Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

12 maart 2009

Desinformatie

Ik durf te wedden dat Unilever terugverlangt naar vooroorlogse jaren. Toen mocht je bijvoorbeeld nog rustig beweren dat Blue Band versch gekarnd was--terwijl er aan dit synthetische spul uiteraard geen karnton te pas komt. Je zag in die tijd ook reclame voor sigarettenmerken waarin werd beweerd dat de rokertjes "zo gezond" waren. Nee, u hoort mij niet verzuchten dat vroeger alles beter was.

Toch zou ik wel willen dat alles nú iets beter was. Zo zag ik gisteren op de tv een reclamespotje waar ik best wel boos om werd. Voor Blue Band, ja.

Het beeld: we zien een gezin van ideale samenstelling. Man, vrouw, zoontje en dochtertje trekken door de natuur. Het valt ze niet mee. Vader heeft een gigantische zak bij zich met noten erin. Moeder torst een even gigantische zak met avocado's. Het zoontje heeft een hele vis van ruim een meter groot bij zich, terwijl het dochtertje een pallet met daarop een kuub of twee eieren achter zich aansleurt. Even later zit het gezin aan een nogal naargeestige picknick waarbij manmoedig wordt gepoogd deze belachelijke hoeveelheden naar binnen te werken, terwijl offscreen wordt uitgelegd dat het--ocharme--toch niet meevalt om de goede vetten binnen te krijgen.

Cut. Een eindje verderop zit ook een gezin te picknicken, maar zij hebben het aanzienlijk slimmer aangepakt. Een uiterst modern en streetwise ogende moeder smeert vrolijk een likje Blue Band op een boterham en het hele gezin is blij. Kijk, zo wordt het ineens reuze makkelijk. Wie even nadenkt, keert de natuur de rug toe en legt zijn lot in de handen van de voedingsindustrie.

Ik zit te overwegen maar eens door de Reclame Code Commissie te laten kijken of dit wel door de beugel kan. De manier waarop hier mensen die bezorgd zijn om het welzijn van zichzelf en hun gezin op de mouw wordt gespeld dat je werkelijk pakhuizen vol noten, vis, avocado en ei zou moeten eten om de essentiële vetzuren binnen te krijgen die je uit een enkel likje van hun vieze vetje haalt, is ronduit leugenachtig.

Goed, Blue Band is de concretisering van het voortschrijdend inzicht van Unilever. Deze margarine heeft voor de verandering nu eindelijk eens wel een vetbalans met zowel omega-3 als omega-6 en zonder transvetten. Heel wat beter dus dan Becel tot voor kort, dat zijn klanten overdoseerde met linolzuur waardoor ze geen even essentieel alfa-linoleenzuur meer op konden nemen en dat ons--net als alle andere margarinemakers overigens--tot vijftien jaar geleden vrolijk vergiftigde met transvetten. Goed, we wisten nog niet dat we ook niet zonder alfa-linoleenzuur konden en hoe gevaarlijk transvetten waren, maar daar gaat het me nu juist om: we weten weliswaar iets meer, maar nog steeds erg weinig. Veel te weinig om zó maar te kunnen zeggen dat we het beter kunnen dan de natuur.

Onzin natuurlijk. Maar ja, de natuur werkt gratis. Daar verdienen we niks aan. En zo lang grote groepen mensen onze lollige spotjes voor zoete koek slikken...

2 Comments:

  • At 12 maart 2009 om 11:40, Anonymous ulrik said…

    Toen ik bij een kaasboer een peperduur pakje Franse echte boter kocht, zei de verkoper dat sommige margarines gezonder zijn dan boter. Hij zal toch niet Blue Band bedoeld hebben?

    Vraag me af welke margarines dan zo gezond zijn.

     
  • At 19 maart 2009 om 17:27, Blogger Ewout said…

    Dank, Gerrit Jan! Want inderdaad, dit soort reclame moet verboden worden, want geheel buiten proportie. Nog helemaal los van het feit of dit wel of niet een goed product is, de suggestie dat het een onoverkomelijk grote taak is om via de natuurlijke weg de omega's binnen te krijgen is belachelijk...

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home