Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

27 oktober 2008

Paarse onzin

Groot nieuws uit Engeland: daar is door onderzoekers van het John Innes Centre, met hulp van ons eigen Wageningse Plant Research International, een extra gezonde tomaat ontwikkeld. De vruchtgroente is met behulp van genetische modificatie voorzien van twee genen uit het leeuwenbekje die nodig zijn om anthocyanen te maken. Die anthocyanen zouden bij consumptie door de mens kanker helpen voorkomen en zo de werking van de lycopenen die al van nature in de tomaat voorkomen versterken. De extra gezonde tomaten zijn ook nog eens mooi paars.

Mooi natuurlijk, een tomaat die één van de ernstigse volksziekten helpt voorkomen. Maar wat wil het geval? Anthocyanen blijken al van nature voor te komen in tal van andere vruchten, zoals aardbeien, cranberries en zwarte bessen. Als we die wat meer zouden eten, zouden de genenknutselaars het stofje helemaal niet in tomaten hoeven te stoppen.

De onderzoekers zeggen het trouwens zelf al in hun verklaring: "De gemiddelde Nederlander eet te weinig groenten en fruit om goed gebruik te maken van de gezonde eigenschappen ervan". Wat doe je dan? Je helpt hem dit ongezonde gedrag te bestendigen. Zodat hij waarschijnlijk nóg wat ongezonder gaat eten. De wetenschap zorgt immers wel dat je je essentiële stofjes binnen krijgt?

Ik weet een mooi ontwikkelingsdoel voor de genetici. We nemen één enkele makkelijk te verbouwen groente, en die gaan we zo aanpassen dat hij zomer en winter groeit. En daarna zetten we zijn genenpatroon zo in elkaar dat hij naar believen naar elke andere groente en fruit kan smaken. Of, beter nog, naar patatje oorlog. Lekker makkelijk voor iedereen.

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home