Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

15 april 2008

En zo

Ik ga even pluggen, want Jazz & More is een erg lekker spelend sextet dat nog maar een paar maanden bestaat maar al soepel door een indrukwekkend repertoire van classics en easy listening heenjazzt. Ik had zowaar een speciale uitnodiging voor één van hun eerste optredens, vorig weekend in thuisbasis Hoorn. Dat dank ik ongetwijfeld aan het feit dat mijn goede vriendin Lindy een ruim deel van de vocalen voor haar rekening neemt.

Als je naar Jazz & More gaat kijken--een aanrader dus--en de band treedt op op een steenworp afstand van een restaurant met de naam Eten Enzo, dan is dat niets minder dan een vingerwijzing van de goden zelf. Wij besloten dus om voorafgaand aan het evenement een hapje te gaan eten in dit restaurant naast de monumentale Oosterpoort.

Niet dat we het restaurant kenden of er veel van wisten, en op de één of andere manier schoot even uitgebreid googelen er ook bij in (de website van het restaurant is http://www.etenenzo.nu/ en niet http://www.etenenzo.nl/, want die laatste site is van collega Janneke Vreugdenhil). Een snelle blik in een vrij positieve recensie van het Noordhollands Dagblad moest het maar doen.

Hadden we wel op de site gekeken, dan waren we in elk geval voorbereid geweest op wat ons te wachten stond. Dan hadden we een onheilspellend zinnetje als "er is een speciale kinderkeukenkaart, er zijn tekenspullen, leesboekjes, er zijn kinderstoelen en babydiners" gespot en begrepen wat voor taferelen daarachter schuil gaan.

Inderdaad had het restaurant veel weg van een kinderdagverblijf rond ophaaltijd. Overal rende en kroop grut rond, daarbij een indrukwekkende hoeveelheid decibels producererend. Ik zat nog geen vijf minuten of ik had al een jeugdige elleboog tussen mijn schouderbladen te pakken. De ouders van deze vrolijke bende zaten zich voor hun kinderen uit te sloven (altijd licht gênant), tegen elkaar te toeteren om boven de herrie uit te komen of te roken (want veel "kindvriendelijke" restaurants zijn daarnaast ook érg rokersvriendelijk en iets van afzuiging heb ik in Eten Enzo niet kunnen bespeuren). In deze luchtpijp en trommelvliezen belagende heksenketel probeerden G. en ik het naar onze zin te hebben. Dat lukte maar matig.

We hadden niet gek veel tijd en bestelden dus een assortiment tapas die we begoten met sherry. De sherry was niet slecht (al hebben we thuis betere) en sommige van de tapas waren ook heel aardig. De albondigas waren best lekker en het knoflookbrood met olijventapenade en dungesneden kalfsmuis ook. De quesadillas waren goed, maar de daarbij geserveerde guacamole was groene puree uit een potje van Doritos of erger. De gegratineerde nachos bleken eveneens Doritos die even met wat kaas in de oven waren gezet. De manchego en de serrano waren behoorlijk, maar dat is natuurlijk een kwestie van een goede leverancier.

Rond kwart voor negen, onze uiterste limiet om nog op tijd bij de muziek te zijn, was driekwart van het grut weg (al moesten we ons bij het vertrek nog een weg banen door een drietal dat met allerlei bouwspul de uitgang blokkeerde) en kregen we heel even een indruk van hoe de sfeer het restaurant zou kunnen zijn wanneer de kindvriendelijkheid niet zo'n fantastisch USP was. Best aardig, vermoedelijk.

Nee, het eten kon ermee door, maar van dat "en zo" mag mijn portie echt naar Fikkie.

2 Comments:

  • At 16 april 2008 om 00:03, Anonymous paulusfranciscus said…

    Er kunnen mij niet genoeg kindvriendelijke restaurants komen. En maar flink adverteren ook, graag!

    Het volk dat ons dan nu lastig valt in de betere restaurants laat ons dan met rust, en als ze het duidelijk adverteren weten wij ook waar we weg moeten blijven.

    Prima oplossing toch?

     
  • At 17 april 2008 om 08:12, Blogger Lindy said…

    Ha die GJ, wow, thanks voor het pluggen :)

    Ik had jullie natuurlijk even moeten waarschuwen nooit bij Eten en Zo te gaan zitten vóór een uur of negen. Daarna is het gewoonlijk wel aangenaam, hoewel de beperkte kaart niet uitnodigt om met grote regelmaat binnen te stappen. Heb daar overigens ook wel eens met kleinere kids gezeten, en het feit dat ze hun eigen boterham kunnen beleggen of hun eigen toetje klaar kunnen maken, is wél goed gevonden. 't Is maar net vanuit welk oogpunt je 't beziet, voor mensen met kleine kinderen is het een ideale eetgelegenheid. Ik ben uit het grut, dus van mij hoeft 't ff niet. Tenminste, niet vóór 9 uur :)

     

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home