Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

26 mei 2008

Wat nou Michelingids?

"De Michelingids voor de supermarkt", schijnt de Volkskrant dit boekje van Will Jansen te hebben genoemd. Dat predicaat staat ook trots op het omslag--geheel ten onrechte wat mij betreft. Dit boekje is geen Michelingids. In de Michelin staat uitsluitend kwaliteit vermeld, en dat is een hemelsbreed verschil met "De beste producten in de supermarkt", waarin voornamelijk producten zijn opgenomen die maar marginaal voor menselijke consumptie geschikt zijn.

Helemaal onbevooroordeeld begon ik niet aan deze titel. Enkele maanden geleden gonsde het in de foodblogosphere al van de commentaren over de proefsessies, waarbij links en rechts werd geklaagd over geheel verdoofde smaakpapillen. Het zorgde bij mij voor gemengde gevoelens: enerzijds voelde ik me gepasseerd omdat ik niet was gevraagd, anderzijds prees ik me gelukkig dat ik tenminste in de betreffende week niet arbeidsongeschikt was gemaakt. Hoe dan ook: ik wist dus al zo'n beetje welke kant het uitging met die producten uit de supermarkt.

Eén van de eerste dingen die opvallen is dat de makers van het boekje niet goed leken te weten welke kant het met hun publicatie uit moest. Dat er diverse producten uit Nederlandse supermarkten in worden geëvalueerd is duidelijk, maar bijna de helft van het boekje blijkt daarnaast te bestaan uit kooktips, redactionele bijdragen rond specifieke producten en trends en diverse culinaire beschouwingen. Op de achterflap heet het dat deze Culinaire Almanak daarmee een must is voor de culinaire thuiskok (sic) die met ingrediënten uit de supermarkt een smakelijke maaltijd wil bereiden. Erg geloofwaardig klinkt dat niet: ik raakte het gevoel niet kwijt dat ik hier twee boekjes had die elk voor zich te dun waren om uit te geven en die daarom versnipperd in één kaft waren ondergebracht. Elk lijkt bovendien op een andere doelgroep te mikken, want dat kant-en-klaarmaaltijden zich op de "culinaire thuiskok" richten maak je natuurlijk niemand wijs. Tenzij de besprekingen van de diverse supermarktproducten bedoeld zijn als hilarisch leesvoer voor foodies.

Zo kwam het althans op mij een beetje over. De boodschap die vooral uit "De beste producten in de supermarkt" naar voren komt is dat in het contingent Nederlandse supermarkten (met uitzondering van de natuursuper) slechts bij uitzondering een product te vinden is dat enigszins eetbaar is. Een niet gering deel van de besproken voortbrengselen wordt slechts goed bevonden voor de vuilnisbak, met de voornoemde kant-en-klaarproducten als triest dieptepunt, terwijl het met de rijst al evenzeer treurnis troef is. En passant wordt ook nog een overzicht gegeven van de diverse e-nummers waarvan kwistig gebruik wordt gemaakt, en waar je al evenmin vrolijk van wordt.

Met dit alles lijkt het deel van het boekje waarvan de titel de lading dekt vooral een oefening in zelfgenoegzaamheid voor de culi die zijn producten na zorgvuldige weging van de kwaliteit bij geselecteerde adresjes koopt, in plaats van een kar bij de super vol te laden. Voor de man in de straat lijkt de boodschap er vooral op neer te komen dat je dat laatste misschien maar niet moet doen.

De tips zijn vermoedelijk interessanter, al zijn die ook niet zaligmakend. Zo blijkt bijvoorbeeld de grootmoederswijsheid te zijn opgenomen dat je vlees vóór het bakken nooit moet zouten omdat dit er vocht aan zou onttrekken. Hoe lang weten we nu al dat dat kolder is? Zo zijn er nog wel een paar meer.

Ook wat storend vond ik de roep om overheidsinmenging. Waar dat gaat om de toevoeging van e-nummers is die nog wel enigszins te billijken (hoewel vrij futiel aangezien e.e.a. voornamelijk in Europees verband vast is gelegd), maar waar het de smaak van de producten aangaat en de aanslag die zij plegen op smaak en lichaamsomvang is de vraag "Wat doet de regering?" een nogal kolderieke. De regering hoeft niets te doen. Wij consumenten zijn degenen die in de supermarkt de lakens uitdelen. We kunnen eenvoudig de betreffende producten niet kopen, of er desnoods helemaal wegblijven. Je gaat McDonald's toch ook niet verbieden?

Al bij al weliswaar een onderhoudend boekje, maar met minder bruikbaarheid dan je zou verwachten. Of, om in eettermen te blijven: eigenlijk vlees noch vis.

Culinaire Almanak, de beste (en de slechtste) producten in de supermarkt van Will Jansen bij uitgeverij Het Spectrum, paperback 232 blz., € 14,95, ISBN 9789027466662

Bestellen bij bol.com (Eetschrijven ontvangt een kleine commissie):

Labels:

1 Comments:

  • At 29 mei 2008 om 16:49, Anonymous Aldo said…

    Dit soort boekjes past goed bij de Blokker, allemaal eenheidsworst. En allemaal ook de hele serie sparen natuurlijk, naast de supermarktgids is er natuurlijk ook al de wijnalmanak en sinds kort de zomerwijnalmanak. Straks ook in de serie de slagersalmanak en de groenteboeralmanak.

    Gruwelboekjes zijn het, je kunt er ook nog eens helemaal niets mee. Als ik een dergelijk boekje cadeau zou krijgen dan zou ik dat nou niet echt als een compliment opvatten.

    Zo dat wilde ik even kwijt -:)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home