Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

14 mei 2008

Wie zoet is

Het viel me gisteren ineens op: op al die nieuwe saladeverpakkingen van AH staat tegenwoordig het adjectief "Hollands", dit in een opvallend contrast met de overige vleeswaren, waarvan de grootgrutter nu juist weer graag wil laten weten uit welke smullanden ze komen. Neem bijvoorbeeld die salami. Een eigenaardig tweesporenbeleid.

Waarom die salades nou juist allemaal "Hollands" heten te zijn (ongeacht hoe onhollands van karakter), daar krijg ik de vinger niet achter. De term zal vast niet toevallig gekozen zijn: "Hollands" ademt, méér dan "Nederlands" een sfeertje uit van ons kent ons, van ouwe jongens krentenbrood, van om zes uur aan tafel en van aanvalluh. En ongetwijfeld trekt het kopers die bij elk onbekend levensmiddel waar hun blik op valt een gezicht trekken als stonden ze tegenover een ouderwets mediterraan hurktoilet: de Hollandse pot, dan móet het goed zijn, dan zitten er geen enge dingen in.

Die mensen zouden nog opkijken als ze het flapje openvouwen waaronder de ingrediëntendeclaratie van deze surimi-krabsalade is verstopt, want er zit nogal wat in deze salade: liefst 59 ingrediënten, waarvan een flinke batterij smaakversterkers, kleurstoffen, verdikkingsmiddelen, antioxidanten, conserveringsmiddelen en diverse andere e-nummertjes.

Krab zit er overigens inderdaad ook in. Liefst 4,5%, meldt de ingrediëntendeclaratie. Daarmee staat het smakelijke schaaldier alvast niet in de toptien van ingrediënten. De suiker naar goede traditie wél: liefst 8,5%. Wat dat betreft had er op dat etiket beter surimi-suikersalade kunnen staan.

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home