Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

19 november 2008

Smaakzin

Het wil er even niet van komen: een bataljon wissewasjes bestormt mij en houdt mij bezig. Mijn verhaal over wagyu-rundvlees houdt u dus nog even tegoed. Vandaag even kort over de actualiteit. Nou ja, niet echt want dat zou buiten de thematiek vallen. Maar de berichtgeving rond roken in de horeca zette me wel aan het denken.

Ik was namelijk afgelopen maandag in een gemêleerd gezelschap van enkele journalisten maar verder ook een groot aantal restaurateurs en chefkoks, en opnieuw viel het mij bij die laatsten op hoe enorm veel ze vrijwel allemaal roken. Heel vreemd, want daarmee verwoesten ze zo ongeveer het belangrijkste gereedschap wat ze hebben: hun smaakzin.

Nog veel vreemder is dat ze het zelf ook compleet idioot vinden. Eén chefkok met wie ik sprak zei zelfs dat toen hij eens een paar weken was gestopt, het op smaak brengen van gerechten hem veel beter afging en dat hij zelfs positieve reacties kreeg van regulars. Hij gaf volmondig toe dat zijn gewoonte hem een forse handicap bezorgde. Desondanks was hij weer begonnen. Eigenlijk triest.

Wat vindt u daar nou van? Hebt u vertrouwen in een rokende kok?

6 Comments:

  • At 20 november 2008 om 12:20, Blogger Geert said…

    Als ik me herinner hoe mijn vingers stonken na een shaggie, en als ik nu wel eens ruik wat voor geuren rokers achter zich aan slepen, dan vind ik het inderdaad geen fris idee, een rokende kok.

    Maar ten aanzien van de smaakzin van de kok durf ik geen uitspraak te doen. Ik vertrouw er wel op dat hij, ook met een iets mindere smaakzin, een goede smaaksamenstelling kan creeren.

    (ik beaam trouwens het idee van verbeterde smaak/reukzin na het stoppen met roken, heb hetzelfde meegemaakt)

     
  • At 21 november 2008 om 00:29, Anonymous Paulusfranciscus said…

    Ik vind het niet echt fris. Dat aspect alleen al is wat mij betreft voldoende om een rokende kok te diskwalificeren.

    Aan de andere kant: een door en door getrainde en geoefende smaakspecialist versus een eenvoudige klant: dan zal die kok me nog altijd verslaan.

    Maar ik blijf wat viezige beelden houden van kwijtrakende sjagjes, ronddwarrelende draadjes tabak, en gele nicotinevingers. Bàh!

     
  • At 21 november 2008 om 15:57, Anonymous Yvon said…

    Vertrouwen, nou dat mag ik wel hopen sinds ik er zelf (weer) 1 ben. Maar niet tijdens het koken dus bovenstaande vind ik onzin. Ga er vanuit dat een kok wel hygiënisch staat te koken.

    Wat reuk- en smaakzin betreft ben ik er niet over uit. Duurbetaalde flavouristen zijn bijna allemaal rokers! Weet ik ook maar van een insider. Toen ik stopte leek het een paar weken of alles beter rook, maar men zegt dat dat tijdelijk is en het feitelijk niet veel uitmaakt. Ga ik af op mijn reukzin en die van een gemiddelde nietroker dan -en dat bedoel ik niet blasé- durf ik te stellen dat die van mij beter is.

     
  • At 22 november 2008 om 13:31, Blogger Han24 said…

    Liever een hygiënische kok, die rookt dan een niet-roker, die onhygiënisch is.
    Rokers zijn verslaafd, ze ruiken niet prettig, maar ze zijn niet vies OMDAT ze roken.
    Hanneke

     
  • At 23 november 2008 om 11:38, Anonymous BDC said…

    Ook vele sommeliers roken...
    Het is eigenlijk een beetje zoals je lijfgeur : die ruik je zelf ook niet. Je raakt dus zelf ook gewoon aan de nicotinewalm die rond je rokende ik hangt.

     
  • At 25 november 2008 om 00:12, Anonymous stamppot said…

    Ik ben zelf een rokende kok (behalve in de keuken, daar staat de doodstraf op) en mijn smaakzin was inderdaad beter toen ik een paar maanden gestopt ben. Het klopt wat Yvon zei: na verloop van tijd merk je dat niet meer. Ja ja, ik weet het: roken is slecht maar ook heel lekker.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home