Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

13 november 2008

Buikvet en voortschrijdend inzicht

De regelmatige meelezers op Eetschrijven weten het ongetwijfeld: ik laat weinig gelegenheden voorbij gaan om te roepen dat we echt moeten uitkijken met al te categorische beweringen rond voeding en gezondheid. Waarom? Omdat we er eenvoudig nog te weinig van af weten. Wat gisteren ongezond heette, kan vandaag dé aanbeveling zijn en omgekeerd. En morgen? De weddenschappen zijn open, maar mijn advies is: houd uw inzet bescheiden.

Vandaag is buikvet in het nieuws. Wat blijkt? Los van zwaarlijvigheid blijkt het buikje een grote boosdoener, ook bij personen met een verder slank postuur en een normale body mass index. Buikvet, door de natuur bedoeld als voorraadkast voor magere tijden (al eens gezien hoeveel buikjes er voorkomen bij natuurvolkeren en in het dierenrijk?) blijkt in onze moderne tijd behalve heilzame bestanddelen ook allerlei gifstoffen op te slaan. Gifstoffen die vervolgens ons organisme en met name onze lever gaan belasten.

Ook leuk is de wetenschap hoe we eigenlijk aan zo'n buikje komen. Dat blijkt te zijn omdat koolhydraten in ons dieet oververtegenwoordigd zijn ten opzichte van vetten. Koolhydraten zoals dat brood, waar wat in zit en waar je dus veel van moet eten of die eierkoeken die Sonja Bakker ons voorschrijft in plaats van die vetten waar je volgens eigentijdse volkswijsheden met een grote boog omheen moet lopen. Om nog maar te zwijgen van de diverse suikerstroopjes die door de voedingsindustrie worden gebruikt als goedkoop vulmiddel, met als welkom neveneffect dat je er de lipidofoben, mensen dus die bang zijn (gemaakt) voor vet, mee geruststelt.

De boodschap lijkt dus duidelijk: eet toch maar méér vet en minder koolhydraten, liefst meervoudig onverzadigde vetten met een goede balans tussen linolzuur (omega 6) en alfa-linoleenzuur (omega 3). Daarbij let u er vooral op dat u niet te veel van het eerste binnenkrijgt ten opzichte van het tweede. En dat tweede zit dan bijvoorbeeld in vette vissoorten.

Maar dan blijkt er weer een ander addertje onder het gras te zitten. Bij die vette vissoorten blijkt het lichaamsvet namelijk al net zoals bij ons vervuild te zijn met gifstoffen. Die we vervolgens dus toch weer binnenkrijgen. En zo kom je van de regen in de drop. Visoliecapsules zijn overigens geen alternatief, want die gifstoffen zijn niet van het vet te scheiden. Vervuild vet blijft vervuild, wat je ook doet.

Uiteindelijk moeten we dus toe naar de stoffen die die vissen eten en waar ze hun omega 3 uit betrekken. Diverse soorten algen en zeewieren dus. Of groenten zoals postelein, die weliswaar niet bij het dieet van vissen horen, maar die er desondanks ook flink vol mee zitten.

Het basisprobleem is natuurlijk dat niet alleen onze voeding, maar onze complete wereld steeds meer gecorrumpeerd raakt, zodat elke oplossing op den duur wel eens schadelijker zou kunnen blijken dan het probleem. In extremis kun je de vergiftiging het best tegenhouden door te stoppen met eten en ademhalen. Ook niet echt een oplossing.

Het beste compromis? Waai vooral niet met elke nieuwe gezondheidswind mee. Eet matig, wees voorzichtig met oneigenlijke toevoegingen die behulpzame (= op winst beluste) fabrikanten in uw eten proberen te stoppen en stel uw dieet gevarieerd samen. Groenten, fruit, vooral niet te weinig vet, en vooral niet te veel eierkoeken, Sultana's, Milkbreaks en meer van dat soort lifestyle-suikerbommen.

1 Comments:

  • At 13 juni 2013 om 13:31, Anonymous Sdb said…

    Het is misschien waar dat de ''slechte/snelle'' koolhydraten zorgen voor meer vet rondom je buik. Toen ik begon met het weglaten van deze koolhydraten, viel ik als eerst bij mijn buik af.Ik hield dit alleen nog geen maand vol en mijn buik werd daarna nog dikker dan ooit.Daarna ben ik gewoon gevarieerd gaan eten. Ik ben hierna in totaal 17 kg kwijtgeraakt en 4 jaar later ben ik nog steeds op dit gewicht. Ik was niet erg streng voor mezelf (feestdagen tussendoor), maar ik denk dat ik juist al jaren rond hetzelfde gewicht ben gebleven door de variatie. Als je helemaal nooit wat slechts eet raakt je lichaam er juist aan gewend (denk ik).

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home