Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

20 maart 2009

Van mijn geloof gevallen

Ik had er één nodig, een savooiekool. Ik had bovendien niet gek veel tijd. Gelukkig liggen ze de laatste tijd weer bij de gewone supermarkt--en anders in elk geval bij die supermarkt die met vergeten groenten adverteert. Zowel een AH als een C1000 heb ik in de buurt.

Maar natuurlijk slaat Murphy toe: net als je op zoiets rekent, grijp je mis. De tweede wet van Murphy zegt dat het vervolgens op het tweede adres ook misgaat. En natuurlijk klopte dat.

Toch maar even naar de groentenspecialist dan. Wel een flink eind weg, maar mijn groentenman heeft altijd álles. Toch?

Nou, behalve savooiekool dus. "Sorry meneer, daar wordt echt nooit meer naar gevraagd". Mijn klomp brak met een luide knal. Dat was precies wat mijn plaatselijke Harry Piekema mij had gezegd vóór de Zaanse grootgrutter besloot de savooiekool weer in het assortiment op te nemen.

Wat moet ik hier nu van denken? Lopen de kleine groentenspecialisten dan toch achter de grote supermarkten aan en gebeurt alles er gewoon een paar jaar later?

Enfin, ik geloof wel dat mijn groentenman begrepen heeft dat ik zéér in hem teleurgesteld was. Niet dat mij dat verder hielp. Ik heb nog steeds geen savooiekool--al ziet die Chinese kool er erg mooi uit, dat wel. Veel mooier dan die in de supermarkt.

3 Comments:

  • At 21 maart 2009 om 07:33, Anonymous Odette said…

    Ga eens kijken bij de plaatselijke Natuurwinkel of biologische winkel. Daar verkopen ze seizoensproducten en zover ik weet ook vergeten groenten. Daarvoor ga ik er in ieder geval heen.

     
  • At 21 maart 2009 om 20:01, Anonymous Nico said…

    Waaw! Nog een geluk dat we dit probleem in België nog niet hebben!

     
  • At 23 maart 2009 om 21:17, Anonymous hannie said…

    Inderdaad heeft in het seizoen de natuurwinkel of de biologische markt gewoonlijk volop savooiekolen. Is dat nu ook al een vergeten groente? Ik weet eigenlijk niet anders dan dat hij bestaat. Maar missschien zit er dan toch een gat tusen mijn jeugd waarin hij veelvuldig ter tafel verscheen en mijn eerste biologische groentepakketten, waarin hij ook herhaaldelijk opdook.

    Chinese kool is ook lekker, maar wel heel iets anders.

    Overigens spelt men de groenteman in dit pannenkoekenspeltijdperk zonder -n.
    De oude theorie dat als het inhoudelijk om een meervoud gaat je een woord met een -n schrijft, gaat niet meer op. Maar dat inhoudelijk meervoud geldt misschien ook wel wat minder voor de hedendaagse groentespecialist.

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home