Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

24 september 2008

Scheuren met het appelmoessyndroom

Nog steeds is het zo dat als Hollandse kindertjes hun eten niet lusten, er appelmoes door gaat. Heel veel Nederlanders komen daar nooit meer vanaf. Zij blijven in hun kindersmaak hangen, zij willen appelmoes en dan niet naast het eten, maar erdoor. Perzik is ook goed, of peer, of banaan, of rozijnen. Het is het appelmoessyndroom. Daar is moeilijk tegen te vechten. Je toetje door de warme prak roeren is het smaakideaal van meer mensen dan degenen dit blog lezen.

Aan het woord is (vermoed ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid) Onno Kleyn, behalve de laatste drie woorden. Die heb ik er even in veranderd om deze hartenkreet ook tot de mijne te maken. Oorspronkelijk stond er "dan degenen die deze kalender als dagelijkse leeskost hebben". Want inderdaad: Onno ("vertel ook even dat mijn site onlangs helemaal vernieuwd is") heeft samen met de onderhand al bijna even bekende Karin Luiten (van Koken met Karin en koken.blogo) de Culinaire kalender 2009 uitgebracht. Elke dag even scheuren voor een nieuw recept, een anekdote of een culinair weetje. Of hem in één keer uitlezen natuurlijk.

Het is een leuke kalender geworden. Veel lekkere recepten die duidelijk de signatuur van hun auteur dragen (leuk te raden wat van Onno en wat van Karin is, maar ik vermoed dat de kenner bijna 100% scoort), veel handige tips, veel leuke trivia, kortom: een kalender waarvan elk blaadje smakelijk is. Geinige opzet ook: op de voorkant van elke dag een opmaatje, aan de achterkant het hele verhaal. Je moet dus wel tot de volgende dag wachten tot je je recept, tip of verhaal in beeld hebt, maar het voordeel is dat de thematiek bij elkaar blijft als je de blaadjes bewaart.

De recepten zijn niet hoog gegrepen. In de uiensoep van 2 januari gaan als smaakmaker gewoon twee bouillonblokjes--niks groentenbouillon van 17 verse groenten--maar je krijgt wel de tip om de schillen kort af te koken als smaakmaker en kleurgever. Kijk: die kende ik ook nog niet. De vitello tonnato gebruikt gewoon tonijn uit blik, de pasta met mozzarella en tomaat heeft op de ingrediëntenlijst een blikje tomatenblokjes. Niemand hoeft, kortom, bang te zijn dat er alleen maar elitair wordt gekookt.

Een leuke formule met een grote houdbaarheid. Dan eens een receptje, dan weer een verhaaltje, dan weer kort, dan weer wat langer--verdraaid: het lijkt wel of je Eetschrijven zit te lezen! En ja, in feite is dit natuurlijk inderdaad de succesformule van het blog, behalve dat het in één keer wordt afgeleverd. Wie dus graag eetblogs leest, koopt deze kalender. Als u maar wel belooft dat u op Eetschrijven blijft meelezen.

Daar hebt u overigens op sommige dagen een extra reden voor, bijvoorbeeld dat er iets wordt weggegeven. Een gesigneerd exemplaar van deze Culinaire kalender 2009! Schrijf een reactie op dit bericht waarin u vertelt waarom deze kalender aan ú en aan niemand anders moet worden toegestuurd. Bij de schrijver van de naar mijn eigen onbescheiden mening leukste reactie--er wordt niet over gecorrespondeerd--ploft dit leuke scheurwerkje op de deurmat. Aanstaande maandag 29 september vraag ik de winnaar om zich per mail aan mij bekend te maken.

Culinaire kalender 2009, Onno Kleyn en Karin Luiten
Uitgeverij het Spectrum, ISBN 90-274-9898-4, NUR 014,440
€ 13,95

3 Comments:

  • At 24 september 2008 om 23:26, Blogger Ans said…

    Toen ik de kop zag ‘scheuren met het appelmoessyndroom’ móest ik wel even verder lezen.
    Wat wil het geval: een goede kennis van ons heeft een appelboom en die appelboom levert dit jaar zoveel appels dat hij er zelf niet goed meer van is, maar wij evenmin, want wij worden door hem bedolven onder de zakken appels.
    Wat doe je daarmee? Appelmoes maken en in de diepvries. Maar de diepvries raakt vol, dus dat houdt een keer op. De stroom appels (nog) niet. Toen kreeg ik een briljant idee: appelstroop maken. Lekker, en met heel veel appels houd je maar een kleine hoeveelheid stroop over. Ideaal dus, maar na vele potten appelstroop houden we nog steeds appels over.
    Toen ik de kop las ‘scheuren met het appelmoessyndroom’ dacht ik, hé, misschien nog een idee wat ik met de appels kan doen (hoe gefrustreerd kun je worden), maar het artikel hielp me niet van mijn probleem af, maar zadelde mij met een nieuw syndroom op!!
    Hoe kom ik, na al die appels, appelmoes en appelstroop, nu weer van dat appelmoessyndroom af???
    Ik zie daar maar 1 oplossing: JIJ hebt het me bezorgd, dus zorg JIJ maar dat het weer kwijt ben!

     
  • At 25 september 2008 om 08:07, Anonymous RozeMarijn said…

    Jouw stukken zouden nooit op een kalender passen, volgens mij..

     
  • At 28 september 2008 om 21:51, Anonymous Amapola said…

    Mijn moeder waarschuwde ons altijd voor de acute buikloop die zonder twijfel het gevolg zou zijn van het combineren van appelmoes met bijna elke andere voedselgroep. Mocht ik onverhoopt ooit nog tot het appelmoesevangelie bekeerd raken, dan zal ik wat afleiding in het kleinste kamertje dus meer dan hard nodig hebben. Maar hoewel ik als verstokte eetlezer buitengewoon geniet van het eetproza van u en uw culilega's, zit het toch wat ongemakkelijk met een laptop op de blote knieen. Daarom, EN omdat mijnheer Kleyn zelf gezegd heeft dat het mag (zie zijn Smaakvertelling van 19-09) zal ik erg graag de Culinaire Kalender aan het kale spijkertje op het meest bekeken plekje in huis hangen.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home