Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

20 juli 2009

Kom, weer eens een recept

Regelmatig krijg ik de vraag waarom er op Eetschrijven de laatste tijd zo weinig gekookt wordt. In het begin, hoor ik dan, stonden er veel meer recepten tussen het varia. Tja, dat klopt. Ik bedenk niet elke dag nieuwe dingen, en veel van de dingen die ik in de loop der jaren bedacht had, zijn inmiddels opgetekend. En dan is er het gegeven dat er natuurlijk al erg veel receptensites zijn (ja natuurlijk, sommige beter dan andere) en dat u vast niet wilt dat ik domweg naar recepten ga linken die ik elders gevonden heb. Dat doen er ook al genoeg: u zit niet te wachten op het zoveelste digitale doorgeefluik. Het is trouwens ook slecht voor mijn gevoel voor eigenwaarde.

Maar afgelopen zaterdag waren G. en ik eens in een andere supermarkt dan waar we altijd gaan. Dat heeft pluspunten. Zo hadden ze hier veel mooiere groenten en vlees dan bij de AH. Minpunten zijn er ook: je kunt niets vinden en je komt meteen met een aantal vaste dingen niet thuis. Goed voor de creativiteit natuurlijk.

Zo hadden we onder meer een erg mooie krop andijvie gekocht, waar we allebei best trek in hadden. Maar wat doe je daar vervolgens mee? Je kunt natuurlijk voor het geijkte "zomerstamppotje" gaan, maar daarvoor had ik geen geschikte (kruimige) aardappels in huis. Bovendien vind ik "zomerstamppotje" eigenlijk een contradictio in terminis: in de zomer smaakt stamppot toch voor geen meter? Mijn mening, hoor.

Gelukkig had ik nog pakjes bladerdeeg in de diepvries. En niet de slechtste, want deze was zowaar van echte boter ("roomboter") gemaakt, dit in tegenstelling tot de nogal oneetbare margarine die gebruikt wordt voor vrijwel alle huismerken van supermarkten. Daar kon ik wat mee. Ik besloot vegetarische andijvieflapjes te maken, iets wat ik, o gat in mijn kookcultuur, nog niet eerder had gedaan.

Natuurlijk moest ik een manier vinden om te voorkomen dat de andijvie tot snot kookte, maar hij mocht onderweg ook niet te veel water meer loslaten en sowieso mocht de inhoud niet te nat worden, want dan wordt het niets met vullen. Enfin, het lukte prima, zo goed dat ik het recept ook met u wil delen:

Bladerdeegflapjes met andijvie

Nodig voor twee personen:

- 4 velletjes diepvries bladerdeeg van echte boter
- 1 krop andijvie
- 100 ml room
- 60 g parmezaan
- 1 ei
- nootmuskaat, peper, zout
- bloem voor het bestuiven van het werkblad

Verwarm de oven voor op 250 graden. Snijd de andijvie in reepjes en laat het witte deel aan de krop zitten, dat komt nog wel ergens voor van pas. Breng een grote pan met een halve liter water aan de kook, doe hier de andijvie in en laat met het deksel op de pan op hoog vuur twee minuten blancheren. Giet af in een vergiet en spoel meteen af met overvloedig koud water, minstens een minuut lang. Laat even uitdruipen.

Kook in een pan de room op hoog vuur onder regelmatig roeren tot éénvijfde in (u hebt nu een dikke massa). Neem meteen van het vuur, roer nog even verder tegen aanbranden, laat even afkoelen en rasp intussen de kaas. Roer de geraspte kaas door de ingedikte room, rasp er flink wat nootmuskaat over en voeg peper en zout naar smaak toe. Nog even doorroeren en verder laten afkoelen.

Bestuif het werkblad met bloem, leg twee velletjes bladerdeeg op elkaar en rol ze met de deegroller uit tot een min of meer ronde vorm van ca. 25 cm. Neem een ronde schaal van (ongeveer) deze grote grootte en druk een cirkel van het deeg uit. Leg deze opzij en doe hetzelfde met de andere twee velletjes. Bestrooi allebei de deegcirkels met wat zout.

Knijp de andijvie goed uit om er zoveel mogelijk van het water uit te verwijderen. Maak met de vingers even los en vermeng met het room-kaasmengsel. Leg nu de groentenmassa in bergjes op een helft van de deegcirkels, waarbij u langs de rand anderhalve centimeter vrijlaat. Vouw de deegcirkel over de groente heen, druk de randen op elkaar, vouw nog eens om en druk met uw duim over de hele lengte goed aan. Dat ziet er zó uit:


Klop in een kommetje het ei los en bestrijk er de bovenkant van de flapjes mee. Leg ze op een ovenrooster in het midden van de hete oven en draai de temperatuur meteen terug naar 200 graden. Laat zo 11 minuten bakken. Draai de oven naar de grilstand en laat zo nog een minuut of vier bruinen (blijf daarbij wel opletten dat ze niet te hard gaan, want geen twee ovens zijn op dit punt gelijk, haal ze eruit zodra ze mooi goudbruin zijn).

Doordat alles op kamertemperatuur de oven in gaat en doordat de oventemperatuur hoog is, gaart de groente vrijwel niet in het deeg; hij warmt alleen lekker door. Doordat het deeg vrij dun wordt uitgerold, is dat dan wél weer helemaal knapperig. Nou ja, zoals gezegd: het was erg lekker.

6 Comments:

  • At 21 juli 2009 om 19:50, Anonymous vincent said…

    Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.

     
  • At 22 juli 2009 om 18:56, Anonymous vincent said…

    Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.

     
  • At 22 juli 2009 om 20:07, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Vincent trekt vooral mijn aandacht door zijn commentaarspam. Viermaal in drie dagen, waarvan twee keer op hetzelfde bericht, is wat erg veel van het goede. Het is wel weer even mooi geweest, Vincent.

     
  • At 22 juli 2009 om 22:52, Anonymous ellen said…

    Hier ook al deze opdringerige Vincent! Kunnen we hier samen iets aan doen? Blokkeren ofzo??? Dit soort reacties bederft mijn eetlust!

     
  • At 26 juli 2009 om 14:26, Anonymous vincent said…

    Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.

     
  • At 26 juli 2009 om 15:34, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Ellen, of je Vincent kunt blokkeren of niet hangt van de software van je eigen site af. Je kunt in elk geval zijn commentaren verwijderen. Ik heb inmiddels zijn volledige naam, mailadres, adres en telefoonnummer opgespoord. Als je me even mailt, kun je ze van me krijgen (en als hij me blijft vervelen, publiceer ik ze misschien wel gewoon hier (-:)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home