Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

20 januari 2009

Waarom elk dieet werkt

Krokettenprofessor Katan heeft elke zaterdag een column in de Volkskrant. Omdat die staat in een katern dat mij verder meestal niet buitengewoon interesseert, vergeet ik 'm vaak te lezen. Maar dit weekend had ik 'm op zeker moment als enig leesvoer op een plek waar verder weinig te beleven viel, en zo kon ik kennis nemen van zijn visie op het kennelijk statistisch vastgestelde feit dat diëten altijd werken. Katan denkt niet dat dat komt door het effect van speciale stoffen uit het dieet op de spijsvertering, maar doordat mensen het dieet minder lekker vinden dat wat ze gewoonlijk eten. Kijk, dat denk ik nu niet.

Ik denk dat het zelfs nog veel eenvoudiger is: iemand die een dieet volgt, let op wat hij eet in plaats van zich gedachteloos vol te stoppen. Elke keer als de neiging tot eten zich aandient, wordt de vraag gesteld "mag dit wel?".

In onze moderne samenleving is er altijd en overal voedsel voorhanden, meestal in een handzaam formaat zodat we al even weinig moeite hoeven te doen om het naar binnen te werken als om het te bemachtigen, we krijgen ook voortdurend signalen over het nuttigen van "verantwoorde tussendoortjes". En dat is een hele doortrapte marketingtruc, want daarmee wordt gesuggereerd dat het eten van tussendoortjes een vanzelfsprekendheid is, dat je alleen maar hoeft op te letten of ze verantwoord zijn. En dat laatste kom je dan weer simpel te weten doordat de industrie je behulpzaam is geweest door het etiket te voorzien van een opschrift "verantwoord". Logisch toch?

Wie een dieet volgt, heeft meer aandacht voor informatie. 36 gram suikers per 100 gram? Nee, mag niet. Een nu nóg verantwoorder Liga Milkbreak à 445 kcal per 100 gram? Véél te veel. Om vier uur een kop soepachtigs met meer calorieën dan noodzakelijke bouwstoffen? Nu even niet.

En dus heb ik hier het ideale dieet voor u, nog beter dan het afvalemmerdieet dat Katan in zijn colum beschreef: het informatiedieet. Maak er een gewoonte van overal het etiket van te lezen vóór u er uw tanden in zet. Bepaal zelf of een tussendoortje "verantwoord" is in plaats van u dat door de op winst beluste maker op de mouw te laten spelden. Constateer dat er weinig of geen tussendoortjes écht verantwoord zijn en dat u best zonder kunt. Eet elke dag drie lekkere maaltijden die u zélf klaarmaakt uit zelfgekozen ingrediënten, vooral niet te karige maaltijden die u tevreden houden tot het tijdstip van de volgende maaltijd. En houd daar vooral niet meer mee op--waarom zou u ook? U eet zoveel lekkerder!

1 Comments:

  • At 23 januari 2009 om 17:51, Anonymous Ilona van Golen said…

    Nou, dan wil ik wel even kwijt dat ik juist hou van stevige hoveeelheden tekst.
    Nu ben ik wel een beetje bevooroordeeld omdat ik zelf ook enorme lappen tekst produceer (over de Efteling, op http://www.eftelist.nl ), maar toch. Ik vind het wel prettig, en ik lees je stukken graag. :)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home