Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

08 augustus 2008

Heilbot en meer

Wie in Alaska is, eet drie dingen in elk geval: king crab, zalm en heilbot. Uw eetschrijver is gisterenavond (om acht uur 's morgens Nederlandse tijd en na een vliegreis van negentien uur--hebt u geen medelijden met mij?) met het laatste begonnen. In Humpy's aan 6th Avenue in Anchorage (mocht u hier ooit zijn: een aanrader!) serveert men deze heerlijke vis op diverse manieren. Ik nam 'm blackened op salade, vergezeld van uitstekende frietjes. G. is geen viseetster en hield het dus op een huisgebakken submarine gevuld met kalkoen en bacon met uien, tomaten en ander lekkers. De Kodiak Brown Ale was ook uitstekend; leek wat op Guinness maar dan iets ronder van smaak en minder bitter. Met pils heb ik weinig, maar voor een goed lokaal biertje kun je me wakker maken. En inderdaad: het is hier schitterend weer en omdat de zon ook pas rond halftwaalf onder gaat, maakt iedereen van de gelegenheid gebruik om buiten te eten.


Vanmorgen bij het ontbijt in het lokale instituut Snow City Cafe: omelet met cheddar en hash browns, pannekoeken met bosbessen en gerookte sockeye salmon. U begrijpt: het begon hier allemaal erg lekker. Vanavond vermoedelijk dus king crab.


Voor blackened vis (een uitvinding van de legendarische cajun kok Paul Prudhomme) heb ik thuis nog een uitstekend recept. Dat krijgt u van me als ik terug ben.
P.S. Ik heb zojuist ontdekt dat de stekker van mijn laptop niet in mijn adapter past. Als ik dat niet gefikst krijg, is dit meteen het einde van mijn blogactiviteiten deze reis. Hoort u dus niets meer, dan is dat vermoedelijk het probleem...
P.P.S. Een eetschrijver is niet voor één gat te vangen. Behalve met het koksmes is hij ook best vaardig met het Zwitserse zakmes. Om een lang verhaal kort te maken: er komt nu netstroom de laptop in.

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home