Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

08 april 2009

Seizoensverwarring: kerststol als paasbrood

Paasbrood is er in zoveel gedaanten als er regio's in Nederland zijn (hiernaast het paasbrood dat ik in een vorig leven bij mijn Hoornse bakker Otten kocht), en ook buitenslands heeft elke streek zijn eigen gedachten over paasbrood. Maar één ding is paasbrood in elk geval niet: kerststol met een etiket "speciaal voor de Paasdagen".

Onze grootgrutter AH maakt zich er namelijk met dat Jantje van Leiden af. 100% hetzelfde brood, 100% dezelfde samenstelling, maar dan in een iets andere doos. En voilà: paasbrood.

Dat is niet altijd zo geweest Tot zeker in de jaren '70 verkocht AH bijvoorbeeld in de tijd vóór Pasen de duivekater, een traditioneel paasbrood uit de Zaanstreek dat enige landelijke bekendheid had. Die is geheel en al verdwenen. Wel liggen er bij AH het hele jaar door brioches, een op duivekater gelijkend Frans luxebrood, zij het met nóg iets meer boter, naast allerlei toevoegingen die vast ook niet in de oorspronkelijke brioche zaten.

Rozijnen in paasbrood, hoort dat wel? De meningen daarover zijn verdeeld. Natuurlijk zijn rozijnen van oorsprong iets typisch winters: de druiven waarvan in oktober geen wijn werd gemaakt, werden gedroogd zodat in de fruitloze winter van weleer er toch nog iets van fruit te eten was. Dat deden onze voorvaderen ook met groenten. Die gingen in de weckfles. Tot in de jaren '60 was wecken nog een veelvoorkomend iets en eigenlijk is het fantastisch dat we in die tijd wisten hoe we zelf voedsel kiemvrij konden maken en vacuüm verpakken, zaken die we tegenwoordig louter aan de industrie overlaten. Ik maak me best zorgen over de hoeveelheid kennis over voedselbereiding die uit de huiselijke kring verdwijnt, het gemak waarmee we ons overleveren aan de levensmiddelenindustrie.

Overigens, weet u waarom we met Pasen traditioneel eieren eten? Omdat de kippen vroeger in de winter niet legden--dat doen ze pas sinds ze verwarmd en bijgelicht worden gehuisvest. Rond Pasen deden we ons te goed aan wat we de hele winter hadden moeten missen. Nauwelijks meer voor te stellen. De volgende generatie kan dat trouwens met groenten en fruit geheid ook niet meer.

1 Comments:

  • At 8 april 2009 om 21:43, Anonymous Marc said…

    "Ik maak me best zorgen over de hoeveelheid kennis over voedselbereiding die uit de huiselijke kring verdwijnt, het gemak waarmee we ons overleveren aan de levensmiddelenindustrie."

    Ik ook en ik lees me suf wat dat aangaat, basis zaken zoals wecken of inleggen zijn nog wel op Internet te vinden, maar ik kan me echt niet alle kennis bijleren die er voor zorgt dat ik niet beduveld word in bijvoorbeeld de slager. Een echt goede slager is zeer lastig te vinden voor een leek, hoe moet je immers weten hoe fatsoenlijk vlees bakt of smaakt? Naarmate ik in ons omringende landen meer en meer ontdekte dat ze daar wel weten wat kwaliteit is ben ik me steeds meer gaan verdiepen in voeding. Echter heb ik het idee dat er maar enkele staan te roepen in die spreekwoordelijke woestijn...

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home