Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

02 januari 2008

Akkoord, 70% echt fruit...

... maar waar is nou die granaatappel?

Nergens dus. Diverse bronnen vertellen mij opnieuw hoe oud opa aan het worden is: wettelijk gezien hoeft er inderdaad totaal geen granaatappel in een vloeistof hoeft te zitten om die "grenadine" te mogen noemen. Het gevolg is dat nog maar een enkeling de moeite neemt om enkele procentjes van de prijzige vrucht in het goedje te verwerken: bij de Franse producent Monini zag ik 10%; méér heb ik nergens gevonden. Ach, bij Karvan Cévitam hebben we nog geluk: er zijn ook (Amerikaanse) fabrikanten die vrijwel uitsluitend gebruik maken HFCS (maïsstroop met hoog fructosegehalte). Die vinden fruit al helemaal niet meer nodig. Wat zou je ook? Etiketten lezen doet immers vrijwel niemand?

Eigenlijk vermoed ik dat het helemaal niet zo moeilijk is om zelf echte grenadinesiroop te maken. Granaatappels hebben tenslotte een bijzonder krachtige smaak. Mijn experimenteerdrift begint alweer te kriebelen: binnenkort maar eens aan de gang met granaatappel, suiker, keukenmachine en fijne zeef om de juiste verhoudingen en werkwijze te bepalen.

1 Comments:

  • At 9 januari 2008 om 15:25, Anonymous Bianca said…

    Grenadine is ook lange tijd een algemene benaming geweest voor siroop, zoals limonade dat is voor allerlei soorten frisdrank, daar zal de benaming op dit blik wel vandaan komen.

    Maar je hebt gelijk, van oorsprong werd grenadine gemaakt van granaatappels en dat zit hier duidelijk niet in.

    Ik zie je recept voor de echte grenadine graag op je site :)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home