Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

20 februari 2008

Te vroeg gejuicht

Eergisteren nog maar verklaarde ik tevreden dat de suikerkaas van Calvé, waarin een deel van de pinda's was vervangen door glucosestroop, bij AH uit het assortiment ging. Vandaag ging ik eens kijken of het al zo ver was. En verdraaid, de suikerkaas met 25% minder vet is inderdaad uit het schap verdwenen.

Maar er gaapt geen leegte. Op de plaats van de verdwenen hoerapindakaas staat een product waarbij de gezondheidsclaim van de eerste een wonder van discretie mag heten: via schreeuwende kartonnetjes wordt moeder verteld dat dit hét is: geen 25, maar liefst 30% minder vet. Je kunt er niet naast kijken.

Ik was uiteraard niet zo geboeid door die schreeuwende teksten en had meer aandacht voor de kleine lettertjes. Die hadden om te beginnen een verrassing in petto. Waar de gewone pindakaas en de verdwenen hoerapindakaas naast de verplichte vermelding van de voedingswaarde per 100 g ook de voedingswaarde per twee boterhammen opgaven, geeft de nieuwe pindakaas diezelfde informatie nog maar voor één boterham. Als je snel kijkt, zie je het niet en zijn de waarden inderdaad spectaculair veel lager.

Maar hoe "light" is nu deze "enige echte light pindakaas"? Leverde de gewone pindakaas per 100 g 640 calorieën en de verdwenen blauwe variant 580, dan is dat voor de nieuwe 560. Dat is een verschil van 12,5%. Per boterham scheelt het exact 10 calorieën--het equivalent van minder dan een kwart boterham aan brood. Koolhydraten bevat de nieuwste suikerkaas onveranderd ruim driemaal zo veel als de klassieke pindakaas, maar hier komt die toename geheel en al voor rekening van maltodextrine. Dat is een verschil ten opzichte van het verdwenen product: daarin bestonden de suikers uit glucosestroop, een monosacharide die recht naar de bloedbaan gaat en de insulinehuishouding daarmee danig ondersteboven gooit. Maltodextrine is een polysacharide en zou iets minder slecht kunnen zijn. Het blijft echter een geraffineerde suiker en juist die notoire dikmakers zijn in de klassieke pindakaas geheel afwezig.

Ter verdediging van de nieuwste telg moet wel gezegd dat de hoeveelheid pinda's weer groter is: 84%, tegen 73% in de vorige suikerkaas. Nog altijd fors minder dan in het originele product, dat voor 93% uit pinda's bestaat.

De vorige hoerapindakaas was, onder het mom van een verbetering, een enorme verslechtering. Wie plantaardige vetten vervangt door ultrageraffineerde suikers en zo'n product vervolgens van een gezondheidsclaim voorziet, maakt zich schuldig aan bedrog van de ergste soort. De nieuwe blauwe pot bevat een product dat op het eerste gezicht wat minder ongezond is dan de voorganger, maar nog altijd een stuk ongezonder dan het origineel.

Des te verbaasder was ik dan ook dat het nieuwe gedrocht (het is op de foto niet echt goed te zien, maar kijk rechtsonder) een "ik kies bewust" logo mag voeren. Afgelopen zaterdag nog kreeg ik van Carolien Frenkel van het Convenant Overgewicht te horen dat dat IKB-logo echt een stuk beter was dan dat klavertje van AH en dat ik er niet zo neerbuigend over moest doen. Als ze meeleest, ben ik benieuwd hoe ze daar nu over denkt.

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home