Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

04 juni 2009

Anders eten

In Frankrijk eet je anders dan in Nederland, dat is zeker. Sommige mensen vinden het zelfs wat té anders. Van hetgeen ik vanavond in een knoertgezellig bistro aan de Rue Mouffetard heb gegeten, zal menig lezer gruwen en/of met zijn geweten in botsing komen. Het zij zo.

Feit is dat er in de Franse keuken gelukkig nog een heleboel zaken niet zoals bij ons "weggelustikniet" zijn. Fransen eten allerlei dingen die hun (en onze) grootouders ook nog aten, en met smaak. Zo at ik vanavond een menu bestaande uit een salade met gekonfijte eendemaagjes, gebraden eendeborst, foie gras van eend en gepocheerd eendenei, gevolgd door gebakken kalfsnier in mosterdsaus met als dessert fromage frais met frambozencoulis. Een koningsmaal was het, maar ik denk dat een Nederlands restaurant dat dit op de kaart zou zetten, ermee zou blijven zitten. En daarom vind je het bij ons niet. Wat jammer is dat toch. En dan heb ik het nog niet eens over het écht boerse spul, zoals varkensoren, varkenssnuit, varkenspootjes en natuurlijk de door vrijwel elke Nederlander verafschuwde andouillette. Tja, Fransen eten de beesten helemaal op. Persoonlijk vind ik dat alleen maar te prijzen. Als wij dat ook zouden doen in plaats van er vooral de "ongevaarlijke" (want betrekkelijk smakeloze) stukken van te willen, zou er beslist minder dierenleed zijn.

Ik werd door een aantal mensen die niet wisten hoeveel voetstappen ik al in Parijs heb liggen gewaarschuwd voor de exorbitante prijzen die je in de Franse horeca betaalt. Wat je niet kwijt bent voor een kopje koffie op een terras! Ik heb geduldig uitgelegd dat het in Frankrijk allemaal iets anders werkt. Wie per se op een terras zijn koffie gebracht wil hebben, betaalt voor de extra kosten (en risico voor de uitbater) die dit plezier met zich meebrengt. Je kunt je koffie veel goedkoper krijgen door hem binnen te bestellen en nóg goedkoper door hem staand aan de bar te drinken. Je betaalt voor wat je wilt. Ik vind het een prima en heel eerlijk systeem.

Het duurt ook zo lang voor je hier iets te eten krijgt, hoor je verder. Tja, dat kan. Fransen hebben minder haast dan wij met eten. Vinden wij het normaal dat je voor bijvoorbeeld je lunch binnen een half uur binnen en weer buiten staat, dan is dit ondenkbaar voor de Fransen. Wie in een uur eet, is ongekend snel. Als je haast hebt, moet je dat bij binnenkomst even melden, met de kans dat je wat meewarig wordt aangekeken. Zo nee, dan gaat het rustig aan. Zo hebben de Franse klanten dat ook graag. Wat mij betreft een positieve eigenschap, want aan dat haastige hap-slik heb ik eigenlijk zelf ook nooit kunnen wennen.

Frankrijk heeft ongetwijfeld zijn slechte kanten. Maar eten hier is vrijwel altijd een feestje. Kleine uitzonderingen daargelaten, natuurlijk.

4 Comments:

  • At 4 juni 2009 om 08:30, Anonymous Herrman said…

    Vooral dat laatste verschil vind ik opmerkelijk te noemen.
    Enkele vrienden van Zuid Europese origine, Frans en Spaans voornamelijk, ergeren zich in grote mate aan de sloomheid van de Nederlandse horeca. Die zijn gewend om na bestelling binnen een half uur het bestelde op tafel te hebben. Dat gezegd hebbende, moet ik ook zeggen alleen in Nederland minimaal een half uur te moeten wachten op een bord pasta, een berenjena rellena, of een confit de canard.
    Zoals wel vaker het geval zal zijn, ligt de waarheid waarschijnlijk ergens in het midden en is eht vooral afhankelijk van de perceptie van de persoon in kwestie en het restaurant in kwestie.

     
  • At 4 juni 2009 om 16:47, Anonymous © RJ said…

    ...het écht boerse spul, zoals varkensoren, varkenssnuit, varkenspootjes en natuurlijk de door vrijwel elke Nederlander verafschuwde andouillette.

    En dan was je de 'tripe' nog vergeten, waarvan ik moet toegeven dat ik het ook niet lekker vind. Alleen al van de lucht wordt ik licht onpasselijk.

    Maar misschien dat jij er wel smakelijk over kunt schrijven?

     
  • At 5 juni 2009 om 14:52, Anonymous Menno said…

    Eens met Herrman. Mijn ervaring is dat men in de Franse (maar bijvoorbeeld ook in de Italiaanse of Spaanse) horeca vele malen sneller opereert dan in de Nederlandse. In Spanje is het echt ondenkbaar om een uur te wachten op je hoofdgerecht, terwijl dit in Nederland toch veelvuldig voorkomt, in het kader van de gezelligheid uiteraard.

     
  • At 8 juni 2009 om 11:41, Anonymous Kokend Water said…

    Vorige week gegeten bij een Italiaan bij ons in het dorp. 3 x moeten zeggen "Doe maar rustig aan. We hebben wat te vieren en geen haast."

    En nog stonden we met een 4-gangen diner, na een kleine 2 uur weer op straat.

    Niet voor het een of ander, maar dat had wat mij betreft toch zeker een uur langer mogen duren.

    Maar ja, het zal wel met omzetsnelheid te maken hebben... Dat ze tafels 2x op 1 avond kunnen "verkopen"...

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home