moeten ze zelf maar leren koken :)

     
  • At 7 augustus 2009 om 00:53, Anonymous Yvon said…

    Ah, de aanleiding. Blijf het fascinerend vinden, die eettijden. Ik flexibel me geloof ik al heel mijn leven suf, van 's middags warm eten bij grootouders op het platteland tot nu schoonouders die klokslag 6 eten en mijn ouders die Bourgondische tijden aanhouden. Maar wat een katergevoel moet dat zijn geweest voor de Vlaming! Onvoorstelbaar dat men doodleuk vraagt even 3 kwartier later terug te komen. Die mensen zou ik gewoon nooit meer willen zien zeg.

     
  • At 7 augustus 2009 om 21:58, Anonymous Ikke said…

    Als Vlaming vind ik "we zitten aan tafel en nu ophoepelen graag" een reden om dat definitief te doen.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home