Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

22 april 2009

Na het zout het zoet?

Een ronkende kop in mijn dagblad vandaag: "Unilever verklaart de oorlog aan zout". Oorlog: je stelt je heel wat voor. Maar wat blijkt? Uit de Cup-a-Soup is in het afgelopen jaar 6% natriumzout gehaald. Omdat dat kennelijk goed is uitgepakt, wil de gigant er nóg eens 18% minder zout in verwerken. Datzelfde gaat Unilever doen met liefst 22.000 producten zodat consumenten "die dat willen" per dag niet meer dan 6 gram keukenzout binnenkrijgen.

Nu vind ik dit een prima streven en van mij mag er gerust nog veel minder zout in al die kant-en-klare spullen (tweeëntwintigduizend, alleen al van deze ene producent, dáár schrik ik eigenlijk van). Wie per se meer zout wil, kan met minimale inspanning een zoutvaatje hanteren, maar zout ergens uithalen is nog nooit iemand gelukt. In dezelfde krant memoreert Onno Kleyn de allereerste chips die in Nederland op de markt kwamen (de ouderen in mijn omgeving noemden ze destijds trouwens in meerderheid "koude patat", wat achteraf nogal schattig is), en hoe daar bij de aardappelschijfjes een zakje zout meeverpakt was. Kijk, zo zou het natuurlijk ook best kunnen. Kost wat meer, maar je maakt er wel meer mensen blij en vermoedelijk ook gezond mee.

Ik vraag me overigens wel in goeden gemoede af waarom dit soort nobele initiatieven tot zout beperkt blijft. Vandaag stond ik in een supermarkt weer met een pak ontbijtgranen in mijn handen (Kellogg's Fruit & Fibre om precies te zijn). Wel eens gekeken hoeveel suiker daarin zit? Ik zal het u zeggen: 24 gram per 100 gram product. Een kwart! En dat gaat dan door voor gezond. Dames en heren voedselgiganten: we hebben allemaal thuis een suikerpot. De enkeling die het geen probleem vindt zichzelf en zijn kinderen bij elk ontbijt te konfijten, kan dat geheel zelfstandig regelen. Maar geef de consument een keuze, alstublieft.

2 Comments:

  • At 22 april 2009 om 18:53, Blogger Kimball said…

    Hulde!

     
  • At 22 april 2009 om 18:53, Anonymous paulusfranciscus said…

    Eerlijk gezegd laten dit soort acties me redelijk koud, omdat ik ofwel [a] dit soort industriele rommel toch niet eet, ofwel omdat ik [b] industriele rommel die ik wél eet ook eet in het bewustzijn dat het junk is.

    Maar op zich vind ik die berichten toch wel koddig. "Tot nog toe heeft onze onderneming ernstige pogingen ondernomen om u en de uwen te vergiftigen, en een langzame dood te laten sterven. Wij zien nu in dat dat niet moreel correct is. Wij hebben dan ook besloten u vanaf nu een stuk langzamer te gaan vergiftigen. Wij zijn blij met uw dankbaarheid hieromtrent."

    En of het nu een Ossche worstenboer is of een Vlaardings chemieconcern... het verbaast me keer op keer weer.

    En inderdaad: nu het zoet nog. De suiker uit de jam, uit de chips, uit de nutella, uit de koekjes, het kan niet ver genoeg gaan in de strijd om de Voedingscentrumtrofee.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home