Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

23 maart 2008

Koffie

Wat doen rust en ontspanning toch wonderen voor de verslappende inspiratie. En wat had ik een boel vermakelijke eetverhalen voor u bedacht, daar in de besneeuwde Pyreneeën. Natuurlijk had ik ze ingetoetst in onze meegenomen laptop, zodat ik u er bij terugkeer mee kon vermaken. Om de pret nog groter te maken kochten we in prijzenparadijs Andorra voor een bespottelijk bedragje een nóg mooiere notebook, zodat ik met nóg meer plezier (als dat sowieso mogelijk is) voor u kon eetschrijven.

Maar het mocht allemaal niet zijn. Op de terugreis, op een station in Barcelona, verloor een lummel zijn evenwicht en stortte een beker koffie over mijn geliefde G. uit. De handeling bleek geheel opzettelijk: drie seconden later al waren beide computers verdwenen. De koffiesmijtende schurk ontglipte me nog net. Uw verhalen zijn nu dus in handen van plurken die ze niet verdienen en natuurlijk ook niet kunnen lezen en waarderen, en vermoedelijk is de harde schijf waar zóveel leuks op stond inmiddels al geformatteerd. Verdrietig makende vergelijkingen met de barbaren die bronzen kunstvoorwerpen stelen om ze om te smelten dringen zich op en uit de grond van mijn hart wens ik deze onverlaten een levenslange staat van afwisselende indigestie en constipatie toe, liefst zo pijnlijk mogelijk.

Enfin, over koffie gesproken: in hetzelfde Barcelona vond ik zowaar Jamaica Blue Mountain, voor de spotprijs van slechts € 45,-- per half pond. Ik had deze legendarische koffie nog nooit geproefd en nam zonder veel nadenken een pak mee, dat gelukkig dan weer niet gestolen werd. Vanmorgen heb ik er, na een nacht vol onrustige dromen en doorwaakte perioden waarin ik bovengenoemde boeven steeds op andere manieren nét te snel af was, als troost een pot van gezet. Heerlijk! En dan vraag je je weer af: mag koffie die veel lekkerder is dan andere (maar zeker geen vijftien tot twintig maal zo lekker) wél vijftien tot twintig maal zo duur zijn? Wat vindt u?

(ik ben overigens best een beetje trots op deze vanmorgen vroeg vervaardigde en verder geheel onbewerkte foto: als u erop klikt, kunt u een vergrote versie bekijken)

6 Comments:

  • At 23 maart 2008 om 20:48, Anonymous Willem said…

    Balen van die notebooks. Maar meer nog van je werk. Onderweg mail ik m'n werk nog wel eens naar mezelf om dit soort verlies te voorkomen.

    Erg lekker maar onevenredig duur alleen voor de speciale momenten :)

    Foto is lekker strak en netjes belicht. Zelf net ravioli op de foto gezet (zie blog in m'n signature)

     
  • At 23 maart 2008 om 20:54, Anonymous Karin said…

    Een flinke domper op zo'n vakantie. Daar helpt geen lekkere koffie tegen, al heb je die zeker verdiend. Gelukkig zitten inspiratie en ideeën in je hoofd. Hopelijk is die harde schijf niet gewist door de boevenstreek.

     
  • At 24 maart 2008 om 12:00, Blogger Chris said…

    Tja, die koffie. Zoals Willem zegt voor speciale gelegenheden misschien wel. Maar als "gewoon kopje koffie" dan weer niet, en dan weer wel als bakje troost na een onrustige nacht vol boeven.

    Wat enorm kloterig van die laptops!

     
  • At 25 maart 2008 om 08:44, Anonymous TafelDertien said…

    Dat is inderdaad ontzettend stom! Is er een kansje dat de verzekering wat aan de schade gaat betalen? (ja, ik weet het, daarmee heb je de verhalen niet terug, maar wel de middelen om nieuwe verhalen te schrijven)

    Wel 'n mooie reflectie in die foto. De meeste mensen zouden daar tegenwoordig een Javascript-programmaatje gebruiken...

     
  • At 25 maart 2008 om 09:49, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Tja, Willem, ik ben daar zelf altijd ook heel maniakaal in, maar ik was dus tijdens mijn vakantie geheel en al zonder internetverbinding. Dan valt er niets te mailen--en de diefstal vond plaats vóór ik ergens verbinding had gevonden.

    Kloterig blijft het inderdaad, en hoewel de creativiteit in mijn hoofd er gelukkig nog steeds is, slaat dit toch een gat. We zijn verzekerd (al blijft het altijd afwachten wat daaruit rolt), maar onvervangbaar blijven de gegevens, voor zo ver tenminste nog niet gebackupt en juist daar was ik in de extreme drukte vóór mijn vakantie niet meer aan toe gekomen. Wat dat betreft kan die nieuwe laptop me eigenlijk betrekkelijk weinig schelen (ik ga straks maar weer een nieuwe kopen, natuurlijk een stuk duurder), en geldt mijn rouw het oude beestje.

    Maar gelukkig is er nog lekkere koffie, en nog diverse andere zaken die wij uit smulparadijs Spanje hebben meegenomen. Daarover in de komende dagen meer.

     
  • At 3 april 2008 om 11:57, Anonymous Yvon said…

    Ooh wat erg Gerrit Jan, de labtops maar vooral al je gegevens weg.
    Over de koffie, een spotprijs? Dan zou ik een keer langs de Golden Coffeebox gaan (http://www.goldencoffeebox.com/).

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home