Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

26 januari 2009

Over "boter", boter en boter


De reden waarom ik er ging kijken staat dezer tijden in de Telegraaf. Die lees ik weliswaar nooit, maar wel ga ik regelmatig online kijken wat collega Felix Wilbrink over eten te vertellen heeft. Dat is namelijk vrijwel altijd de moeite waard, en op dit moment zelfs bijzonder interessant. Maar daarover straks.

Wilbrink raadde de lezer aan eens een kijkje te nemen op de site http://www.vaneigenerf.nl/, en hoewel ik daar al eens eerder was gaan kijken en er nuttige informatie had gevonden over boerderijwinkels, besloot ik eens te zien of er in mijn buurt nieuwe ontwikkelingen waren. En zo kwam ik terecht bij de Hofwebwinkel in Dronten. Nog steeds in de ban van Wilbrinks betoog klikte ik meteen door naar de subpagina Zuivel van de Koe.

Sindsdien vraag ik me vertwijfeld af van wat voor bijzondere koeien die margarine, halvarine en bak & braad toch wel afkomstig kunnen zijn. Nee, ook de boerderijwinkels zijn niet meer wat ze geweest zijn.

Na dit stukje vrolijkheid even terug naar Wilbrink, die achtereenvolgens hier, hier, hier en hier flink de vloer aanveegt met het product dat velen roomboter noemen, maar dat natuurlijk de enige echte boter is--of liever, zou moeten zijn. Want Wilbrink is niet langer blij met de Nederlandse boter.

Akkoord, het kan nog erger. Ik betoogde al eens dat de Amerikaanse boter werkelijk morsdood is en totaal naar niets smaakt. Maar als je het zo eens leest, is de Nederlandse boter al niet ver meer van dat betreurenswaardige punt verwijderd. Supermarktboter blijkt kunstboter--en het ergste is dat ze dat niet eens op het etiket hoeven te zetten. Want niet op de ingrediënten is bespaard, maar op de bereidingswijze. De boter die in de supermarkt ligt, is namelijk niet gekarnd, maar gecentrifugeerd. Daardoor blijft het vocht in de vetcellen achter. De supermarktboter is waterboter geworden. Volstrekt legale waterboter.

Ik denk nog even terug aan de hoeveboter die ik in België regelmatig at. Dát was me nog eens een boter. Je proefde er bij wijze van spreken het gras in. Wat een geluk als zoiets bijna bij je aan de overkant van de straat wordt gemaakt. Overigens had ik regelmatig gasten--vooral Nederlanders--die er een vies gezicht bij trokken. We vinden dingen die naar de boerderij smaken allang niet onverdeeld lekker meer.

Toch vind ik dat mensen die met de smaak van écht voedsel moeite hebben, dan maar lekker halvarine en bak & braad moeten kopen. Ik blief die viezige vetjes niet, maar ik wil als alternatief wel échte boter. Boter dus waar de smakelijke kantjes niet vanaf zijn gelopen. Ik schaar me achter Felix Wilbrink en ga me boos maken bij de supermarkt. Doet u mee?

8 Comments:

  • At 26 januari 2009 om 16:04, Blogger hattha8advertiser said…

    :)

     
  • At 26 januari 2009 om 17:38, Anonymous edith said…

  • At 26 januari 2009 om 22:52, Blogger koken in de buurt said…

    ach, wat zou je je boos maken om die supermarkt. Koop gewoon lekkere spulletjes bij vaneigenerf.nl. Ze brengen het nog thuis ook! :-)

     
  • At 28 januari 2009 om 20:44, Anonymous Hannie said…

    Dat is het dus, dat gespetter dat ik soms heb. Ik koop meestal boerenboter of demeter en ik bak ook niet zoveel in boter (ik eet geen vlees, maar een sliptongetje in de boter gaat er af en toe goed in; voor de rest gebruik ik meestal olijfolie) Ik kan me een paar keer herinneren dat het om m'n oren spetterde. Zal dus een ander pakje boter zijn geweest.

     
  • At 13 februari 2009 om 13:48, Anonymous Anoniem said…

    In ons gezin klagen we al langere tijd over smakeloze roomboter! Omdat wij in de Achterhoek wonen denk je dat roomboter van de boer wel goed zal smaken. Nou niets is minder waar! De echte roombotersmaak van vroeger is absoluut niet meer aanwezig!

     
  • At 14 februari 2009 om 14:47, Anonymous Marjan said…

    De enige echte boter wordt nog gemaakt door maar enkele Boeren-Leidse Kaasmakers (5), de echte Leidse-Roomboter dus. Zij romen nog handmatig de room af, zuren ze aan en karnen dan. Dus niet machinaal ontromen en wel de room laten verzuren en dan pas karnen. Dit is zoals het vroeger gebeurde en bij nog enkele nu nog. Dit is pas echt puur natuur, dat proef je er af. Leidse-boter wordt nog gemaakt in de omgeving van Leiden. Zoek daar, of op hun site. Weet dat het BoerenRoomboter is omdat het gemaakt is van Room. Goudse boeren maken ook boerenboter, maar zij romen de wei af = weiboter.

     
  • At 18 februari 2009 om 15:55, Anonymous Anoniem said…

    00k ik vind de roomboter niet meer wat het geweest is het raakt mijn smaakpappillen niet meer en dat is erg jammer en een groot gemis, en al dat gespatter ben ik ook zat, het wordt tijd voor eerlijke roomboter en geen suroggaat.

    Joke

     
  • At 23 maart 2009 om 17:34, Anonymous Anoniem said…

    Als je nog een keer echte roomboter wilt eten..bij de sligro verkopen ze echte Franse roomboter Beurre d'Isigny,met grove zoutkorrels, half-zout en zonder zout.
    Spat niet!!
    Je weet niet wat je proeft...en dan op zoek naar een zelfde soort Nederlandse roomboter...helaas, ik heb die nog niet gevonden.
    Marianne

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home