Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

04 juni 2008

In de magnetron

Twintig was ik en ik ging oudjaar vieren bij de ouders van een vriendinnetje. Mevrouw had een magnetron en zo kon ze elke oliebol lekker warm serveren. Ze keek erg op toen ik na één keer proberen zei dat ik eigenlijk liever koude oliebollen had. U raadt het: slappe, kleffe hap!

De magnetron, ik heb er niets mee. Toch heb ik er één. Of liever: in het oventje dat ik naast mijn 90 cm brede Smeg oven heb en dat door zijn kleine formaat zo lekker snel opwarmt, zit er één ingebouwd. Mettertijd heb ik een tweetal dingen ontdekt die je met zo'n magnetron kunt doen. Je kunt er koelkastharde boter smeerbaar in maken of borden in voorverwarmen. Dat laatste gaat écht goed: even met de hand wat waterdruppeltjes op elk bord schudden en dan een minuutje op vol vermogen.

Van de week ontdekte ik zowaar een derde toepassing. Ik had reepjes spek die een weekje in de koelkast hadden gelegen. Toen ik ze daarna wilde bakken, leken ze zoals altijd wel met velpon aan elkaar te zitten. Ineens kreeg ik een brainwave: even 15 seconden in de magnetron op half vermogen en het spekvet was op kamertemperatuur en zacht zodat de reepjes probleemloos loslieten. U ziet: ik heb niets tegen vooruitgang. Als het maar écht vooruitgang is.

5 Comments:

  • At 4 juni 2008 om 21:28, Blogger Chris said…

    Ik heb er ook niks mee... Opwarmen gaat net zo goed (en is bij nasi lekkerder) in een pannetje. Lang geleden had ik een magnetron om de flessen babymelk op te warmen, dat was handig. Toen hij, door toedoen van een van de katten, met plank en al van de muur pletterde, heb ik nooit meer een nieuwe gekocht. Ik mis hem geen dag!

     
  • At 4 juni 2008 om 22:39, Blogger Willem said…

    Toen ik, lang geleden, voor het eerst een magnetron kocht moést die gebruikt worden. In een bakboek stond een recept voor cake uit de magnetron. Geprobeerd natuurlijk! Stond vol spanning te kijken naar mijn ultra snelle cake. Loop even weg voor een toiletbezoek en bij terugkomst stond dat hele ding vol rook. De kern van de cake was zo verkoold en heet dat die door de dik plastic maatbeker heen gesmolten was. Dat zwarte stuk cake heeft daarna nog ruim een kwartier liggen smeulen.

    Voor de liefhebber heb ik het recept nog ;-)

     
  • At 4 juni 2008 om 23:47, Anonymous Bianca said…

    Misschien nog een toepassing: gekristalliseerde honing in vloeibare staat terugbrengen.

     
  • At 5 juni 2008 om 11:23, OpenID TafelDertien said…

    Ik zal wel 'n barbaar zijn, maar ik gebruik mijn magnetron dagelijks. Om brood te ontdooien, thee te zetten, tortilla's te verwarmen, ingevroren groente een tikkeltje te helpen ontdooien, melk te verwarmen om op te schuimen, en om restjes eten te verwarmen. Ik zou ongetwijfeld nog zonder magnetron kunnen, maar liever niet.

     
  • At 5 juni 2008 om 15:51, Blogger Chris said…

    Oh ja, ik herinner me waar ik de magnetron ook voor gebruikte: het koken van artisjokken!

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home