Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

25 maart 2008

Maar wat zit erin?

Ik had het vandaag eigenlijk over het eten in mijn hotel in de Pyreneeën willen hebben. Toen bladerde ik vanmorgen door het abonneeblad Spoor 1 van de NS en besloot in plaats daarvan iets te schrijven over Marleen Veldhuis, die vertelt hoe je op stations verantwoord kunt eten (onder meer met waterballen, zo blijkt).

Maar toen wandelde ik tegen de middag bij AH rond. Ik was zaterdag rond middernacht thuisgekomen van vakantie en heb het weekend geleefd van ingeslagen afbakbroodjes met overgebleven kaas, meegenomen lekkers, de voorraden in mijn keukenkastjes en uit eten (bij La Promenade in Baarn, ook weer een verhaal op zich). Kortom: er moest voedsel in huis worden gehaald.

Bij de versafdeling zag ik dat de salades weer eens waren vernieuwd. Dat wil zeggen, ze zitten in nieuwe bakjes en ogen kekker, met stukjes product erover gestrooid.

Nu vond ik de vorige vernieuwing geen succes. Ik had het daar elf maanden geleden over, en dan met name over de nieuwe receptuur van de kip-kerriesalade van AH: mierzoet want voorzien van een gigantische schep suiker. Natuurlijk was ik benieuwd hoe het met de nieuwe salade zat.

Maar dat mocht ik niet weten. AH vond het niet nodig mij méér te vertellen dan waar ik een allergische reactie op zou kunnen hebben. De nochtans verplichte ingrediëntendeclaratie is door AH hooghartig achterwege gelaten. Met reden, zo blijkt: de nieuwe "kip-kerriesalade" (ik zet het begrip nu maar tussen aanhalingstekens) is, houd mij ten goede, echt niet te vreten. Het lijkt wel of de complete suikerpot erin is omgevallen.


AH heeft inmiddels van mij een mailtje gekregen met een verzoek om opheldering, en als dat uitblijft of me niet aanstaat, schrijf ik naar de VWA. Zijn ze nu helemaal van de ratten besnuffeld!

Overigens eet ik vanavond boerenkool. Een blik naar buiten leert u waarom.

2 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home