Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

16 augustus 2008

Alberta Beef

What a difference a day makes, gaat het oude liedje. Dat gold ook in Dawson, waar ik een dag eerder nog zo'n intrieste jambalaya voorgezet had gekregen. Mark vroeg zich in een commentaar af of het wel verstandig was geweest zo'n typisch gerecht zó ver buiten Louisiana te bestellen. Op zich ben ik dat met hem eens, behalve dat het hier toch echt als specialiteit van het huis stond aangeprezen. Je krijgt dan allicht de indruk dat men weet waarover men het heeft. In dit geval was die indruk dus geheel ten onrechte.

Maar Dawson bracht niet alleen treurnis en zelfs onverholen geluk. Hoewel het de volgende avond opnieuw regende, kwam er duidelijk minder water naar beneden dan voorheen. Bovendien wist uw eetschrijver inmiddels wel dat hij in zijn eigen hotel niet moest zijn voor een behoorlijke hap. De keuze viel op La Table on 5th, overigens net als alles in Dawson gevestigd aan een dirt road zodat elke vergelijking met de gelijkmatige avenue in New York mank gaat.

De inrichting van dit restaurant was niet bijzonder en in feite zelfs wat steriel. Maar dan dat voedsel! Uw eetschrijver bestelde een Alberta beef tenderloin met morieljes in eigen jus, vergezeld van wat simpele gewokte groenten. Het was allemaal geheel rechttoe-rechtaan, maar wat was het allemaal subliem klaargemaakt. Het vlees was perfect gegaard, de morieljes smaakten intens en precies zoals je morieljes graag proeft en die jus was een droom zonder één kunstmatig hoerasmaakje erin. Zó eenvoudig is het dus in theorie, maar dat het in de praktijk nog niet meevalt bewijst wel het geringe aantal malen dat je het allemaal zo goed op je bord krijgt. En dan mag je ook nog uit een kistje zelf een Laguiole-mes uitzoeken en wordt je wijn (een voortreffelijke zinfandel) geschonken in ruim bemeten échte wijnglazen, hier op het Noordamerikaanse continent bepaald geen vanzelfsprekendheid.

Een toevalstreffer was het niet. Ook de risotto met paddestoelen en truffel van G. kon de toets der kritiek ruimschoots doorstaan en de molten lava, een warm chocoladetaartje met vloeibaar hart (20 minuten wachttijd want vers gemaakt) was chocoladegeworden geluk waar we er nóg wel één van hadden gelust. Uw eetschrijver was weer geheel verzoend met de wereld en met Dawson in het bijzonder en heeft--na zich te hebben bekendgemaakt--niet nagelaten het management jubelend te feliciteren en te manen toch vooral in de keuken niet te veel te veranderen. Mocht u ooit in Dawson zijn: La Table on 5th, restaurant van het Aurora Hotel, is mijn hoogstpersoonlijke aanrader.

Vandaag was uw eetschrijver in Whitehorse en at daar bij de Klondike Rib & Salmon BBQ eveneens een uitstekend bereid stuk Alberta beef en een hemels dessert, maar daarover later.

1 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home