Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

29 december 2008

Niet te eten? Ach, als je maar lekker zit

"Een heleboel mensen gaan niet specifiek voor het eten uit eten. Ze denken: ik wil vanavond gewoon gezellig, goede stoelen en lieve mensen. Kan mij het schelen dat de pasta niet warm is". Aan het woord is Iens Boswijk, oprichtster van de gelijknamige gids, in een interview in de Volkskrant van vandaag.

Ik weet niet hoe het met u is, lezer, maar ik kijk hier nogal van op. Natuurlijk vind ik het belangrijk dat het gezellig is als ik uit eten ga. Ik vind het trouwens ook belangrijk dat ik comfortabel kan zitten. Maar ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat er mensen zijn die belangrijke tekortkomingen aan het geserveerde willens en wetens voor lief nemen. Ook al kunnen smaken nog zo verschillen.

Maar tot mijn verbazing vindt Iens het daarentegen kennelijk een grote tekortkoming dat het bij Johannes van Dam altijd maar weer over het eten gaat. Er daarbij bovendien geheel aan voorbijgaand dat er behalve genoemde recensent nog wel de nodige andere eetschrijvers rondlopen, die wel degelijk ook het comfort en de vriendelijkheid in een restaurant meenemen in hun beoordeling.

Prima, Iens heeft een goudader aangeboord. Haar concept was kennelijk precies waarop een grote groep mensen zat te wachten. Dat mag van mij allemaal. Dat die grote groep mensen een aantal jaren terug Iens een vrij onbekend Indonesisch restaurant in Drachten liet uitroepen tot het op één na beste restaurant van Nederland: het moet kunnen--het was geloof ik een jaar vóór Rachel Hazes door de bezoekers van de Volkskrantsite tot Nederlander van het jaar werd gekozen. Misschien was dat restaurant ook wel heel goed; ik ben er nooit geweest. Maar dat de verzamelde Nederlandse professionals alsmede gidsen als Lekker en Michelin de fenomenale kwaliteiten van dit eethuis geheel over het hoofd hadden gezien, dat wil er bij mij niet in. Ach, misschien zat je er wel heel lekker, of waren de mensen er erg lief. Het restaurant in kwestie bestaat in elk geval niet meer.

Even een lans breken voor de professionele proever. Die lees je als liefhebber van eten buiten de deur omdat je hem of haar qua deskundigheid en smaak hebt leren kennen en daardoor weet wat je aan zijn of haar oordeel hebt. Dat een groep van onbekende samenstelling Snackbar Het Knisperende Kroketje het allerbeste eetadres in de hele Randstad vindt, mag iedereen van mij zo zwaar laten wegen als hij wil, maar je loopt natuurlijk wel het risico dat je op het oordeel van een aantal reagurende tokkies afgaat. Dat is de schaduwkant van 100% user generated content.

Overigens las ik in hetzelfde artikel ook dat bij Iens regionale coördinatoren de formulieren controleren om te voorkomen dat restaurants of oud-medewerkers online vetes uitvechten. Op zich lijkt me dat een goede zaak. Ik ben dan wel meteen benieuwd hoe ze die er precies uit weten te halen (eigenlijk krijg ik ineens het donkerbruine vermoeden dat de methode niet perfect is). En ook of ze er volgens dezelfde methode ook tegen waken dat restaurants, medewerkers of vrienden hun eigen toko de hemel in prijzen, iets waarvan ik vermoed dat het nog steeds heel veel gebeurt. Ik heb het ze gevraagd. Als ik antwoord krijg, hoort u het.

2 Comments:

  • At 29 december 2008 om 18:21, Anonymous matthijs said…

    Laten we stellen dat jij (en ik ook, trouwens) elitair zijn en dat het de meeste Nederlanders inderdaad niet interesseert wat de kwaliteit van het eten in een bepaald restaurant is.

    Dan nog is het oordeel van Iens waardeloos. Het beste restaurant van mijn woonplaats Nijmegen is volgens Iens café de Blonde Pater, en dat is, zoals de naam al aangeeft, een café en geen restaurant (al kun je er wel broodjes eten).

     
  • At 30 december 2008 om 17:19, Blogger Aan tafel met Tanja said…

    Het is een beetje dom, die uitspraak van Iens. Natuurlijk kan het mensen wel schelen als ze een bord koude pasta voorgeschoteld krijgen. Dat er heel veel mensen zijn die het eetcafé of Van der Valk het ultieme restaurantbezoek vinden, dat is dan weer een heel ander verhaal. En dat er treurige eetgelegenheden zijn die hoog scoren bij Iens ... . Tja, ik vind de site onbetrouwbaar. En niet alleen omdat ik de amateurrecensenten niet ken maar omdat Iens in alle onwijsheid besloten heeft dat bakkers (zie Le Fournil te Amsterdam) op een restaurantsite thuis horen. Het allerergste in jouw betoog is dat gefundeerde kritiek niet op prijs gesteld wordt. Alles bij elkaar opgeteld: exit Iens! En ja, geef mij dan maar Johannes van Dam. Ik weet zolangzamerhand hoe ik de kritiek van deze mopperkont moet intepreteren. En het rapportcijfer altijd met 1 punt aftrekken want Het Parool ziet liever niet al te veel onvoldoendes ivm hun advertentieinkomsten! :-)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home