Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

09 juni 2009

Een tussenstop in Roncq

In Roncq, nabij Lille en even over de Belgische grens bij Kortrijk, staat een uit de kluiten gewassen hypermarkt van Auchan. Een groep foodbloggers wilde er zelfs ooit eens een busreis heen organiseren, wat niet door is gegaan omdat degene die het allemaal zou regelen de moede handen aan de wilgen hing.

Zelf was ik er nog nooit geweest, overigens. Wel in andere Franse hypermarkten. Je vindt er een zeer ruim assortiment van vaak uitstekende kwaliteit--in Frankrijk, het zij nog maar eens gezegd, is de kwaliteit van de levensmiddelen door de bank genomen sowieso hoger dan in Nederland. Maar nu wilde ik wel eens zelf de hypermarkt betreden waar in een gemiddeld weekend, zo verklaren insiders, wel 10% van de bezoekers Nederlands is. Ook Vlaams hoor je er trouwens heel veel. En uiteraard zette ik daarbij mijn kritische bril op. Dat is trouwens niets uitzonderlijks, want die draag ik bij AH ook.

Er is inderdaad veel uitstekend spul te vinden. Voor thuis nam ik alvast een biefstuk van het charolaisrund mee die zichtbaar (en ook proefbaar bleek een dag later) aan de lucht gerijpt was. Ook de artisjokken waren schitterend. Zo zie je ze thuis op de markt vrijwel nooit. Er waren veel, heel veel wijntjes om uit te kiezen en over wat ik daarvan inmiddels geproefd heb, heb ik evenmin klagen.

't Is wel zoeken. De logica van Franse supermarkten is totaal anders dan bij ons en artikelen die je bij elkaar in de buurt verwacht, blijken mijlen uiteen te liggen. Je loopt trouwens toch wat af, want het winkelpand is gigantischer dan gigantisch. Van eind tot eind een meter of tweehonderd, schat ik, en dan nog eens een metertje of 75 in de breedte. Lekker de ruimte heb je echter niet, want op zo'n zaterdag is het er eivol. En Fransen blijken in de supermarkt zo mogelijk nog slechter en asocialer te rijden dan op de weg, dat dan ook weer wel.

In die omstandigheden zoek je je een slag in de rondte naar specifieke dingen. Het duurde tijden voor ik in de gaten had hoe de zuivelschappen precies in elkaar staken. Dat viel nog niet mee, want daar bleek verbazend veel rommel in te staan. Ik wilde goede, verse Franse room hebben. Niet gevonden. Uiteindelijk kocht ik een potje aangezuurde crème d'Isigny. Lekker, maar het is niet wat ik wilde. De overige opties bestonden louter uit houdbare room (die wel nepperig in het koelvak stond), meestal van één of andere minceur-variant. Bakkerroom, zeg maar.

Goede boter wilde ik ook. Gekarnde, zoals je die in Frankrijk nog vindt. Beurre de baratte, noemen ze dat daar. Het buurtsupertje naast het hotel in Parijs had hem, maar daar had ik hem wegens warm en nog ver rijden niet gekocht. Maar bij de Auchan was hij niet te bekennen. De boter die ik nu heb, komt eveneens van Isigny en is een AOP. Ook best lekker, daar niet van. Maar ook hier moest je het koren tussen het nodige kaf weghalen.

Nog zoiets. In de fruitafdeling bleek vrijwel al het rode fruit afkomstig uit Spanje, en dat op 6 juni! Als je goed zocht, vond je hier en daar een doosje Belgische aardbeien van het ras Elsanta. Sommige klanten roken aan de doosjes en kochten die laatste. De meesten keken naar de prijs en kozen voor Spaans. Het viel me tegen van die Fransen. Die Belgische heb ik ook maar meegenomen, uit nieuwsgierigheid. Ze waren redelijk, zeker niet om over naar huis te schrijven.

Even met elkaar overleggen valt nog niet mee trouwens. De Fransen blijken de supermarkt een prima plek te vinden om een praatje te maken en het management vindt dat dat geroezemoes moet worden overstemd door blerende muziek. Net als je denkt dat je alles gehad hebt, begint er uit alle luidsprekers een--sorry, ik weet er geen ander woord voor--viswijf te schetteren dat de brioche nu tijdelijk slechts twee euro kost en dat we allemaal snel moeten komen. Tien minuten later is duidelijk dat het vrouwmens daarmee door zal gaan tot de laatste brioche verkocht is. Dat is het moment dat we besluiten te vluchten. Nou ja, ik heb zo in elk geval meegekregen dat toch niet elke Fransman zijn brood uitsluitend bij de bakker koopt.

1 Comments:

  • At 17 juni 2009 om 10:40, Anonymous Nico said…

    We zijn een tweetal weken naar het centrum van Frankrijk geweest (Berry). Terrines (campagne en konijn), kazen (geit en koe), lookworst, boter, aardbeien (Gariguette en Mara des bois - beide fantastisch), appels (Belchard, Jubilé en Canada - friszuur en heel lekker), en nog een en ander hebben we steeds op de markt gekocht (het vlees meestal bij de plaatselijke charcutier). Brood ook telkens bij de "artisan boulanger" (warme bakker). Nog nooit zo lekker gegeten. Op de terugweg nog een kilo kersen gekocht aan een stalletje langs de weg: superrijp, supersmakelijk, geen verlies aan (behalve de pitten...) en amper 3 € de kilo.
    Naar de supermarkt gaan we alleen nog als het niet anders kan en voor producten die identiek zijn als in de gewone winkel (zoals de AOC linzen of de "onctueux" yoghurt bijvoorbeeld).
    Prijsverschil: voor fruit, groenten en kaas meestal zelfs goedkoper af op de markt, of anders zichtbaar betere kwaliteit.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home