Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

17 oktober 2008

Ah, we gaan van twee walletjes eten?

Prominent in mijn dagblad vandaag: Unilevers tegenoffensief tegen de AH-huismerkcampagne. Advertenties over halve pagina's op 3, 5 en 7. Het mocht wat kosten. De kop is in elk geval leuk gevonden: "Ah, we gaan vergelijken"? Een toespeling op de naam van de grootgrutter.

Tot zo ver de lof. Er is ook de nodige zotheid, en die zit 'm in de tekst van onderstaande pindakaasreclame. Ik citeer: "Daarnaast bevat Calvé pindakaas geen toegevoegde suikers, zit hij boordevol met bouwstoffen (...)". Twee productclaims van formaat, in deze tijd waarin we bewustzijn proberen te kweken van wat er in ons eten zit.

(klik voor leesbare versie)

Je zou zó denken dat ze er trots op zijn. Maar die bouwstoffen ("goede vetten" noemt Calvé ze in advertenties voor dit en andere producten ook vaak) en die afwezigheid van toegevoegde suikers zijn alleen maar pluspunten voor de gelegenheid. Want als het erom gaat een slaatje te slaan uit de vetfobie die de voedingscentra en de Sonja Bakkers van deze wereld erin geramd hebben, wordt een deel van die bouwstoffen/goede vetten zonder enige scrupules uit het product gehaald en vervangen door... juist, toegevoegde suikers. Maltodextrine om precies te zijn: zetmeel dat door hydrolyse gedeeltelijk (de zgn. ME-graad wordt niet vermeld, dus voor hoeveel weten we niet) in pure suiker is omgezet.

En wat krijg je als je dat doet? Geloof het of niet: een product dat "ik kies bewust" op zijn label mag zetten. Wat mij betreft nog altijd het beste bewijs voor het complete faillissement van dat logo. "30% minder vet" staat er ook nog groot op het etiket van die Calvé Pindakaas Light. Ja, dan zijn het ineens geen "goede vetten" meer.

Intussen eet Calvé blijkens ook weer deze advertentie schaamteloos van twee walletjes, waarbij elkaar tegensprekende gezondheidsclaims voor twee verschillende producten moeiteloos door de communicatie worden geroerd. Is het dan vreemd dat de consument totaal de weg kwijtraakt?

Calvé, het is van tweeën één. Uit met dat gedraai. Masker af. Laat eens zien waarom je een A-merk bent en vertel ons nou eens eerlijk, en voor één keer zonder aan die op misleiding gebaseerde winstmarges te denken, wat gezond is en wat niet.

Waarvoor bij voorbaat dank.

2 Comments:

  • At 17 oktober 2008 om 14:33, Anonymous antoon said…

    Volgens mij hoor je Calve niet zeggen dat het opeens slechte vetten zijn ;-) zit alleen 30% minder van deze goede vetten in. Maar dat wil je niet communiciëren.
    Dat het als "gezonder" ervaren wordt ligt m.i. aan de anti-vet campagne die al vaker hier aan de orde is geweest.

    Stukje voldoen aan consumentenverwachtingen ;-) al dan niet terecht. Aandeelhouders zullen er wel content mee zijn.

    Persoonlijk maak me niet veel zorgen over de hoeveelheid "suiker" die je extra binnen zou krijgen met light pindakaas. zo dik smeer ik dat spul niet.
    Lijkt me alleen niet zo'n smakelijk alternatief..

    Dan zijn er wellicht wel andere "light" producten te verzinnen waardoor je suikerconsumptie wel degelijk toeneemt.

    groet,
    antoon

     
  • At 19 oktober 2008 om 05:06, Anonymous sanne said…

    Lollig...dat gekronkel van Calve zowel als dat gedoe met die logo's...

    Als ik er de tijd voor had zou ik graag eens alle ontwikkelingen en aanbevelingen over "wetenschappelijke gezondheidheids-hypes" vanaf de jaren '50 tot nu en verder op een rijtje willen zetten, dat is gegarandeerd gein voor een lange winter-avond....

    Een gezelschapsspel waarbij je tegen bonuspunten alle achterhaalde schijven en "officiele" gezondheidsclaims in de haard mag werpen zie ik ook al voor me, met natuurlijk de hoofdprijs voor de super-intelligenten die de eindvraag correct kunnen beantwoorden "denkt u na dit alles dat de op dit moment gangbare 'adviezen' van werkelijke waarde zijn? of gelooft u dat deze ook weer, in steeds sneller tempo, achterhaald zullen worden?"

    Afijn, ik heb de light-versie van Calve-pindakaas mogen proeven in zo'n promotie-standje.
    Smaak vond ik zeker niet verkeerd, maar substantie is toch stugger en minder lekker op de tong dan de gewone. Dus voor die enkele keer dat ik van pindakaas geniet hou ik het bij de ouderwetse.

    Leuk detail overigens: als je de ingredienten en calorische waarde van beide potjes naast elkaar houdt (ik kan dat dus niet laten..) dan valt op dat ze de hoeveelheden daarvan in andere maten hebben weergegeven, zodat je een hoop moet hoofdrekenen om ze werkelijk te kunnen vergelijken!!! dat kunnen de meeste mensen tegenwoordig niet meer,- als ze al de moeite nemen om de boel te vergelijken - dus daarmee kunnen ze leuk verbloemen dat er tussen de "light"versie en de gewone slechts een te verwaarlozen verschil in calorische waarde bestaat....alleen wordt die nagenoeg zelfde calorische waarde in de ene dan door meer vetten en in de "light" door meer suikers veroorzaakt....
    En waren volgens onze 'voedingsdeskundigen' al die suikers nou juist niet ook zo'n bedreiging voor onze gezondheid en obesitas-bevolking???

    Overigens ben ik het geheel met je eens: Ik heb niks tegen wat lekker vet, en ook niet tegen wat suikers, zolang ze maar in eerlijke vorm zitten in de producten waar ze bij horen en er niet gepoogd wordt ze in allerlei verborgen en kromme variaties en in geheimtaal door onze strot te duwen....

    Nou, mooi blog hier,
    groet,
    Sanne

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home