Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

14 juli 2008

North Sea Jazz Food

Degenen die hier al langer meelezen, weten dat ik het North Sea Jazz Festival alleen bereid ben te missen in geval van overstromingen, kernrampen en ufo-landingen. Minstens één dag ben ik er elk jaar te vinden. Voor de muziek, wel te verstaan--voor het eten hoef je er niet heen.

Dit jaar werd ik zowaar gespot door een cameraploeg van Radio Rijnmond. Helaas wilden deze mensen niet mijn mening weten over de verkrijgbare spijzen en dranken. Zij hadden geen idee dat ze uw eetschrijver tegenover zich hadden: ze vonden mij gewoon maar een Typische Bezoeker die eens gevraagd werd naar wat hij zoal had gezien en wat hij daarvan had gevonden. Geen idee of het een beetje goed overkwam: ik heb het de zender niet op de kabel.

Over de muziek wilt u mij niet horen. Ik vond het mooi maar niets van wat ik gezien heb was de aandacht van de recensent in mijn dagblad waard, dus ik zal wel een ontzettend foute keuze hebben gemaakt. Laat mij dan het voedsel maar recenseren, voor zo ver ik het geproefd heb althans.

Meest opvallend: de oesters waren er niet meer bij, en de lekkerbekjes en andere visspecialiteiten evenmin. Het enige vissige dat ik nog spotte, waren de sushi. Ik ben dan ook dit jaar voor het eerst aan de sushibar gaan zitten en geloof me: dat was ook voor het laatst. Wat een ongelooflijk minne sushi was dat. De kant-en-klare bakjes uit de supermarkt zijn nog beter. Slecht klaargemaakte rijst waar kraak nog smaak aan zat met een iel plakje vis er bovenop gelegd (het lijkt me nog een hele kunst om zalm zó dun te snijden, maar misschien is er een snijmachine voor gebruikt). Neem je een hap, dan valt alles uit elkaar. Deze verongelukte rijstkluitjes met visflinters moeten € 2,75 per stuk kosten. Ik had het al heel snel bekeken.

Veel "kleine zelfstandigen" hebben trouwens het veld geruimd. In plaats daarvan vond de hongerige festivalganger een "culinair plein" dat bij nadere beschouwing een mobiele vestiging van La Place blijkt te zijn. G. en ik proefden van "huisgemaakte saté" met frietjes en varkenshaas stroganoff met rijst. Het eerste smaakte behoorlijk, het tweede laf. De sapjes waren lekker, maar niet zo lekker als de smoothies van de zelfstandige die vorig jaar nog voor de vitamientjes zorgde.

De ijsjes komen van Ben and Jerry, van Swirl's en van Ola. Zij smaken precies zoals elders, behalve dat bij de tweede aanmerkelijk minder zorgzaam wordt geswirld. Te druk, ongetwijfeld.

Natuurlijk heb ik niet alles geproefd, lezer: ik was er alleen gisteren. Maar u krijgt het plaatje. Ook op North Sea Jazz maakt de kleine specialist in snel tempo plaats voor de ambulante grootindustrieel. Het is geen vooruitgang. Al kon je, toeval of niet, dit jaar in tegenstelling tot vorige gelegenheden wel de tequila proeven in de margaritas. Toch nog één positief puntje.

3 Comments:

  • At 15 juli 2008 om 14:04, Anonymous Yvon said…

    Dat klinkt niet best. Het eten dan, over de muziek las ik in NRC vnl positieve berichten. Wat ik me afvroeg: een tijdje geleden las ik over nieuwe festivalwijnflesjes, in plastic meen ik. Heb je die nog gezien?

     
  • At 15 juli 2008 om 18:48, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    De festivalwijntjes worden bij mijn weten al sinds jaar en dag in plastic bekertjes verkocht. Of ze beter of slechter zijn dan eerst, kan ik je niet zeggen. Ik moest nog rijden en heb het, buiten die ene cocktail, gehouden bij sapjes en water.

     
  • At 15 juli 2008 om 22:05, Blogger Gert-Jan said…

    De Thaise bami met sojasaus en hete kip (zeer mals) was beslist beter dan de rommel die ik vorig jaar at. Voor mij in ieder geval een positive verrassing.

    Al weet ik natuurlijk niet wat daar voor industriele E** goedjes in zaten (Zijn er ook linolzuren die ontvankelijkheid voor jazz met 30% in 3 dagen vergroten??)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home