Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

04 februari 2009

Meer Eigen Voer Eerst: krentelteefjes

Eigenlijk zijn wentelteefjes geen eigen voer. Het is bepaald twijfelachtig of ze, ondanks de markante naam, uit Nederland stammen. Frankrijk als bakermat lijkt logischer: daar heten ze pain perdu (verloren brood). De Amerikanen hebben het over French toast. Ach, wat geeft het.

De krentenbol lijkt waarschijnlijker als Hollands erfgoed, hoewel de Engelsen toch ook al sinds de 17e eeuw de currant bun kennen en zelfs weten dat deze ooit door ene Samuel Wigley werd geïntroduceerd. In Nederland heb ik zulke exacte informatie niet weten op te diepen, maar feit is dat onze zeevaarders voorop liepen in het invoeren van exotische delicatessen, zoals de krent toen beslist was.

Hoe dan ook hoort de krentenbol tot onze volkscultuur. We weten ook precies hoe hij gegeten moet worden: zó, onbesmeerd uit de hand. Wat zegt u? Ach, moet er boter op? En hoor ik daar roepen om kaas? Of toch om jam? Wat, suiker? Nou ja, volkscultuur is veelvormig.

Ik had nog een vrij oude krentenbol over en hoewel zoiets door het sap van de krenten en rozijnen en door het vrij vette deeg nooit echt oud smaakt, besloot ik er toch iets anders mee te doen toen we vanmorgen, na een extreem latertje gisterenavond, schandalig laat ons bed uit kwamen. Ik besloot er twee krentelteefjes van te bakken.

Nu is oud brood zo geschikt voor wentelteefjes omdat het makkelijk nattigheid opslurpt. De krentenbol doet dat niet zo. Ik ben dus begonnen met hem door te snijden en even te toasten. Vervolgens heb ik drie eieren geklutst met wat zout en kaneel zonder er melk bij te doen. In dat mengsel heb ik de halve bollen toch gauw een half uurtje laten soppen.

Daarna heb ik ze in boter op niet te hoog vuur goudgeel laten bakken en heb ik ze begoten met ahornsiroop. En inderdaad, die was weliswaar gebotteld door een bio-jammaker in Wijk bij Duurstede, maar kwam blijkens het etiket uit Canada. Weet u wat? Voedselchauvinisme is gewoon niet vol te houden.

3 Comments:

  • At 5 februari 2009 om 19:27, Anonymous Carla said…

    Waren ze nu eigenlijk lekker? Caloriebommen toch?! Ik ben niet heel kapot van krentenbollen, dus ga deze teefjes niet proberen.

     
  • At 5 februari 2009 om 20:23, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Het was zeker niet het subliemste wat er ooit uit mijn keuken is gekomen. Maar voor af en toe best lekker, zij het behoorlijk calorierijk, inderdaad. Ach, je moet maar denken: dat zorgt voor een stevig ontbijt. :-)

     
  • At 7 februari 2009 om 21:31, Anonymous Yvon said…

    Hé wat grappig, ik was -ben nog steeds- even in de ban van alle soorten teefjes. Stevig ontbijt kun je wel stellen ja, helemaal als je fratsen uithaalt met banaan en chocolade ertussen. Maar vanmiddag bollen meegenomen voor krentelteefjes (leuk gevonden), die volgens Angélique Schmeinck knapperiger worden in olijfolie ipv boter. En dan liefst nog met boerenkwark of appelstroop-ijsmousse.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home