Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

02 februari 2009

De tagliatelletest

Het is soms of de duvel ermee speelt. Net op het moment dat ik mijn stukje schreef over receptensites met User Generated Content, kreeg ik PC-Active in de bus, een blad waarvoor ik regelmatig schreef vóór ik een paar jaar geleden besliste dat er voor ander schrijven dan eetschrijven geen plaats meer was in mijn leven.

Wat dat ermee te maken heeft? Dat in de rubriek "Het Beste Van" deze maand zowaar receptensites worden getest. De winnaar is smulweb.nl, waarna de schrijver van het stukje een pagina lang oeh't en aah't over de navigatie, de zoekroutines, de duizelingwekkende hoeveelheid recepten en de vele manieren waarop een menu kan worden samengesteld. Enfin: alles, behalve uiteraard de kwaliteit van de recepten. Alsof het uiteindelijk daar niet om gaat.

Nu heb ik niets tegen smulweb.nl (behalve dan hun rare gewoonte om mij in hun RSS-feeds asperges te willen laten eten in januari en spruitjes in augustus), maar het stond me tegen dat er zo te zien weer uitsluitend naar de blingy verpakking was gekeken. Aan de andere kant: 332.375 recepten beoordelen, ga er maar aan staan.

Ik vroeg me zo eens af of er nu niet een snelle steekproef kon worden bedacht om op puur objectieve criteria een indruk te krijgen van de receptenkwaliteit op sites met UGC. En zo bedacht ik de tagliatelletest.

De tagliatelletest werkt heel simpel. Hij gaat er van uit dat elke receptenschrijver moet weten dat pasta onder geen beding mag blijven staan wachten als hij éénmaal gaar is. We toetsen dus als zoekterm "tagliatelle" in en bekijken de eerste tien recepten die deze opdracht oplevert. In die recepten kijken we maar naar één ding: hoeveel tijd is er nog minimaal nodig voor de handelingen die in het recept ná "kook de pasta" staan aangegeven? Dit mag onder geen beding meer zijn dan twaalf minuten. Er mag dus bijvoorbeeld geen kip "zacht gegaard" worden terwijl de tagliatelle gekookt en wel in de pan staat. Voor elk recept waarin dit wel gebeurt wordt één strafpunt gegeven.

Dat is het enige. Er wordt dus niet gekeken naar andere barbarij, bijvoorbeeld de instructie om de tagliatelle na het koken met koud water af te spoelen. Gruwelijk, maar in deze test telt het niet.

Ik heb zojuist de tagliatelletest uitgevoerd op smulweb.nl. Het resultaat was 6 strafpunten uit een maximum van 10. Daarmee verdient de site het rapportcijfer 4. Sorry: gezakt.

Over tagliatelle gesproken: dit weekend meldden diverse media dat Italiaanse fatsoensrakkers hebben besloten tot een opmerkelijk staaltje van culixenofobie in de vorm van een weigering om andere dan Italiaanse restaurants nog vergunningen te geven--onder meer Foodlog schreef er al uitgebreid over. Ik ben een enorme fan van de Italiaanse keuken, maar dit staaltje van Eigen Voer Eerst gaat me toch veel te ver. Voorlopig maar even geen Italiaanse gerechten--en dus ook geen tagliatelle--in mijn keuken, geen etentjes in Italiaanse restaurants en geen tripjes naar Italië. Met uitzondering van Sicilië, want dat is voor de noordelijke xenofoben zelfs al te ver weg om nog Italiaans te mogen heten. De waanzin.

5 Comments:

  • At 2 februari 2009 om 17:17, Anonymous Carla said…

    Och jee, hoe moet dat nu met het al geboekte zomervakantiehuis in Lazio? Dat van ons bedoel ik dan natuurlijk? Nou, ik skip de geplande restaurantbezoeken dan misschien wel, even kijken hoever ze gaan met die toestand in Lucca.
    Wat Smulweb betreft: ik ben bijna een lid van het eerste uur (februari 2000 of zo) en heb dus de inwerkingtreding van dit huidige navigatiesysteem mogen meemaken: ik vind het flut. Heel Smulweb vind ik niks meer. Nog even los van die miljardenrecepten, die gewoon worden overgetypt uit de Allerhande, kookboeken en weet ik veel, is het me veel en veel te commercieel geworden.

     
  • At 2 februari 2009 om 22:07, Anonymous Hannie said…

    Tja Smulweb... Ik ben er ook zowat vanaf het eerste uur bij, in elk geval 1998, misschien eerder. Het is ondertussen commercieel geworden en de kwaliteit is minstens rechtevenredig met het aantal leden gedaald. Het overschrijven van recepten is normaal daar. Van andere leden en uit kookboeken en bladen. Vaak zonder bronvermelding. Eigenlijk wonderlijk dat men dan juist de foute dingen van elkaar overschrijft.

     
  • At 3 februari 2009 om 06:37, Blogger Aan tafel met Tanja said…

    Wat een leuke test zeg!

    Ik geloof dat ik sinds 2001 een pagina op Smulweb heb. Het is een receptenbrei aldaar en vanwege restyling site en ander gedoe heb ik juist besloten om te gaan bloggen. Veel leuker ...

     
  • At 3 februari 2009 om 08:44, Anonymous Kokend Water said…

    Smulweb is drama. Laatst kwam ik weer een recept tegen. Voor tomatensoep of zo.

    "Neem een pakje soep (van Honig!!) en voeg hier water aan toe."

    Da's toch geen recept meer te noemen...

    V.w.b. die tagliatelletest (leuk voor Scrabble!) : ik schrijf in mijn recepten vaak als eerste dat de pasta gekookt moet worden, maar ga er vanuit dat de geachte lezer snapt dat die na het koken niet nog een half uurtje moet staan, maar gewoon op het juiste moment klaar moet zijn.

     
  • At 4 februari 2009 om 01:34, Anonymous sanne said…

    Ach....die arme Italianen...die hebben toch inmiddels helemaal niets meer om nog trots op te kunnen zijn...?

    Nog immer ongelofelijk veel corruptie en Maffia, zo'n belachelijke Berlusconi, (ok, onze Balk-ellende kan er ook wat van...),en ondanks alle weerstand en ingepompt belastinggeld niet eens meer erin geslaagd om op eigen kracht de nationale luchtvaartmaatschappij in de lucht te houden, en huisvesting verlenen aan zo'n fout meneertje Benedictus...

    Gun ze toch het enige dat hen nog overblijft....de trots op hun lekkere keuken.

    Maar goed, ben het met je eens dat dit een absurde maatregel is.
    (Verrast me dat Sarkozy er nog niet opgekomen is....)

    Eet smakelijk en geniet!

    sanne

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home