Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

12 december 2007

(geen) Christmas pudding (hoewel...)

Mail! Lezeres Marja vraagt of ik misschien een recept voor Christmas pudding kan plaatsen. Voor Britten is de kerst niet compleet zonder dit smakelijke maar ongelooflijk machtige dessert met een traditie die bijna zes eeuwen teruggaat en waarvoor elke Britse familie wel een eigen, angstvallig bewaard, recept heeft.

Nu ben ik dol op Christmas pudding, maar ik ben geen Brit en heb dus ook geen recept van mijn moeder overgeërfd, en ik heb er eerlijk gezegd ook nog nooit zelf één gemaakt. Ik kan hier, kortom, niet terugvallen op eigen werk en heb ook geen recept van een vertrouwde bekende in mijn receptenmap. En ja, voor klakkeloos overgeschreven recepten van anderen komt u niet bij Eetschrijven.

Er is nog een andere reden waarom een recept eigenlijk vrij zinloos is: volgens de overlevering moet een Christmas pudding voor een optimale smaak iets van zes maanden voor kerst gemaakt worden; in veel families maakt men zelfs op Boxing Day, tweede kerstdag, al de pudding voor volgend jaar. In elk geval lijkt twee weken een absoluut minimum: nu al een dag te laat, dus.

Het is sowieso voor de generatie lustikniet even slikken met dit kerstdessert, want traditioneel gaat er een forse hoeveelheid niervet in. Vermoedelijk is dit een overblijfsel van de 15e-eeuwse roots van dit gerecht, uit de tijd dat het nog voornamelijk uit vlees bestond. Pas in de Victoriaanse tijd kreeg het gerecht zijn huidige zoete karakter, maar het niervet bleef. Overigens zit er in de puddings die grootwinkelbedrijven als Marks & Spencer en Fortnum & Mason dezer dagen in de winkel hebben liggen, meestal iets dat vegetarian suet wordt genoemd: een plantaardig substituut voor niervet van mij onbekende origine. Hoe het ook zij: aan niervet komen zal u in Nederland nog niet meevallen; ik vermoed dat de beste manier om er snel een hoeveelheid van in huis te krijgen zal zijn om bij een islamitische slager wat hele lamsnieren aan te schaffen, nog in hun vet. Dat vet, zult u merken, is keihard en het zou me niet verbazen als alleen hele goede keukenmachines het weten te vermalen. Een handrasp betekent even werk, maar levert mogelijk het beste resultaat op.

Om Marja en andere liefhebbers/nieuwsgierigen niet helemaal met een kluitje in het riet te sturen, ben ik even op internet aan het snuffelen gegaan en vond ik uiteindelijk dit recept, dat mij zowel authentiek als voor Nederlands winkelpubliek doenbaar lijkt (het gebruikt bijvoorbeeld Guinness en geen barley wine, iets waarnaar het zelfs voor de modale Brit nog even zoeken zal zijn), bovendien van de nodige illustraties is voorzien én in Europese maten is opgesteld. Zoals u ziet vindt ook de (overigens Australische) auteur van dit recept dat u al iets te laat bent, maar ach... u kunt de pudding altijd nog op tweede kerstdag eten.

Nog even dit: in een aantal browsers ziet u in de doseringen een ? staan. Daar moet u 1/2 lezen. 1 ? teaspoons nutmeg is dus 1 1/2 theelepel nootmuskaat. Er staat aan het begin een link naar een nieuwe site, maar die laadt lastig en is lang niet zo overzichtelijk. Kijk maar wat u prettiger vindt.

Ziet er eigenlijk fantastisch uit, dit recept. Ik denk dat ik het van de zomer ook maar eens ga maken. Dan weet ik volgend jaar waarover ik praat.

1 Comments:

  • At 12 december 2007 om 16:53, Blogger Mark said…

    n barley wine is in feite een gerstewijn. Een variant op bier, eigenlijk. Bekende nederlandse versie hiervan is de Hertog Jan Grand Prestige. Een bruin Kasteelbier zou ook nog kunnen gok ik.

    In ieder geval een donker, zoet, en vooral sterk (10-11%) bier!

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home