Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

27 juli 2009

Lakes: ruimte voor verbetering

Goed, we waren toch maar gegaan, afgelopen zaterdag. Het eten was goed, maar dat lijkt me logisch: Lakes heeft een Michelinster. Eigenlijk verwacht je dan nog net iets meer dan goed eten, maar dat viel wat tegen. Vooral echter in de omkadering is in dit hippe Hilversumse restaurant nog véél reden voor verbetering.

Laat ik met het eten beginnen. Dat was dus lekker, dat wel. Uitzonderlijk was het echter niet (de amuses, een glaasje bloemkoolmousse met peterseliegelei en een kopje gazpacho met gerookte paling, waren zelfs nogal banaal) en bovendien lijkt de chef niet te kunnen kiezen: er lag bij elke gang van alles op het bord waarbij de harmonie niet altijd even gelukkig was, al waren de vondsten soms leuk. Ook op details was niet alles piekfijn: zo was de coquille beslist wat te gaar. In een sterrenrestaurant verwacht je als hoofdgerecht bovendien iets minder gangbaars dan ossenhaas met cantharellen, al was de rodewijnjus heerlijk en was ook het vlees van prima kwaliteit en mooi gerijpt.

Vooral in de service en de omkadering is er echter nog heel veel ruimte voor verbetering. We signaleerden tijdens onze avond 1) een stoel die vol lag met broodkruimels; de ober stond erbij en keek ernaar hoe ik de zitting met de hand schoonveegde 2) de boter die wordt vergeten nadat er brood is gegeven 3) geen nieuw brood aangeboden als beide broodjes halverwege het tussengerecht schoon op zijn 4) een gerecht dat op tafel wordt gezet als één van de gasten even naar het toilet is 5) een nieuwe wijn die pas wordt ingeschonken ruim nadat het gerecht waar hij bij hoort is opgediend 6) een voorstel voor een menu dat grotendeels bestaat uit schaal- en schelpdieren aan een gast die bij reservering heeft aangegeven hier een allergie voor te hebben 7) gerookte paling in een amuse voor een gast die enkele minuten eerder heeft aangegeven geen vis te wensen. Niet dat het ooit onaangenaam werd; de bediening was vriendelijk en voorkomend, maar op dit niveau hoort het niet en me dunkt dat het niet best was geweest als wij toevallig inspecteurs van Michelin waren geweest.

Een mooi restaurant overigens, dat wel, in een monumentaal pand van Dudok. Helaas bleek ook de airco historisch: er was voor het hele restaurant één enkele blaasmond die helaas pal op de nek van feestvarken G. gericht stond en die niet uit kon omdat de rest van het restaurant het dan te warm zou krijgen. Voor het dessert hebben we dan ook een ander tafeltje gevraagd en gekregen.

Nogmaals, we hadden een genoeglijke avond en we hebben prima gegeten voor niet eens idioot veel geld. Maar op dit niveau moet het toch echt nog een stuk beter en mogen er vooral niet zoveel fouten worden gemaakt. Overigens: die überkitscherige waterglazen van loeizwaar nepkristal met zo'n nadrukkelijke naad als je alleen maar ziet in heel goedkoop glaswerk, die kunnen dus écht niet.

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home