Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

05 januari 2009

Het familierecept

Daar ben ik dan mooi klaar mee. Mr Ooijer organiseert de volgende ronde van het Foodbloggersthema van de maand. Nu is Mr Ooijer niet alleen een sympathiek mens maar ook een gepassioneerd koker en heeft hij een erg leuk blog waar ik graag en regelmatig een kijkje neem, maar in de keuze van zijn thematiek heeft hij wat mij betreft een minder gelukkige hand. Ik héb namelijk geen familierecept. Of in elk geval geen familierecept dat ik u wil aandoen.

Ik ben namelijk vermoedelijk een genetische mutatie. In mijn hele familie kan ik tot in de derde graad helemaal niemand bedenken die op meer dan obligate wijze met koken bezig is of was. Andere mensen verhalen met tranen in de ogen van oma's die draadjesvlees, appeltaarten of boerenkip klaarmaakten; die van mij was ervan overtuigd dat bloemkool drie uur moest sudderen. Mijn moeder (zij gebruikte inderdaad in mijn vroege jeugd in haar Amsterdamse keuken nog zo'n petroleumstel) was zelfs nog erger, hoewel zijzelf daar heel anders over dacht. Bij haar aan tafel schraapte ik alleen maar mijn bord goed leeg omdat een eventueel toetje (vaak iets van vla uit een halveliterfles van de melkboer) op hetzelfde bord ging als waar de aardappelen met jus op hadden gelegen. Ik herinner me als hoogstandje haar macaroni met "ham" en kaas, waar ik nog af en toe (gelukkig niet te vaak) van droom. Later was het pakjes- en zakjesvoer dat op de markt verscheen en waar ze uit desinteresse op overschakelde een verademing--hoewel dat toen zo mogelijk nog bochtiger was dan nu.

Toen ikzelf voor het eerst achter het fornuis ging staan (dat was zo vroeg dat ik nog op een stoel moest klimmen), kookte ik aanvankelijk mijn moeder en grootmoeder na--tja, wat weet je als kind--maar tegen de tijd dat ik een jaar of tien was begon ik van dat pad af te wijken en ging ik experimenteren, soms op basis van recepten uit de Margriet, maar niet zelden gewoon afgaand op mijn eigen intuïtie. Standjes omdat ik "kostelijk eten" verpest had, nam ik op de koop toe. De rest (sprak hij bescheiden als altijd) is geschiedenis.

Maar een familierecept? Tja, dat heb ik dus niet. Uit die hoek heb ik nul komma nul culinair erfgoed meegekregen. Mijn bijdrage aan dit thema blijft dus beperkt tot deze verzuchtingen, tot uw opluchting zonder recept. Morgen krijgt u van mij het enige soort familierecept dat ik heb: één uit de familie bestaande uit mijn geliefde G. en mijzelf, een klassieker die dateert van gisteren toen ik me op veler verzoek (liefst twee personen!) maar eens waagde aan een Hollandse traditional die tot dan toe op mijn repertoire had ontbroken. Tot dan!

EDIT: En dan denk je dat je met je kennelijk gemuteerde kookgenen toch wel enigszins een unicum bent. Niks hoor: even een kijkje in de reacties op de aankondiging helpt je snel uit de droom.

2 Comments:

  • At 5 januari 2009 om 16:44, Anonymous © RJ said…

    Zoals vaak bij jouw schrijfsels moest ik me ook vandaag weer aan de stoelleuningen vasthouden, om er niet gierend van de lach uit te tuimelen. Klasse!

    Nu nog een prangende vraag: weet jij waar die fijne 'peterolie' stelletjes vandaag de dag nog te koop zijn?

    Tot voor enkele jaren zat er nog zo'n winkel van Malle Pietje op de Amsterdamse Haarlemmerdijk (waar je ook knijpkatten en stormlantaarns kon kopen) maar toen had ik kennelijk niet de tegenwoordigheid van geest om tot aanschaf over te gaan. Nu is het daarvoor te laat: het winkeltje is opgeheven...

    Ik heb al eens zitten struinen op internet maar kom niet verder dan de onbetaalbare Primus-branders voor kampeergebruik.

    Overigens heb ik me voorgenomen om deze maand voor het eerst mee te doen aan het FoodBloggers Event (wat een naam, trouwens). Met de keuze van het onderwerp heeft Jan van Rongen wat mij betreft dus wèl een gelukkige hand.

     
  • At 5 januari 2009 om 17:53, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    I must be doing something right, zei een Amerikaanse kennis van mij in dit soort gevallen. Dank!

    Waar petroleumstelletjes nog nieuw te krijgen zouden kunnen zijn, weet ik niet. Op http://www.secondlifestile.nl/ staan er in elk geval een paar tweedehands. Misschien heb je er wat aan?

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home