Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

12 mei 2009

Fit uit de wei

Afgelopen zaterdag waren G. en ik op een proeverij van ham, oude kaas en brood (nee, geen tosti) georganiseerd door Foodlog onder auspiciën van het Ministerie van LNV met de bedoeling te bepalen of je "ambachtelijk" kunt proeven en of het ook mogelijk is via industriële methodiek tot een product te komen dat met een ambachtelijk product kan wedijveren. Een filmverslag is hier te vinden. Ik ben overigens nog altijd geschokt dat Dick Veerman die ham van Lidl zo goed vindt, al haalde mijn commentaar diengaangaande de director's cut niet.

Zelf bleek ik in alle gevallen het "industrieel-ambachtelijke" alternatief overigens als lekkerste te hebben betiteld: de ham van Ruitenburg, het zuurdesembrood van Carl Siegert en de Old Alkmaar, dus kennelijk heb ik de vraag beantwoord--al schrik ik ervan dat ik de "slagersachterham" van AH als op één na smakelijkste heb betiteld en de ambachtelijke ham van Duke of Berkshire pas op de derde plaats had--voor zo'n lichte rooksmaak ga ik altijd weer voor de bijl. U ziet, ik probeer niets mooier voor te stellen dan het is.

Achteraf was er nog ruimte voor het promoten van wat producten. Zo liet het bedrijf TOP, food technology & life science, een sinaasappelsapje proeven dat houdbaar was gemaakt niet door het te pasteuriseren, maar door het bloot te stellen aan een druk van naar ik begreep enkele honderdduizenden hectopascals. Verder is het puur sap dat dan ook geen twee keer hetzelfde smaakt omdat geen twee sinaasappels hetzelfde smaken. Interessant. Ik heb het ter plaatse geproefd (notitie aan mezelf: onthoud nu eens dat je geen sinaasappelsap moet drinken als je ook kaas eet, de vreselijkste combinatie die er bestaat!) en heb een flesje mee dat ik in de koelkast eens flink zal laten verouderen. We zullen zien.

Marga Mooren van de Bond van Boerderijzuivelbereiders had ook flesjes bij zich. Daarin zat een drank gemaakt van melkwei, feitelijk een restproduct van kaasbereiding, inclusief eiwitten en vitaminen. Er was een naturelversie en één die was voorzien van een smaakje van appel en peren (leuk dus als je die twee moet vergelijken). Ik vond het een boeiend drankje en riep over de naturelvariant meteen uit dat die enigszins naar karnemelk smaakte, wat omstanders kennelijk een aha-erlebnis gaf. De verfruite versie hoefde van mij niet zo, dat was meer een kinderdrankje met hoerazoet, een variant van het appelmoessyndroom. Ik vermoed dat de versie met aardbei (niet aanwezig) mij nog wel minder aan zou staan.

Een foldertje voor dit product nam ik ook mee. Daarin viel me meteen iets op. Dit weidrankje doet kennelijk van alles: je fit houden, je mooi maken en "je gezondheid ondersteunen", maar één ding doet het volgens de foldertjesmaker niet, en dat is lekker smaken. Terwijl het dat dus best doet. Het is in elk geval lekker fris en weer eens wat anders dan al die gesuikerde toestanden die we op warme dagen geacht worden naar binnen te werken.

Wei Fit, wel een grappige naam natuurlijk. Benieuwd of Nintendo nog boos wordt. Informatie erover (inclusief verkoopadressen, zijnde voorlopig één supermarkt, één winkel en twee boerderijen in de omgeving van Roelofarendsveen) is te vinden op http://www.wei4all.nl/, een naam waarvan ik tussen twee haakjes dan weer niets begrijp. Four all, dat geeft mij nou niet echt de indruk van een puur Nederlands product. Maar ik zal wel weer ouderwets zijn.

1 Comments:

  • At 12 mei 2009 om 21:13, Anonymous Kokend Water said…

    at van die ham van de Lidl kan ik eigenlijk wel beamen; die ís namelijk erg lekker. Hij lijkt heel erg op de typische duitse ham, die zo verdraaid lekker is op een Brötchen!

    Het verschil kan ik niet echt benoemen, aangezien zowel de Lidl-ham als de Nederlandse supermarkt ham plakham zijn, maar wellicht toch iets anders dat het verschil maakt.

    Extrrragratis tip: koop die Lidl ham een keer (het zijn wat dikkere plakken, 6 of 7 in een verpakking; gekookte achterham dacht ik... Dus geen droge) en doe dat eens op een plak versgebakken brood, of een broodje van de bakker. Uiteraard met boter.

    Smullen. Dat beloof ik!

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home