Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

06 november 2008

Mee eens!

Ik heb het hier al eens eerder over Paul Rosenmöller gehad in zijn hoedanigheid van voorzitter van de Stuurgroep Convenant Overgewicht, en dat was niet op mijn allerenthousiastste toon, om het maar vriendelijk te zeggen. Maar heel af en toe zegt Rosenmöller ook wel eens iets waar ik het van harte mee eens ben. Vandaag was zo'n gelegenheid.

In een nieuw communiqué meldde Paul namelijk zich zorgen te maken over het engagement van overheidszijde wanneer het om goede voeding gaat. In Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland staat de kwestie van gezond volksvoedsel op het persoonlijke netvlies van respectievelijk Sarkozy, Brown en Merkel, zo betoogde Rosenmöller. In Nederland zou hij zo gauw niemand kunnen noemen.

Kijk, dáár heeft Paul nu eens overschot van gelijk in. Hoewel ik vermoed dat hij het persoonlijke engagement van het genoemde drietal enigszins overschat, is er in Nederlandse regerings- en parlementaire kringen niet alleen nauwelijks interesse voor dit thema, de deskundigheid ontbreekt ook te enen male. Er is werkelijk helemaal niemand te vinden--ook minister van WVS Klink niet, hoewel ik hem nog altijd hoog heb zitten vanwege dat rookverbod in de horeca--met voldoende kennis van zaken om door de flutverhaaltjes heen te prikken die de voedingsindustrie ophangt. Die gaat dus vrolijk haar gang, ongehinderd door een grotendeels uit haar hand etend Voedingscentrum (dat de overheid zou moeten controleren maar waar ze dus niet de know-how en motivatie voor in huis heeft) en door een Convenant Overgewicht dat zijn hoofd ook regelmatig vol boter laadt, bijvoorbeeld als het een voorlichtingstournee voor jongeren opzichtig laat sponsoren door Mars.

Was Pauls gelijk van vandaag een toevalstreffer? Ik vrees van wel, want morgen blaast hij vermoedelijk weer koud--we kennen het zo onderhand van hem. De overheid maakt zich om deze kritiek waarschijnlijk dus niet al te druk en zal alweer over zijn gegaan tot de orde van de dag. We zien junior dus voorlopig wel verder opzwellen, vrees ik. Zo lang zijn moeder tenminste blijft geloven dat hij beter knakworst kan eten dan komkommer, terwijl het Voedingscentrum zwijgt en de andere kant op kijkt.

Maar wie weet valt het mee? Steeds meer invloedrijke professionals blijken--sprak hij bescheiden--tenslotte ook Eetschrijven te lezen. Op een dag zal toch wel eens ergens een belletje gaan rinkelen?

1 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home