Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

14 juli 2009

Klinisch getest door Dokter Eetschrijver

Alweer mail van een PR-bureau. En zowaar: ook deze mensen willen mij van hun nieuwe product laten proeven. Of ze er wat van mogen komen brengen, en kijk: hier is alvast het persbericht. Brengen mag, en intussen lees ik. Een vergissing, denk ik al snel. Deze mensen denken dat ik arts ben. "Goede resultaten bij gezondheid van hart- en bloedvaten en prostaat", staat er boven het tekstje waarin POM Wonderful wordt geïntroduceerd. "Ondersteund door wetenschappelijk onderzoek ter waarde van 22 miljoen", staat eronder. Huh?

En toch is dit kennelijk géén medicament waar we straks voor naar de apotheek moeten (hoewel dat laatste me niet eens meer overmatig zou verbazen). Het is drinken. Sap, om precies te zijn. 100% granaatappelsap. En granaatappel is lekker. Ik gebruik het graag in de keuken. Niet omdat ik me zorgen maak over mijn hart, bloedvaten of prostaat. Omdat het lekker is.

Maar over lekker lees ik geen woord. "Medisch onderzoek", luidt de volgende tussenkop. En daarna: "Antioxidanten en meer". Op de Amerikaanse site worden zelfs van nóg dikker hout planken gezaagd. "Have no health fear, POM is here", wordt mij jubelend en onder virtueel bazuingeschal beloofd als gold het de komst van de Bijbelse Verlosser. Daar zie je koppen als "POM Truth" en "Health Benefits".

De profundis.

An apple a day keeps the doctor away kon ik nog wel hebben. In "snoep verstandig, eet 'n appel" zag ik ook nooit veel graten. De schijf van vijf, twee ons groenten en twee stuks fruit, het mag van mij allemaal. Er bestaan tenslotte heel wat slechte eetgewoonten en mensen hebben kennelijk advies nodig om te voorkomen dat ze louter Happy Meals bunkeren.

Maar een nieuw vruchtendrankje presenteren met teksten die zó weggelopen lijken uit het promotiemateriaal van een artsenbezoeker, dat gaat mij vele bruggen te ver. Ik wil geen eten en drinken waarmee bij klinische vergelijkende tests goede resultaten zijn behaald afgezet tegen een placebogroep. Ik wil lekker en gezond voedsel kunnen kopen, iets wat dezer dagen om den donder al niet meevalt. Twee weken geleden reed ik nog tweehonderd kilometer voor twee kilo aardbeien. Jaja, food miles, net wat u zegt. Wat een mens al niet moet doen om gewoon lekker fruit in huis te halen.

Het communicatiebureau van POM Wonderful wilde mij het duo flesjes (voorzien van een collar met de tekst "Antioxidant Superpower (TM)") vanmiddag persoonlijk komen brengen. Ze moeten namelijk stante pede in de koelkast, want de inhoud van zo'n flesje (volgens de perskit "voldoende voor twee doseringen" (sic!) bestaat geheel en al uit vers sap. Ja, zoiets dat vooral niet warm mag worden, dat is goed voor je imago. Koel is vers en vers is goed. Hype hype hoera.

Maar mag ik die noodzaak even betwijfelen? Volgens het opschrift op het flesje is het sap gemaakt uit concentraat. Het is dus ingekookt (nou ja, flash pasteurized staat er op de verpakking) en vervolgens gereconstitueerd. Volgens de datum op de dop mag ik het flesje liefst twee maanden bewaren, tot 13 september, maar moet ik het na opening wel binnen 14 dagen opdrinken. Wedden dat dat spul helemaal niet in de koeling hoeft zo lang het dicht is?

Ach ja, die collar. Daar staat nóg maar eens op dat de weldaden die dit product biedt voor des mensen gezondheid ondersteund worden door 36 gepubliceerde medische studies. Nou, proost!

Wat een idioterie allemaal. Vers sap is lekker en gezond. Kon dat nou niet gewoon zo blijven? Was het weer niet genoeg? Waarom nou toch al dat pseudo-hippocratische geneuzel? Ja, omdat ze 473 ml van dit spul willen verkopen voor--of je een emmer leeggooit--€ 3,49. Daarom waarschijnlijk.

Wat wilde u weten? Of het sapje lekker was? Verrek! Wilt u nou wel geloven dat ik helemaal vergeten ben te proeven?

5 Comments:

  • At 16 juli 2009 om 10:59, Anonymous RozeMarijn said…

    Ik snapte ook al niet waarom het gekoeld bewaard moest worden.

    "I'm off to save prostates" staat er op de website.
    Nou, daar zit je dan als vrouw ;)

     
  • At 16 juli 2009 om 11:41, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Nou ja, je kunt als vrouw natuurlijk best prostaten redden. Alleen niet je eigen, dunkt me. :-)

    Vond jij 't trouwens lekker?

     
  • At 17 juli 2009 om 12:58, Anonymous RozeMarijn said…

    Ik vond het erg zoet. Deed nogal denken aan rood druivensap qua mondgevoel, met zo'n bitter filtertje... ik ga kijken of het gemengd met wat alcohol nog wat gaat worden.

    Ik vond het niet zo vies als jij, maar zo puur is het to much.

    Granaatappel zelf is juist fris en licht.
    Maar wanneer drink jij eigenlijk puur granaatappelsap? Maak je dat wel eens zelf?

     
  • At 18 juli 2009 om 18:36, Anonymous Ivy said…

    Ik vond het wel erg lekker. Al die poespas over Medische resultaten hoeft van mij ook niet, ik denk eerder dat het Public relations wise juist negatief voor ze wordt.

    Maar als zwangere vrouw had ik wel behoefte aan een ander drankje en ik moet zeggen het flesje ziet er mooi uit!

    Of ben ik nu bevangen door de hormonen? ;)

     
  • At 21 juli 2009 om 13:19, Anonymous RozeMarijn said…

    Ivy, uit ervaring (recent!) weet ik hoe gaar je op een gegeven moment wordt van het water, de kruidenthee en sap.
    Hier nog een leuke alcoholvrije cocktail: http://www.telegraaf.nl/vrouw/3730480/__Lekkere_lente_cocktails___.html

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home