Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

29 juni 2009

Balletje-balletje (een rectificatie)

Hoe harder je lacht, hoe meer je zelf voor aap staat als je het mis hebt. Vanmorgen maakte ik me nogal vrolijk over Rop Zoutberg, die de kluit aan het belatafelen was. De wijn die hij uitkoos als goedkoopste, wás ook de goedkoopste, meende ik zeker te weten.

Rop gaf mij zijn erewoord dat het allemaal klopte en zei me nog eens goed te kijken. Dat heb ik gedaan en daarna heb ik de bewegingen nagedaan met twee totaal verschillende objecten. Ik kan er inmiddels niet meer onderuit: ik zat er vanmorgen naast en heb me laten vangen door de ingewikkelddoenerij waar Rop--die immers zijn handen voor zijn ogen had--geen last van had.

Overigens heeft Jetty natuurlijk ook gelijk dat Rop op het moment dat hij de goedkope wijn proefde nog bezig was met de afdronk van de duurdere. Ik had dat zelf ook wel gezien, maar had besloten dat detail achterwege te laten omdat ik het verwisselen van de wijn véél hilarischer vond.

Enfin, hierbij mijn nederige verontschuldigingen. Ik zat er voor een keer eens helemaal naast.

1 Comments:

  • At 29 juni 2009 om 15:10, Blogger Ilse said…

    Hoe tel je het aantal keer dat de glazen worden verzet? Als ik let op de gekruisde armen, lijken het een oneven aantal acties te zijn... wat erop zou duiden dat de glazen niet bij de goede fles staan.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home