Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

17 september 2008

De echte foodie

De echte foodie heeft het niet makkelijk. Door de echte puristen wordt hij/zij verafschuwd, terwijl gewone stervelingen maar al te snel denken dat het gemakkelijk is een foodie te zijn. Ze weten geen van allen waar ze over praten. Een echte foodie zijn vereist toewijding en gelijke hoeveelheden honger naar kennis en naar voedsel. En het kost wat!

Om met het laatste te beginnen: als echte foodie moet je onder meer een Iraanse elektrische rijstkoker, een pacojet (om ijs te maken van zuivere groenten en vruchten), een thermowhip (met patronen vloeibare stikstof om espuma's mee te maken) en een granieten ovensteen in huis hebben (hoewel een stuk van een aanrecht uit de sloop ook uitstekend werkt). En dat is nog maar het begin! Een keuken van acht bij acht meter lijkt amper genoeg voor wie het menens is.

Je moet ook heel wat weten. Bijvoorbeeld dat er in een écht originele Irish stew in géén geval wortelen mogen worden verwerkt, maar alleen schaapsnek, aardappelen en uien. Of dat de gestoomde zoete garnalendumpling har gau in een dim sum schotel minimaal tien plooien moet hebben. Of dat die heerlijke platte perziken die alleen in juli geplukt worden en waar een enkele liefhebber zo lyrisch over praat in feite saturnusperziken heten en uit Italië komen. Let wel, dat zijn alleen de witte. Die gele zijn van oorsprong Chinees en worden vreemd genoeg vooral geteeld in de Gascogne.

Het is een kleine greep uit de 304 pagina's trivia, kolder en wetenswaardigheden (die, toegegeven, vooral nuttig zijn om indruk te maken op vrienden en kennissen) waaruit het boekje met de titel "Hoe word ik een echte foodie?" van Sudi Pigott bestaat. Ik zag het gisteren voor 15 euro in de boekhandel liggen en kon er geen weerstand aan bieden.

Ik ontdekte een prachtige cocktail van parate kennis en humor, heerlijk over the top neergezet in tekstjes waar de zelfspot vanaf spat. In hoofdstukken als "Thuis bij de echte foodie", "Culinair modebewustzijn", "Op stap met de echte foodie"en "De fijne kneepjes van de hogere foodie-leer" wordt de lezer bij de hand genomen en ingewijd in de ins en outs van het foodiedom. Het boekje sluit af met een almanak waarin je voor elk seizoen de hippe foodstuffs kunt vinden.

Het boekje is vertaald uit het Engels (originele titel How To Be A Better Foodie, a Bulging Little Book for the Truly Epicurious, maar voor de verandering is er over de vertaling zo goed nagedacht dat je maar zelden merkt dat het geen oorspronkelijk Nederlandstalig werk is. Mijn frequente luidop lachen geldt vooral de inhoud.

Onfeilbaar is het boek overigens niet. De absolute kwintessens van foodiedom is er de fouten uit te halen--zoals de mededeling dat risotto alla milanese traditioneel wordt geserveerd bij osso buco gestoofd in tomatensaus. Kijk, daarvan weet uw eetschrijver nu bijvoorbeeld dat het niet waar is. Risotto was de traditionele metgezel voor de oorspronkelijke osso buco, die zonder tomaat werd gemaakt en om die reden al bianco of in bianco ("in het wit") wordt genoemd. Osso buco met tomaat heeft een veel te sterke smaak voor dat subtiele risottogerecht en is er bovendien veel te nat voor. Voor die eigentijdse en courante versie van ossobuco is polenta een veel betere metgezel. Ziezo, dat weet u ook alweer.

Hoe word ik een echte foodie? door Sudi Pigott, vertaling Con Eenschooten
Uitgeverij Kosmos, ISBN 978 215 1122 1 NUR 440, ca. € 15,--

4 Comments:

  • At 17 september 2008 om 22:52, Anonymous Mark said…

    En ineens denk ik: die melkopschuimer...die kocht ik vanwege het opschuimen van een sausje. Ik bak mijn eigen brood, want dat van de bakker vind ik niet zo.. Ik ben op zoek naar een goede gehaktmolen. Ik wil een keer mijn eigen worsten maken. Ik ga dit weekend mijn eigen zalmfilet roken. Ik fotografeer mijn eten, en schrijf er dan stukjes over. Ik weet waar E621, E451 en E300 voor staan. Zonder dat op te zoeken. Ik heb een pastamachine. Een Kitchenaid. Heb 2 weken geleden getest of een entrecote ingesmeerd met een Knorr bouillonblokje lekkerder is dan eentje met peper en zout...

    Volgens mij val ik wel onder de doelgroep.

    Tja, dan ook maar dat boek.

    Kan het mooi naast dat van Johannes van D. in de kast!

     
  • At 24 september 2008 om 15:54, Anonymous Yvon said…

    Lijkt me na dit stuk toch een geestig boek (al eerder over gelezen en leek me niet boeiend).

    Saffraanrisotto bij Osso bucco mét tomaten staat dan toch in diverse Italiaanse kookboeken fout vermeld. Of dubbel, zoals in Carluccio's "Eten in Italië". Wat lang om hier te citeren, als je het boek hebt: p. 79 (over saffraanrisotto en osso bucco met tomaat), dan naar 178 en de verwijzing naar p 95 (tomaatloze osso bucco) ???

     
  • At 3 oktober 2013 om 11:03, Blogger davit hogg said…

    Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.

     
  • At 3 oktober 2013 om 18:20, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Wat ik vind, David Hogg? Dat commentaarspammers een bijzonder verachtelijk slag zijn. Ga 's even een lange wandeling maken op een korte steiger boven diep water!

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home