Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

16 mei 2008

Ontwaakt

Dat online-gebeuren blijft een vreemd wereldje. Ik loop er nu al twintig jaar in rond (ik deed dat al vóór internet zelfs maar bestond en heb al e-mail sinds 1989), maar aan sommige dingen zal ik nooit wennen. Met name onverklaarde verdwijningen geven mij nog altijd een ongemakkelijk gevoel.

Hoe gaan die dingen? Je hebt het op internet tegen niemand in het bijzonder, dus neem je ook van niemand in het bijzonder afscheid als je besluit uit een virtueel oord te verkassen. Met de regelmaat van de klok verdwijnen er zó maar webstekken, of blijven ze onbeheerd achter. Goed, er hangen geen spinnewebben en er rot of schimmelt niets, maar een datum die ver in het verleden ligt boven de meest recente bijdrage blijft naargeestig. Ik weet niet hoe het met u is, maar ik vraag me altijd af wat er van zo'n beheerder is geworden. Het is geloof ik een taboe om erover te schrijven, maar dat wil ik dan bij deze doorbreken: op internet kun je zó maar doodgaan zonder dat iemand het merkt.

Ik wandel regelmatig de lijst van links eens af die ik in de rechter kolom heb staan, en niet zelden kom ik ze tegen: 404-meldingen ("webpagina niet gevonden, hebt u de url wel goed gespeld?") of virtuele leegstand. De eerste gevallen verwijder ik stilzwijgend; bij de tweede zet ik een melding "comateus". Een passende analogie, want ook bij comapatiënten heb je geen idee wat er achter dat bewegingloze masker schuilgaat en of het ooit nog goed komt. Wat zou er bijvoorbeeld van "Druppels" Jop Brocker geworden zijn? Een vroeger mailtje heeft hij nog beantwoord, op mijn laatste reageert hij niet meer.

Maar soms komen comapatiënten weer tot leven, en zo ook zijn er verstilde sites en blogs die ineens de virtuele ogen opslaan en laconiek zeggen dat ze er weer zijn. Dat gebeurde van de week met De Doordeweekse Keuken, een amusant blogje waar Cara vertelt wat ze eet en hoe ze 't maakt en waar ik graag regelmatig mocht kijken. In de hoop dat mijn angstige vraag een levende ziel zou bereiken, plaatste ik er vorige week een ongerust berichtje. En zie: het blog ontwaakte na zeven lange maanden en begon opgewekt te verhalen over kersenkruimelgebakjes en spinazieflapjes. Je voelt je heel even een wonderdoener op zo'n moment.

Wat ik maar wil zeggen: er staan weer nieuwe berichten op De Doordeweekse Keuken, dus u kunt er weer heen. Het lijkt me dat een beetje bezoek wel zal helpen de goede zin erin te houden.

Overigens: als ikzelf ooit besluit de moede handen aan de wilgen te hangen (en dat lijkt er voorlopig nog niet in te zitten), dan zal ik 't u vertellen. Beloofd.

5 Comments:

  • At 16 mei 2008 om 19:26, Anonymous Nicoletta said…

    Haha, dat ken ik, ik heb vorig jaar ook maandenlang niets geschreven. Geen tijd, zin en inspiratie, I guess. Het is wel hartstikke leuk als iemand dan commentaar op je blog plaatst waarin zij/hij zich afvraagt hoe het met je gaat. Het is mij tijdens mijn afwezigheid gebeurd. En dan weet je weer hoe leuk het eigenlijk is om te bloggen en om lezers te hebben die je volgen, ook al leveren ze (bijna) geen commentaar op wat je schrijft. Jij kent dit vast niet, gelukkig. :)

     
  • At 16 mei 2008 om 22:59, Anonymous edith said…

    kippevel, omdat ik op dit moment te maken heb met een nooit meer ontwaken, in het echte leven helaas.

     
  • At 17 mei 2008 om 16:10, Blogger Cara said…

    Het is wel waar wat Nicoletta zegt... jouw opmerking was net het zetje dat ik nodig had. Dank je wel :)

    En Edith, veel sterkte gewenst.

     
  • At 17 mei 2008 om 16:22, Blogger Chris said…

    Virtuele wereld zit raar in elkaar...
    Zo ver weg en toch heel dichtbij heb ik gemerkt toen ik zowel virtueel als in het echte leven er echt even niet meer was. Juist van al die onbekende virtuele namen heel veel steun! Niet raar Gerrit Jan, dat je daarover denkt en schrijft!
    En Cara, fijn dat je er dus weer bent, maar dat had ik al geschreven en aan Edith veel sterkte toegewenst.

     
  • At 19 september 2008 om 15:52, Anonymous Jop Druppels said…

    Zojuist maar eens besloten uit mijn coma te ontwaken ;-)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home